Search

Το Γκαζοχώρι και η ιστορία του

551

Η ιστορία της συνοικίας του Γκαζιού, από την ίδρυση του εργοστασίου του φωταερίου (με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα) το 1857, μέχρι τις μέρες μας συνοψίζει όλη την σύγχρονη ιστορία της χώρας, από την βιομηχανοποίηση και την προσφυγιά, την φτώχεια και τους πολέμους μέχρι την αστικοποίηση και τους πρώτους οίκους ανοχής.

Στην εκπομπή Και μία και δύο 1 με 2, και στις δημοσιογράφους Δομίνα Διαμαντοπούλου και Μυρσίνη Λιοναράκη μίλησε σήμερα η Καθηγήτρια στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευγενία Μπουρνόβα, με αφορμή το άρθρο της «Γκαζοχώρι: Ιστορία μίας συνοικίας (1857-1980)» που δημοσιεύεται στον ιστότοπο Athens Social Atlas.

«Όπως προδίδει και η ονομασία του, ο οικισμός άρχισε να συστήνεται μετά τη λειτουργία του εργοστασίου. Στις πηγές του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού αιώνα συναντάται άλλοτε ως Γκαζοχώρι και άλλοτε ως συνοικία Αεριόφωτος ή Φωταέριο», γράφουν στο άρθρο τους η Ευγενία Μπουρνόβα και ο Γιάννης Στογιαννίδης, περιγράφοντας έτσι την άρρικτη σχέση της περιοχής με το εργοστάσιο.

Μία περιοχή ουσιαστικά ακατοίκητη και έρημη, όπως αποτυπώνεται σε χάρτη του 1852 που αποκτά μαζί με το εργοστάσιο και τα πρώτα γύρω κτήρια.

Κι όμως στο Γκάζι γίνεται γρήγορα η κατοικία εργατών του εργοστασίου αλλά και δισηροδρομικών, λόγω της κοντινής του απόστασης από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Και σιγά-σιγά, έρχονται μαζί με τους πρώτους κατοίκους και τα πρώτα καταστήματα. «Η πολυπληθέστερη κατηγορία των τεχνιτών/καταστηματαρχών -που αντιπροσωπεύει τον μισό ενεργό πληθυσμό που κατέγραψε ο συντάκτης του επαγγελματικού Οδηγού το 1928- αφορά κυρίως επαγγέλματα σίτισης δηλαδή καφεπώλες, οινοπώλες, ζυθεστιάτορες και παντοπώλες», αναφέρει το άρθρο.

Η επιδημία του Γκαζοχωρίου

Όπως εξήγησε η κυρία Μπουρνόβα, η ονομασία Γκαζοχώρι καταγράφεται ήδη από το 1885 στον ημερήσιο τύπο, καθώς η περιοχή περιγραφόταν ως εστία πυρετών, μηνιγγίτιδας και τύφου (Το Άστυ 29 Δεκεμβρίου 1885). Μάλιστα, οι γιατροί-μέλη της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας σε συνεδρίασή τους το 1900, αναφέρονται στη λεγόμενη «επιδημία του Γκαζοχωρίου» που έλαβε χώρα το 1885-86 και αναφέρονται σε σπασμωδικό κακοήθη πυρετό που έπληξε κυρίως τα παιδιά της συνοικίας η οποία, όπως τονίζεται, διαθέτει ελώδεις εστίες.

Γυναίκες

Το 1928 καταγράφεται και ένα τμήμα του γυναικείου πληθυσμού της συνοικίας, συνολικά 99 γυναίκες. Μόνον τρεις φέρουν ένα επάγγελμα και πρόκειται για τρεις μαίες. Οι υπόλοιπες αναγράφονται ως χήρες ή οικοκυρές, όπως και στα ληξιαρχικά έγγραφα της εποχής.

Εκτός όμως από αυτές τις γυναίκες που ζούσαν στο Γκάζι, υπήρχαν και αυτές που εργάζονταν εδώ. Η αστυνομική διάταξη του Απρίλη του 1894 «Περί κοινών γυναικών και οίκων ασωτίας» τοποθετούσε τα χαμαιτυπεία της Αθήνας «πλησίον των καταστημάτων του Αεριόφωτος». Στην ίδια διάταξη περιγραφόταν μία τριπλή ταξινόμηση των κοινών γυναικών, σύμφωνα με την οποία στην τρίτη και τελευταία τάξη κατατάσσονταν όσες κατοικούσαν και εργάζονταν στα πορνεία του Αεριόφωτος.

Διαβάστε όλο το άρθρο των Ευγενία Μπουρνόβα και Γιάννη Στογιαννίδη εδώ 

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *