Search

Πομάσκι: «Προτιμώ το αγώνισμα που δεν έχει άκυρο”

128

Ο Γκεόργκι Πομάσκι έχει βγει στο προσκήνιο τις τελευταίες μέρες, καθώς είναι ο προπονητής τόσο του Μίλτου Τεντόγλου που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Βερολίνου, όσο και της Βούλας Παπαχρήστου, η οποία βγήκε πρώτη στο τριπλούν.

Ο έμπειρος προπονητής γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουλγαρία, αλλά τα τελευταία 30 χρόνια ζει και εργάζεται στην χώρα μας. Η Ελλάδα έχει γίνει η δεύτερη πατρίδα του, καθώς και η σύζυγος του είναι από την χώρα μας. Στην χώρα του ήταν πρώην πρωταθλητής στο τριπλούν, αλλά το 1988 αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Αθήνα και έκανε τα πρώτα του βήματα ως προπονητής, δείχνοντας από νωρίς πως έχει ταλέντο σε αυτό το κομμάτι.

Σε ένα διάλειμμα του από το στίβο, εργάστηκε ως γυμναστής στην ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού και όταν του ζητήσαμε στην εκπομπή Sport City να διαλέξει ένα άθλημα ανάμεσα στο τριπλούν και στο μήκος μας απάντησε : «αυτό που δεν θα έχει το άκυρο”

Οφείλει την τεχνογνωσία του «στη συνεύρεση με κορυφαίους Γερμανούς, Βούλγαρους, Έλληνες και Ρώσους προπονητές. Κι ακόμη συνομιλώ μαζί τους και ανταλλάσσουμε απόψεις. Είμαι της πρακτικής, όχι της θεωρίας”

Για την εύκολη επικράτηση των Παπαχρήστου, Τεντόγλου είπε: «Μαθαίνω στους αθλητές μου να μην αγχώνονται. Αυτό έκανε ο μεγάλος Μαρκόφ, κέρδιζε με το πρώτο άλμα. Η Βούλα το έκανε πολλές φορές στο παρελθόν, τώρα μαθαίνει και ο Μίλτος. Έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, στη δουλειά τους και κατεβαίνουν στους αγώνες με αυτοπεποίθηση”

-Ποιό είναι το προπονητικό όνειρο σου;«Να με δεχθούν για μια εβδομάδα σε προπονήσεις μιας ομάδας του ΝΒΑ. Θα μάθω πολλά και μαθαίνω απ όλα τα σπορ”

-Για την επικοινωνία του με τον πρώην προπονητή του Τεντόγλου Ευάγγελο Παπανίκο «Μιλάμε συχνά και ήταν ο πρώτος που πήρα μετά το χρυσό στο Βερολίνο. Πρέπει να αναγνωρίζουμε τη δουλειά τους, είναι μια ηθική ικανοποίηση για αυτούς. Χάρη στον Παπανίκο υπάρχει ο Τεντόγλου και αν τους επιβραβεύουμε θα συνεχίσουν να βρίσκουν ταλέντα”

-Για τις επιτυχίες των ελληνικού στίβου, παρά την κρίση και μετά τη στροφή από το μοντέλο τύπου Ανατολικής Γερμανίας «Πριν από το 2004 υπήρχε αφθονία και ήμασταν μαλθακοί. Μετά γίναμε σκληροί και προσαρμοστήκαμε στα νέα δεδομένα. Μάθαμε να συνεργαζόμαστε και να δουλεύουμε σκληρά”

Και το παράπονο του: «Τελευταία υστερούμε πολύ στις υποδομές. Εγώ δουλεύω τα τελευταία 12 χρόνια με τους αθλητές μόνο σε κλειστό χώρο! Το καταλαβαίνεις; Διότι δεν έχουμε καλό ταρτάν και δεν μπορώ να ρισκάρω τα πόδια των αθλητών. Και είναι Ολυμπιακό Κέντρο φίλε! Κοστίζει 500-600 χιλιάρικα. Ούτε μία προπόνηση στο ανοικτό! Ούτε μία προπόνηση. Σαν να πας να γίνεις ποδοσφαιριστής χωρίς μπάλα! Πρέπει να γίνει προτεραιότητα της Πολιτείας να φτιάξει τις υποδομές”

 

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *