Search

Μπράβο του λοιπόν, μπράβο που ο Μητσοτάκης επί τέλους το κατάλαβε. Πως οι κοινωνικές ανισότητες και η εξ’ αυτών διαρκής κοινωνική αδικία, δεν αποτελούν «φυσικό φαινόμενο».

Ο Μητσοτάκης «έλυσε τα χέρια» και των μεγάλων αφεντικών…

370

Του Βασίλη Πάικου

Βασίλης Πάικος«Οι πολίτες έχουν μεταβάλει την στάση τους απέναντι στα συμφέροντα των λίγων που λειτουργούν εις βάρος των πολλών, αλλά και απέναντι στα φαινόμενα της βίας…» Ποιος το είπε; Ποιος το είπε; Αυτό για τα «συμφέροντα των λίγων που λειτουργούν εις βάρος των πολλών». Αυτό το αυτονοήτως δεδομένο και πασίγνωστο εξ’ άλλου όπου γης.

Αλλά μην ψάχνετε να βρείτε κάποιον αριστερό πολιτικό ή διανοούμενο ή απλό γραφιά πίσω από την μεγάλη (και σωστή) κουβέντα. Ο σημερινός Πρωθυπουργός της Χώρας το είπε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μπράβο του λοιπόν, μπράβο που ο Μητσοτάκης επί τέλους το κατάλαβε. Πως οι κοινωνικές ανισότητες και η εξ’ αυτών διαρκής κοινωνική αδικία, δεν αποτελούν «φυσικό φαινόμενο». Και που ως τέτοιο, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να το αλλάξουμε.

Αλλά για στάσου. Αυτό εντέλει εννοούσε, ή μήπως κάτι άλλο και τον παρεξηγήσαμε; Ε λοιπόν δεν εννοούσε αυτό που όλοι καταλάβαμε. Στους κοινωνικούς αγώνες αναφερόταν τελικά ο Πρωθυπουργός. Στις απεργίες και στις διαδηλώσεις. Τις υπό διωγμόν, τις σχεδόν απαγορευμένες επί των ημερών του. Και όταν μιλούσε για τους «λίγους» φωτογράφιζε τους εργαζομένους που διεκδικούν. Και σ΄ ένα κρεσέντο πριμοδότησης του «κοινωνικού αυτοματισμού», ως «πολλούς» χαρακτήριζε όλους τους άλλους. Εκείνους που «ενοχλούνται» εξ αιτίας των κοινωνικών αγώνων. Μας μπέρδεψε βλέπεις η χρήση του όρου «συμφέροντα». Δεδομένου ότι οι εργαζόμενοι για τα δίκαια και για τα δικαιώματά τους παλεύουν, και όχι για τα συμφέροντά τους. Τα δικαιώματά τους, τα κατακτηθέντα με ιδρώτα και με αίμα από δεκαετίες. Τα αγρίως τσαλαπατημένα δε, επίσης επί των ημερών του Μητσοτάκη. Και με ευθύνη του. Όσο για την αναφορά του στα «φαινόμενα της βίας» και στην στάση των πολιτών απέναντί τους, όχι δεν εννοούσε την εκτός μέτρου και ορίων αστυνομική βία της εποχής μας. Στις καταλήψεις αναφερόταν καθώς και στα τρυκάκια και στις μπογιές του Ρουβίκωνα. Άντε και στις μολότωφ των αντιεξουσιαστών. Τα άλλα, τα σοβαρά και αγριευτικά, αυτά που βγάζουν μάτι, απλώς δεν τα βλέπει…

Τον παρεξηγήσαμε λοιπόν τον άνθρωπο, τον ερμηνεύσαμε λάθος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει τελικά κανένα πρόβλημα ούτε με τις κοινωνικές ανισότητες, ούτε με την αστυνομική βία. Αντιθέτως τα ενθαρρύνει και μάλλον τα απολαμβάνει. Σήμερα, τώρα, επί της πρωθυπουργίας του, οπότε αλλοιώνονται διαρκώς επί τα χείρω οι εργασιακές σχέσεις. Και συρρικνώνονται, ως την πλήρη εξαφάνισή τους τα εργατικά δικαιώματα. Σήμερα, τώρα, οπότε θριαμβεύει ο θεσμός των «εργολαβικώς εργαζομένων». Στα ΕΛΠΕ, σε μεγάλες συστημικές Τράπεζες, στον ΟΤΕ καθώς και σε πολλές μεγάλες εταιρείες και επιχειρήσεις, όπου αλλάζουν ραγδαία, αυθαιρέτως και μονομερώς, οι εργασιακές σχέσεις.

Με προτίμηση στο καθεστώς των τρίμηνων συμβάσεων. Σήμερα, τώρα, οπότε οργιάζει η μαύρη εργασία στην περίοδο των εορτών. Άσε που αρκετές κατηγορίες εργαζομένων δεν έλαβαν καν το δικαιούμενο δώρο Χριστουγέννων. Σήμερα, τώρα, οπότε χαλάρωσαν επιδεικτικά οι έλεγχοι της Επιθεώρησης Εργασίας. Με συνέπεια να αλωνίζουν τα αφεντικά ανενόχλητα. Σήμερα, τώρα, οπότε αποκλείστηκε η –θεσμοθετημένη ωστόσο- αύξηση του κατώτατου μισθού. Όπως ακριβώς ζητούσε επιμόνως από χρόνια ο ΣΕΒ. Έτσι προκειμένου να ολοκληρωθεί η εικόνα της «εργασιακής γαλέρας» των καιρών μας. Ο Μητσοτάκης, βλέπετε, εκτός από τα χέρια της ΕΛΑΣ, «έλυσε τα χέρια» και των μεγάλων αφεντικών. Και γιατί να μην το κάνει; Κατά τις δικές του αντιλήψεις η εργασιακή εξαθλίωση αποτελεί μοχλό ανάπτυξης.

Ας μην τον αδικούμε πάντως. Δεδομένου ότι μας τα έχει πει όλα καθαρά και ξάστερα, εδώ και χρόνια, ο άνθρωπος. Για το «ξεπερασμένο» οχτάωρο, για την «ξεπερασμένη» σταθερή και μόνιμη δουλειά, για τις «ξεπερασμένες» συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Καθώς και για το ούλτρα «προχωρημένο» της εργασιακής ελαστικότητας. Της όσο πιο «χαλαρής και άνετης» εργασιακής ελαστικότητας, τόσο πιο αναπτυξιακής εντέλει. Όλα τα έχει πει. Απλώς κάποιοι από μας, φαίνεται πως δεν τα πήραμε και πολύ στα σοβαρά. Ή θεωρήσαμε ότι δεν μας αφορούν.

Όμως δεν υπάρχει πρόβλημα. Και όταν όλοι τα καταλάβουμε, όταν αισθανθούμε ότι στην τελική όλους μας αγγίζουν. Και όταν, ως εκ τούτου, ξεσηκωθεί το άπαν σύμπαν, ο Χρυσοχοΐδης είναι εδώ. Έτοιμος να αντιμετωπίσει και τους κοινωνικούς αγώνες, όπως μόνον εκείνος ξέρει. Γιατί μη νομίζετε. Όσα ως τώρα είδαμε από τα χεράκια του, δεν ήταν παρά η πρόβα τζενεράλε…

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *