Search

Αλλά δεν βαριέστε, όλος ο κακός χαμός περί την Συμφωνία των Πρεσπών, με τα συλλαλητήρια, και με την χέρι-χέρι θορυβώδη συμπόρευση κεντρώων, δεξιών και ακροδεξιών, ανήκει στο παρελθόν. Οι εμπνευστές και πρωτεργάτες αισθάνονται πως την έκανε τη δουλειά του ο τότε «εθνικός ξεσηκωμός».

Υπόλογοι απέναντι στην Ιστορία…

286

του Βασίλη Πάικου

Βασίλης ΠάικοςΕντάξει, δεν ήταν ιδέα του Κώστα Καραμανλή το «Μακεδονία-Σκόπια» που αναφέρεται στην επιστολή του προς τον Τζορτζ Μπους το 2005. Ιδέα του Μάθιου Νίμιτς ήταν. Μία, συγκεκριμένα, από τις –γνωστές- πέντε εναλλακτικές προτάσεις του διαπραγματευτή.

Εντάξει, ήταν η εποχή των απανωτών αναγνωρίσεων της γείτονος από διάφορες χώρες, με την συνταγματική της ονομασία. Οπότε είχε –δικαιολογημένα- θορυβηθεί η τότε ελληνική Κυβέρνηση.

Εντάξει, η επιστολή απεστάλη προκειμένου να υπάρξει ένα είδος επανεκκίνησης της διαδικασίας. Στο πλαίσιο μιας γενικότερης στρατηγικής προσέγγισης του ζητήματος.

Πρόκειται για τα τρία βασικά σημεία της απαντητικής της σχετικής αποκάλυψης (από το Documento) ανακοίνωσης του «περιβάλλοντος» του πρώην Πρωθυπουργού. Τα οποία δεν έχει κανείς λόγο να μην δεχτεί. Ακόμη και ν’ αναγνωρίσει τη λογική τους. Παρόμοιες απόπειρες, εξ άλλου, είχαν γίνει και από άλλες Κυβερνήσεις, και από άλλους Πρωθυπουργούς.

Σε ουδεμία όμως των σχετικών περιπτώσεων είχε τεθεί ζήτημα αλλαγής του Συντάγματος των γειτόνων μας. Από κανέναν. Σε ουδεμία των σχετικών περιπτώσεων είχε τεθεί ζήτημα αποκλειστικότητας της ελληνική ιστορίας και της παράδοσης των αρχαίων Μακεδόνων. Ως προϋποθέσεις επίλυσης του ονοματολογικού. Ενώ όλοι συζητούσαν και την «διπλή ονομασία», άλλη για διεθνή χρήση και άλλη για το εσωτερικό της Χώρας. Ήταν η εποχή που το erga omnes, έμοιαζε όνειρο απατηλό. Και βεβαίως ουδέποτε είχαν τεθεί ζητήματα «εθνικότητας» και «γλώσσας». Αυτά εφευρέθηκαν όταν την λύση του Μακεδονικού την πέτυχε ο Αλέξης Τσίπρας. Λύση η οποία είχε υπερκεράσει κάθε προσδοκία ως προς τις ελληνικές απαιτήσεις. Διότι κάτι έπρεπε να βρεθεί τέλος πάντων. Προκειμένου να αποκτήσει ερείσματα η -και επ’ αυτού- άσκηση «άναρχης» αντιπολίτευσης εκ μέρους της ΝΔ αλλά και του ΚΙΝΑΛΛ. Και πάντως, για να μην ξεχνιόμαστε, ο Κώστας Καραμανλής δέχτηκε το 2005 το «Μακεδονία-Σκόπια», τουλάχιστον, ως βάση διαπραγμάτευσης…

Άραγε ποια σχέση μπορεί να έχει όλη αυτή η επί του θέματος προϊστορία, αυτή η πρακτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, με τη στάση που τήρησαν τα κόμματά τους στην παρούσα φάση; Και ποια σχέση μπορεί να έχει η τωρινή στάση των ίδιων των διατελεσάντων Πρωθυπουργών, όσων χειρίσθηκαν, έστω και χωρίς αποτέλεσμα, το ζήτημα; Του Κώστα Καραμανλή, του Κώστα Σημίτη, του Γιώργου Παπανδρέου. Όπου ο μεν πρώτος καταψήφισε την Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ οι άλλοι δυο εσιώπησαν χαρακτηριστικά. Στη βάση μιας κοντόφθαλμης και, βεβαίως, έκδηλα μικροκομματικής τακτικής. Παραμένοντας έτσι εσαεί υπόλογοι απέναντι στην Ιστορία.

Αλλά δεν βαριέστε, όλος ο κακός χαμός περί την Συμφωνία των Πρεσπών, με τα συλλαλητήρια, και με την χέρι-χέρι θορυβώδη συμπόρευση κεντρώων, δεξιών και ακροδεξιών, ανήκει στο παρελθόν. Οι εμπνευστές και πρωτεργάτες αισθάνονται πως την έκανε τη δουλειά του ο τότε «εθνικός ξεσηκωμός». Φόρτωσε τον Τσίπρα με το δέον πολιτικό κόστος προς εκλογική, κατά κύριο λόγο, χρήση. Έτσι ώστε τώρα, σήμερα, οι Πρέσπες έχουν κιόλας περάσει στα αζήτητα της πολιτικής αγοράς, κι απ’ αυτούς τους ίδιους. Η ΝΔ, συγκεκριμένα, περιορίζεται στην διαβεβαίωση ότι δεν μπορεί παρά να την εφαρμόσει μεν, όμως «θα παρακολουθεί την πιστή εφαρμογή της». Κι ότι, επί πλέον, «διατηρεί το όπλο του ελέγχου της ευρωπαϊκής πορείας της Βόρειας Μακεδονίας». Λες και δεν είναι ακριβώς το ίδιο που κάνει, από την πρώτη στιγμή, και η παρούσα Κυβέρνηση. Στήνοντας μάλιστα και ειδική διπλωματική επιτροπή παρακολούθησης της πορείας υλοποίησης της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ή λες και δεν έχει ξεκαθαρίσει, επίσης από την πρώτη στιγμή, ο Τσίπρας ότι η διαδικασία ένταξης της γειτονικής Χώρας στην ΕΕ, τελεί υπό τον διαρκή έλεγχο (και την έγκριση ασφαλώς) της ελληνικής Κυβέρνησης. Οπότε τι το διαφορετικό, τι το καινούργιο, τι το πλέον «εθνοπρεπές» έχει να προσφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Εκτός κι αν στην πράξη αποφασίσει να υιοθετήσει την γραμμή του Δημήτρη Σταμάτη (του πρωτοπαλλήκαρου του Αντώνη Σαμαρά), ο οποίος έσπευσε να προσυπογράψει την πρόταση του VMRO για ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών!!!

Και βέβαια, ο Πρόεδρος της ΝΔ δεν βρήκε να ψελίσει το παραμικρό για τον Καραμανλή. Έκανε πως δεν άκουσε τίποτα, πως δεν έμαθε τίποτα για την επιστολή προς τον Τζόρτζ Μπους. Την επιστολή η οποία, πλην του Καραμανλή προσωπικά, ξεμπροστιάζει όλωσδιόλου και τον ίδιον και το κόμμα του.

Έκθετος όθεν, και αυτός, απέναντι στον ελληνικό λαό. Υπόλογος, και αυτός, απέναντι στην Ιστορία…

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *