Search

Τουρκικές εκλογές: το στοίχημα που πέτυχε και το στοίχημα που απέτυχε

255

Τα βλέμματα του διεθνούς Τύπου ήταν στραμμένα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας αλλού – λ.χ στον Μουχαρρέμ Ιντζέ ή την Μεράλ Άκσενερ. Ωστόσο, πρόσωπο κλειδί των τουρκικών προεδρικών εκλογών αποδείχθηκε πως ήταν ο άχρωμος ηγέτης του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

Από το 2015 οπότε ο Ταγίπ Ερντογάν επένδυσε στην αναζωπύρωση της ένοπλης αναμέτρησης με τους Κούρδους αυτονομιστές, οδηγώντας το κόμμα του σε εθνικιστική στροφή, το MHP μετετράπη, με επιμονή του Μπαχτσελί, σε συμπολιτευόμενη δύναμη, όπως έδειξε και η τοποθέτησή του υπέρ του “Ναι” στο αμφιλεγόμενο περσινό δημοψήφισμα για τη μετατροπή του πολιτεύματος σε προεδρικό. Είναι άλλωστε αυτός ο λόγος που μερίδα διαφωνούντων στελεχών του MHP υπό την πρώην υπουργό Μεράλ Άκσενερ αποχώρησαν και ίδρυσαν το “Καλό Κόμμα”.

Προκειμένου μάλιστα να εξασφαλισθεί η εκλογική επιβίωση του κόμματος του Μπαχτσελί μετά τη διάσπαση, χωρίς όμως να καταργηθεί το δρακόντειο όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης του 10% (το οποίο έχει πρωτίστως αντι-κουρδική στόχευση), οι κυβερνώντες μετέτρεψαν προεκλογικά την νομοθεσία, επιτρέποντας τον σχηματισμό συμμαχιών μπροστά στην κάλπη, όπως αυτή που συγκρότησαν ακριβώς το MHP και το AKP.

Η επιλογή του Ταγίπ Ερντογάν να συμμαχήσει και εκλογικά με τον Μπαχτσελί υπήρξε άκρως επωφελής και για τους δύο συμβαλλόμενους, εξασφαλίζοντας στον μεν Τούρκο πρόεδρο την επανεκλογή του στο δε MHP την είσοδό του στην Εθνοσυνέλευση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό που απέσπασε προσωπικά ο Ερντογάν στην κάλπη των προεδρικών εκλογών ξεπερνά κατά περίπου δέκα μονάδες την επίδοσή του κόμματός του (AKP) στην κάλπη των βουλευτικών εκλογών – και η διαφορά αυτή αντιστοιχεί χονδρικά στο εκλογικό μερίδιο του MHP. Από την άλλη πλευρά, το 11% των ψήφων που απέσπασε το MHP υπήρξε διπλάσιο του ποσοστού που του απέδιδαν οι προεκλογικές δημοσκοπήσεις και θα του αρκούσε ακόμη και για αυτοτελή κάθοδο. Προφανώς, η συμμαχία με το ΑΚΡ επέτρεψε την ελεύθερη μετακίνηση ψηφοφόρων από τον ένα στον άλλο χώρο, δίχως κόστος.

Παράλληλα, ο Μπαχτσελί, κέρδισε τον “εμφύλιο” του εθνικιστικού χώρου, καθηλώνοντας την Άκσενερ και το κόμμα της σε ποσοστά πολύ μικρότερα του προεκλογικώς θρυλούμενου. Η “λύκαινα” που φιλοδοξούσε να παίξει καταλυτικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό ηττήθηκε από τον πρώην αρχηγό της, που αποδεικνύεται υποτιμημένος “παίκτης”.

Την ειρωνεία του πράγματος συμπληρώνει το γεγονός ότι η είσοδος του “Καλού Κόμματος” στον συνασπισμό που συγκρότησαν για τις βουλευτικές εκλογές το κεντροαριστερό κεμαλιστικό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης και το μικρό ισλαμιστό κόμμα Σααντέτ υπήρξε βλαπτική για τους εταίρους. Το “Καλό Κόμμα” απέσπασε από το CHP ίσως και περισσότερες ψήφους απ’ ό,τι από το ΜΗΡ που ήταν η πολιτική του μήτρα.

Πρόκειται για τη δεύτερη περισσότερο άστοχη απόφαση του ηγέτη του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, μετά από την υπόδειξη του εσωκομματικού του αντιπάλου Μουχαρρέμ Ιντζέ σε υποψήφιο του κόμματος για την προεδρία της Δημοκρατίας. Το γεγονός ότι ο Ιντζέ προσωπικά εξασφάλισε στην προεδρική κάλπη ποσοστό μεγαλύτερο κατά 8 μονάδες από αυτό του CHP στις βουλευτικές εκλογές αντικειμενικά ανοίγει με νέα ένταση το ζήτημα της κομματικής ηγεσίας.

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *