Search
Ταϊλάνδη

Η επόμενη ημέρα στην Ταϊλάνδη

225

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της επιχείρησης απεγκλωβισμού των δώδεκα παιδιών και του 25χρονου προπονητή τους εχθές, αρχίζει επίσημα η φάση του απολογισμού.

Για πάνω από δύο εβδομάδες τα αγόρια ήταν μακριά από τις οικογένειές τους, χωρίς τροφή, σε μία σκοτεινή σπηλιά, χωρίς να ξέρουν αν ποτέ θα ξαναδούν το φως της ημέρας. Από εχθές, οι αρχές της Ταϊλάνδης διαβεβαιώνουν ότι είναι καλά στην υγεία τους, και θα μείνουν στην θαλπωρή του νοσοκομείου για ακόμα μία εβδομάδα τουλάχιστον.

Ψυχικά τραύματα

Η ψυχική τους υγεία ωστόσο έχει σημαδευτεί βαθιά. Εφιάλτες, κλειστοφοβία, μελαγχολία και κρίσεις πανικού ταλαιπωρούν τα αγόρια μετά από αυτήν την τραυματική εμπειρία. Οι ειδικοί από την πλευρά τους, επιμένουν ότι τέτοιου είδους συμπτώματα είναι αναμενόμενα και θα συνεχιστούν ενδεχομένως και τους επόμενους μήνες.

“Μετά από τέτοια δοκιμασία, το τραύμα είναι φυσιολογικό”, δηλώνει στο γαλλικό πρακτορείο η Τζένιφερ Γουάιλντ, από το Κέντρο Μελέτης Άγχους του Ψυχικού Τραύματος της Οξφόρδης. Η ίδια διευκρινίζει ωστόσο ότι αν και μετά από ένα μήνα, κάποια παιδιά βρίσκονται ακόμα σε κατάσταση σοκ, τότε θα πρέπει να υπάρξει ενισχυμένη ιατρική υποστήριξη.

“Είναι σημαντικό τα αγόρια να επικεντρώσουν στο γεγονός ότι σώθηκαν, παρά να σκέφτονται τι θα μπορούσε να τους είχε συμβεί”, εξηγεί.

Η συμβολή του βουδιστή προπονητή

Η παρουσία του νεαρού προπονητή τους, που έχει περάσει στο παρελθόν καιρό σε βουδιστικά μοναστήρια, ήταν κομβικής σημασίας τελικά για τα παιδιά, όπως διαβεβαιώνουν οι αρχές της χώρας. Εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο νοσοκομείο εχθές, σημείωσε δε ότι “όλοι μαζί ήταν μία ομάδα και στήριζαν ο ένας τον άλλον”, ενώ υπογράμμισε ότι ο προπονητής “διαχειρίστηκε πολύ καλά την κατάσταση”.

Σε καραντίνα για ακόμα μία εβδομάδα

Όλοι οι διασωθέντες θα πρέπει να μείνουν τουλάχιστον μία εβδομάδα ακόμα σε καραντίνα στο νοσοκομείο, χωρίς να μπορούν να αγκαλιάσουν ούτε και τους γονείς τους. Προς το παρόν, το μόνο που επιτρέπεται να κάνουν οι δικοί τους άνθρωποι, είναι να τους μιλούν πίσω από ένα τζάμι.

Όπως σημειώνουν επίσης πολλά ρεπορτάζ του ξένου τύπου, οι συμμαθητές τους στο σχολείο Μάι Σάι, στο οποίο φοιτούν τα περισσότερα από τα παιδιά, δηλώνουν ότι περιμένουν την επιστροφή τους με αγωνία.

Μακριά από τις κάμερες

Οι διασώστες και οι εθελοντές που τόσες ημέρες έκαναν τα πάντα για να βγάλουν τα παιδιά από το πλημμυρισμένο σπήλαιο, εξέφρασαν έντονα την αντίθεσή τους στην παρουσία των δημοσιογράφων που προσπαθούσαν να βγάλουν ειδήσεις και να κλέψουν εικόνες σε μία τόσο κρίσιμη επιχείρηση.

Με δηλώσεις τους αρχές και διασώστες, άσκησαν κριτική και στην χρήση drones με κάμερες που πετούσαν πάνω από την περιοχή την ώρα που τα παιδιά έβγαιναν με φορεία για να μπουν στα ασθενοφόρα. Δεν είναι μόνο τα θέματα ηθικής και δεοντολογίας που τους ενόχλησαν, αλλά και η παρεμπόδιση των σωστικών ελικοπτέρων που προσπαθούσαν να κάνουν τη δουλειά τους.

Σε κάθε περίπτωση, όλοι οι ψυχολόγοι και οι ειδικοί που παρακολουθούν τα παιδιά, θέτουν το ζήτημα της προφύλαξης των αγοριών από τα μέσα και τους ρεπόρτερ. Κάθε απόπειρα εισβολής στον χώρο τους και στην ιδιωτική τους ζωής στην περίοδο αυτή μπορεί να είναι καταστροφική για την ψυχική τους υγεία, όπως συμφωνούν όλοι.

Μυρσίνη Λιοναράκη

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *