Search

ΚΙΝΑΛ: Τα 5 πλήγματα που επιχειρεί η Κυβέρνηση στις εργασιακές σχέσεις με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο

186

Δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για τα υπό προώθηση άρθρα του Νομοσχεδίου που αφορούν ιδιαίτερα τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, ασκεί με ενημερωτικό σημείωμα του το Κίνημα Αλλαγής, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση οτι υλοποιεί απλά και κυνικά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κ. Μητσοτάκης στον ΣΕΒ.

Το ΚΙΝΑΛ κατηγορεί ακόμη οτι η κυβέρνηση της ΝΔ επαναφέρει την λογική της «εσωτερικής υποτίμησης», που ήταν η «σημαία» του ΔΝΤ, οδηγώντας στην απαξίωση των συλλογικών συμβάσεων και στην ενίσχυση της εργοδοτικής ασυδοσίας. Με τις διατάξεις του Νομοσχεδίου η «εξαίρεση» γίνεται Κανόνας και κανόνας η «Εξαίρεση», υπογραμμίζει στην ανακοίνωση του το ΚΙΝΑΛ, επαναλαμβάνοντας οτι στηρίζει απόλυτα την Εθνική Γενική Σύμβαση και τις Κλαδικές Συμβάσεις Εργασίας, αλλά και την καθολική εφαρμογή τους σε όλες τις επιχειρήσεις, είτε συμμετέχουν στις εργοδοτικές οργανώσεις είναι όχι καθώς επίσης οτι θα καταβάλλει κάθε προσπάθεια εντός και εκτός Βουλής για την υπεράσπισή τους. Το εργατικό δίκαιο μεταλλάσσεται επισημαίνει χαρακτηριστικά το Κίνημα Αλλαγής αναδεικνύοντας τα 5 πλήγματα που επιχειρεί η κυβέρνηση στις εργασιακές σχέσεις.

ΕΙΔΙΚΌΤΕΡΑ

1.ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

Άρθρο 49: Εξαιρέσεις από την εφαρμογή όρων συλλογικών ρυθμίσεων.

Προστίθεται παράγραφος στο άρθρο 3 του Ν. 1876/90 που ορίζει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη στις κλαδικές συμβάσεις μπορούν να συμφωνούν «εξαιρέσεις» από τις συμβάσεις, σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η ρύθμιση είναι δυνητική μια και αφήνει τον πρώτο λόγο στα συμβαλλόμενα μέρη και ότι ανάλογες πρακτικές υπήρχαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όμως σε μια χώρα που μόλις εξέρχεται από «εκτεταμένη κρίση και μια εξίσου εκτεταμένη εσωτερική υποτίμηση (και μάλιστα με σωρευμένα τα κόκκινα δάνεια των επιχειρήσεων) η «δυνατότητα» υποβάθμισης των όρων και των συμβάσεων εργασίας, θα πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.

Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για κλαδικές συμβάσεις, που ορίζουν μόνο τους ελάχιστους όρους αμοιβής και εργασίας στον κάθε κλάδο. Και οι πραγματικοί μισθοί καθορίζονται είτε από τον ίδιο τον εργοδότη, είτε μέσω της επιχειρησιακής σύμβασης.

Αν αυτό ανατραπεί σε μέρος ενός κλάδου, τότε θα ασκηθεί αθέμιτος ανταγωνισμός-μείωση του εργασιακού κόστους- προς τις άλλες επιχειρήσεις, που με την σειρά τους θα απαιτήσουν ανάλογες προσαρμογές. Και μέσω ρυθμίσεων που στη συνέχεια θα αναλύσουμε, θα το πετύχουν

Και όλοι βέβαια γνωρίζουν στην Ελλάδα ποιος είναι ο ισχυρός (ο εργοδότης ή ο εργαζόμενος) σε μια τέτοια διαπραγμάτευση. Με δεδομένο μάλιστα ότι σε άλλο άρθρο του Νόμου, περιορίζεται δραστικά η προσφυγή στην Διαιτησία.

Σημειωτέον ότι:

  • Δεν διασφαλίζονται ούτε καν ο προσωρινός χαρακτήρας, τα μέγιστα χρονικά όρια, και οι προϋποθέσεις μιας τέτοιου τύπου ρύθμισης, με βάση τις ευρωπαϊκές πρακτικές.
  • Δεν υπάρχει κανένα αντάλλαγμα από τον ωφελούμενο εργοδότη προς τους εργαζόμενους, ή δεσμεύσεις για διατήρηση της Απασχόλησης.
  • Δεν προσδιορίζονται θέματα που αυτές οι εξαιρέσεις θα ήταν ανεπίτρεπτες (πχ κοινωνικά επιδόματα, υγεία-ασφάλεια, κατοχύρωση ωραρίου).

2.ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Άρθρο 50: Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων και Οργανώσεων Εργοδοτών.

Α) Όλες οι συνδικαλιστικές και εργοδοτικές οργανώσεις, εγγράφονται υποχρεωτικά στο Μητρώο του Υπουργείου Εργασίας.

Υποχρεώνοντας μάλιστα να παρέχουν και όλα τα στοιχεία που αφορούν την λειτουργία και την συμμετοχή των μελών στις εκλογικές διαδικασίες των οργανώσεων.

Β) Στο ίδιο άρθρο δίδεται η δυνατότητα να γίνεται ηλεκτρονική ψηφοφορία μεταξύ των μελών μιας συνδικαλιστικής οργάνωσης για την κήρυξη απεργίας, αλλά με όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται από τον Υπουργό Εργασίας!!!

Γ) Ως εδώ υπάρχει μόνο το στοιχείο της διεύρυνσης του κρατικού ελέγχου σε συνδικαλιστικές ή εργοδοτικές οργανώσεις.

Όμως υπάρχει ένα μείζον ζήτημα, κυριολεκτικά βόμβα στις συλλογικές συμβάσεις.

Περιλαμβάνεται εξουσιοδοτική διάταξη προς τον Υπουργό να «ρυθμίζει» κάθε θέμα σχετικά με το Μητρώο, ιδίως σε σχέση με την αντιπροσώπευση συνδικαλιστικών οργανώσεων και εργοδοτών».

Δηλαδή εξουσιοδοτεί τον Υπουργό να «ρυθμίζει» αν η ΓΣΕΒΕ, η ΕΣΕΕ η ΓΣΕΕ και οι κλαδικές οργανώσεις εργοδοτών και εργαζομένων είναι αντιπροσωπευτικές ή όχι, άρα αν δύνανται να υπογράφουν Εθνικές και Κλαδικές Συμβάσεις ή Όχι.

Στο έλεος του Υπουργού όλες οι συμβάσεις…..

Φυσικά οι ισχυροί θα κυριαρχήσουν.

3. ΖΩΝΕΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Άρθρο 51: Συρροή Συλλογικών ρυθμίσεων

Α) Δίδεται η δυνατότητα να υπερισχύουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις έναντι των κλαδικών, για επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

Άρα αν μια επιχείρηση καταφέρει με πίεση στους εργαζόμενους της να υπογράψει επιχειρησιακή σύμβαση που μειώνει τα ελάχιστα όρια των αμοιβών, αυτή θα υπερισχύσει της κλαδικής. Και θα ανοίξει τον δρόμο για την ακύρωσή της. Μάλιστα εδώ ακυρώνεται η ρύθμιση του άρθρου 49 που προέβλεπε συνυπογραφή της Ομοσπονδίας των εργαζομένων για τις εξαιρέσεις στους κατώτερους μισθούς της κλαδικής σύμβασης.

Ο νομοθέτης «φροντίζει» ούτως ή άλλως, με κάθε τρόπο να ευνοήσει τον εργοδότη, επιστρέφοντας στην παλιά Μνημονιακή ρύθμιση, που είχε όμως συγκεκριμένη χρονική λήξη.

Αλλά και αν ακόμη το επιχειρησιακό σωματείο δεν συμφωνήσει, προβλέπεται ότι ο Υπουργός –με εν λευκώ εξουσιοδότηση- θα καθορίσει τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια για τις επιχειρήσεις που θα «εξαιρούνται».

Β) Προστίθεται επίσης διάταξη με την οποία προβλέπεται ότι «τοπικού χαρακτήρα» συμβάσεις, υπερισχύουν των κλαδικών συμβάσεων.

Δηλαδή οδηγούμαστε στην λογική των «ελεύθερων ζωνών» υποβαθμισμένης εργασίας σε τοπικό επίπεδο όπου στην λογική της προσέλκυσης επενδύσεων, δεν θα ισχύουν βασικά δικαιώματα των εργαζομένων.

Παράδειγμα: Μια «τοπική συμφωνία» των Τουριστικών επιχειρήσεων σε μια περιοχή της χώρας που οι εργοδότες έχουν ισχύ, θα υπονομεύσει ευθέως την κλαδική σύμβαση, δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό με τα ελάχιστα όρια αμοιβών, ή του ωραρίου και των συνθηκών εργασίας.

Και μάλιστα χωρίς χρονικό όριο, «αντάλλαγμα» από τους επωφελούμενους εργοδότες, ή πρόβλεψη για προστασία της απασχόλησης.

4. ΟΙ ΚΛΑΔΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ

Άρθρο 52: Επέκταση Συλλογικών Συμβάσεων

Προβλέπεται ότι για να κηρύσσεται μια κλαδική σύμβαση εργοδοτών-εργαζομένων υποχρεωτικά εκτελεστή, πρέπει να τεκμηριώνονται οι «επιπτώσεις στην απασχόληση και στην ανταγωνιστικότητα» και ότι μπορεί να εξαιρούνται επιχειρήσεις με απόφαση Υπουργού (μετά από απλή γνώμη του ΑΣΕ).

Δηλαδή: αν οι εργοδότες στον τουρισμό ή στις τράπεζες –με εξαίρεση κάποιους-υπογράψουν μια κλαδική σύμβαση αυτή δεν εφαρμόζεται γενικά στον κλάδο, αλλά με απόφαση Υπουργού (και επίκληση οικονομικών προβλημάτων) θα εξαιρούνται οι επιχειρήσεις που διαφωνούν.

Άρα θα τιναχθεί η κλαδική σύμβαση στον αέρα….

5. ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΑΚΟΠΙΣΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ

Άρθρο 53: Επίλυση συλλογικών διαφορών με διαιτησία.

Με την νέα ρύθμιση η Κυβέρνηση, περιορίζει δραστικά την προσφυγή των εργαζομένων στην Υποχρεωτική διαιτησία του ΟΜΕΔ για την σύναψη συλλογικής σύμβασης.

Κλείνει τον δρόμο για διαιτησία για τις επιχειρησιακές συμβάσεις, αφού θέτει περιορισμό «το να έχουν ευρύτερες επιπτώσεις στην οικονομία, δημόσιο συμφέρον και να είναι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας».

Αυτό για πολύ ελάχιστες επιχειρήσεις ισχύει και βέβαια ερμηνεύεται και αυθαίρετα.

Ουσιαστικά επιβραβεύει τον κακόπιστο εργοδότη, δημιουργώντας συνεχή εμπόδια στην προσφυγή μιας συνδικαλιστικής οργάνωσης στην διαιτησία, ακόμη και αν έχουν λήξει οι προηγούμενες ΣΣΕ και έχουν αποτύχει οι διαπραγματεύσεις.

Με τη διάταξη αυτή η Κυβέρνηση, αντί να ενισχύσει ουσιαστικά το κύρος και το θεσμό της Μεσολάβησης, ώστε πραγματικά η Διαιτησία να είναι έσχατο μέσο, συνεχίζει στη λογική αποδυνάμωσης του Εργατικού Δικαίου.

Κατερίνα Παπαβασιλείου

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *