Search

Φεύγουν τα καζάνια από το Πέραμα

1013

«Κάλλιο αργά παρά ποτέ» για τους κατοίκους του Περάματος, καθώς 10 χρόνια μετά την σχετική απόφαση ξεκινά η απομάκρυνση των δεξαμενών πετρελαιοειδών, που αποτελεί αίτημα δεκαετιών για την τοπική κοινωνία.

Πρόκειται για τις πρώτες 21 δεξαμενές, που ανήκαν στην ΒΡ και τώρα πλέον είναι ιδιοκτησία των ΕΛ.ΠΕ. και οι οποίες εδώ και χρόνια παραμένουν ανενεργές «διακοσμώντας» την είσοδο της πόλης.

Η απόφαση υπεγράφη μεταξύ των ΕΛ.ΠΕ και του υπουργείου Ανάπτυξης εδώ και μία 10ετία, από το 2009, αλλά μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει η παραμικρή κίνηση υλοποίησής της.

Τα συγκεκριμένα καζάνια καταλαμβάνουν έκταση 130 στρεμμάτων με τα 14 να βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της λεωφόρου Δημοκρατίας και τα 7 στο νότιο. Ήδη έχει ξεκινήσει η διαδικασία αποξήλωσής τους και στη συνέχεια θα προχωρήσει η απομάκρυνσή τους από την περιοχή.

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν κάνει πολλές κινητοποιήσεις για την απομάκρυνση των καζανιών από την είσοδο της πόλης, καθώς το Πέραμα είναι ένας Δήμος που μπροστά του έχει τη θάλασσα, πίσω το όρος Αιγάλεω και από τη μία πλευρά τις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού.

Αυτό σημαίνει, ότι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης -και στο παρελθόν έχουν σημειωθεί δυστυχήματα με ανθρώπινες ζωές να χάνονται- έξοδος διαφυγής για τους κατοίκους είναι μόνο η Λεωφόρος Δημοκρατίας, στις δύο πλευρές της οποίας υπάρχουν ούτε λίγο, ούτε πολύ 149 δεξαμενές καυσίμων.

Σε ανακοίνωσή της για την αποξήλωση των 21 δεξαμενών η Δημοτική Αρχή τονίζει: «Η παρούσα Δημοτική Αρχή έχει αποδείξει με την σταθερή και αταλάντευτη στάση της, ότι το βασικό και διαχρονικό αίτημα της πόλης του Περάματος για την απομάκρυνση των εταιρειών Πετρελαιοειδών, συνεχίζει να αποτελεί κυρίαρχο μέλημα.

Σε όλη τη διάρκεια της μέχρι τώρα θητείας, η παρούσα Δημοτική Αρχή κινήθηκε με στρατηγική και σχέδιο αναφορικά με το συγκεκριμένο σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα.

Μέσα από επιστημονικές παρουσιάσεις, ανοιχτές συζητήσεις και Δημοτικά Συμβούλια, ενημέρωσε τον Περαμαϊκό λαό για την πραγματική διάσταση των περιβαλλοντικών προβλημάτων που πλήττουν την πόλη. Παράλληλα, με την Ημερίδα που διοργάνωσε υπό την αιγίδα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος με θέμα την απομάκρυνση των Εταιρειών Πετρελαιοειδών εκτός του οικιστικού ιστού, που όμοιά της δεν είχε διεξαχθεί για 22 και πλέον χρόνια, επικαιροποίησε το πάγιο αίτημα αυτής της πόλης, μέσα από τις εμπεριστατωμένες παρουσιάσεις των εισηγητών – καθηγητών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η συστηματική πίεση προς όλους του εμπλεκόμενους φορείς, αποτελούσε μονόδρομο για την ικανοποίηση του πάγιου αιτήματος της πόλης.

Η παρούσα Δημοτική Αρχή δεν δίστασε να αντιπαρατεθεί δημόσια με την Πολιτεία διοργανώνοντας πολυπληθείς κινητοποιήσεις και παραστάσεις διαμαρτυρίας, τόσο για το άρθρο 70 του Πολυνομοσχεδίου το οποίο ψηφίστηκε το 2018, όσο και απέναντι στην ΟΛΠ Α.Ε., σε ότι αφορά τόσο στο Master Plan, όσο και στις ιδιοκτησιακές διαφορές, διατυπώνοντας εγγράφως τις θέσεις και τις αντιρρήσεις της αλλά οργανώνοντας και στηρίζοντας μαζικές κινητοποιήσεις, χωρίς κομματική σφραγίδα.

Ύστερα από σειρά συζητήσεων και διαβουλεύσεων, η παρούσα Δημοτική Αρχή, κατάφερε να συντονίσει την οριστική αποξήλωση των 21 δεξαμενών της πρώην BP, ιδιοκτησίας των ΕΛ.ΠΕ., κάνοντας πράξη την απόφαση που είχε συναφθεί μεταξύ ΕΛ.ΠΕ. και Υπουργείου Ανάπτυξης από το 2009, που δυστυχώς, καμία άλλη Δημοτική Αρχή μέχρι σήμερα, δεν φρόντισε να υλοποιήσει.

Η ιστορική στιγμή της αποξήλωσης Δεξαμενών Πετρελαιοειδών από την πόλη του Περάματος, αποτελεί σημαντική στιγμή, αφού για πρώτη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει στην πόλη μας.

Δέσμευσή μας είναι η συνέχιση αυτής της προσπάθειας μέχρι την οριστική απομάκρυνση και της τελευταίας δεξαμενής πετρελαιοειδών από την πόλη μας».

Το ιστορικό

Οι πρώτες δεξαμενές εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 1932 από την Shell (σήμερα Coral) και έφτασαν τις 149 στη δεκαετία του ’80.

Σήμερα στην περιοχή υπάρχουν και οι περισσότερες λειτουργούν -κάποιες σε απόσταση λίγων μέτρων από τα σπίτια- για την Coral (68 δεξαμενές για χημικά, μαζούτ, βενζίνη και ορυκτέλαια), για την ETEKA (22 δεξαμενές για μαζούτ και ορυκτέλεια), για την Cyclon (26 δεξαμενές για βενζίνη και μαζούτ), για την JetOil (22 δεξαμενές εκτός λειτουργίας) και για την πρώην BP (22 ανενεργές δεξαμενές για χημικά, βενζίνη, ορυκτέλεια και μαζούτ).

Το θέμα «απομάκρυνση των δεξαμενών καυσίμων» απασχολεί εδώ και δεκαετίες την τοπική κοινωνία και φαινόταν ώριμο για υλοποίηση εδώ και 24 χρόνια -από το 1995- όταν σε ημερίδα από το ΤΕΕ και το ΕΜΠ αποδείχθηκε η ανάγκη για την μετεγκατάσταση των πετρελαιοειδών από την περιοχή.
Δεν έγινε όμως το παραμικρό….

Τα σοβαρότερα ατυχήματα

1957: Ανατινάσσονται χιλιάδες φιάλες υγραερίου στην περιοχή της Γερμανικής Σκάλας.
1978: Σημειώνεται έκρηξη σχεδόν άδειας δεξαμενής μεθυλαιθυλοκετόνης στις εγκαταστάσεις της EL PETROL και ένας εργοδηγός παθαίνει καθολικά εγκαύματα.
1983: Νέα έκρηξη και πυρκαγιά σε βυτιοφόρο στις εγκαταστάσεις της ΒΡ. Ένας νεκρός και ένας τραυματίας.
1988: Σπάει αγωγός μεταφοράς καυσίμου και η Λεωφόρος Δημοκρατίας πλημμυρίζει με βενζίνη.
1995: Πυρκαγιά ξεσπά στις εγκαταστάσεις της EL PETROLχωρίς ευτυχώς θύματα.

 

Νεκτάριος Ανδριόπουλος

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *