Καλλιτεχνικός διευθυντής – Mαέστρος: Γεννάδιος Σατσενιούκ
Σολίστας: Μιχαήλ Ευτιουχόβ

Έτσι, με την Επανάσταση του 1821 η Ελλάδα μπαίνει στην οικογένεια των ευρωπαϊκών εθνικών κρατών και γίνεται πρότυπο ελπίδας και για άλλους καταπιεσμένους λαούς.
Ο αγώνας του 1821 ήταν αγώνας για την Ελευθερία, αγώνας για την εξασφάλιση των πολύτιμων ανθρώπινων δικαιωμάτων της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας, αγώνας που εξέφραζε την καθολική πίστη του ελληνικού λαού σε οικουμενικά ιδανικά. Ο Έλληνας ποτέ δεν παραδέχθηκε τον αφανισμό της χώρας του, δεν λησμόνησε το παρελθόν της φυλής του η οποία έφερε στο προσκήνιο της ιστορίας τις αξίες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης.

Έρχονται σήμερα να τραγουδήσουν τιμώντας τον ελληνικό λαό που επαναστάτησε και διεκδίκησε την ελευθερία από μια τυραννική εξουσία και αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία του με θάρρος, πείσμα και αυτοθυσία:
Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου!
Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά στου γλαυκού το γειτόνεμα!
«Πόλεμος» του Πούσκιν
Η ρωσική ανταπόκριση στην Ελληνική Επανάσταση συνδέεται με το όνομα του Πούσκιν. Εγκαινιάζοντας το ελληνικό θέμα με το ποίημα «Πόλεμος» (1821), ο Πούσκιν εμφανίζεται συνεπαρμένος με την ιδέα άμεσης συμμετοχής στον αγώνα των Ελλήνων. Από κοντά έρχονται και δύο ποιήματα με γυναικείες μορφές: «Πιστή Ελληνίδα, μην τον κλαις» (1821), φόρος τιμής σε έναν Φιλικό που έπεσε στον Αγώνα, και «Σε μια Ελληνίδα» («Γεννήθηκες για να οιστρηλατείς τη φαντασία των ποιητών…», 1822), αφιερωμένο στην Καλυψώ Πολυχρονίδη, την ομορφιά της οποίας είχε θαυμάσει και ο Μπάιρον. Τέλος, το ποίημά του «Εμπρός Ελλάδα» (1829), όταν ο Πούσκιν πραγματοποίησε ένα ταξίδι στον Καύκασο που αναβίωσε στη μνήμη του την παλιά συγκίνηση για τους αγώνες της Ελλάδας:
«Εμπρός, Ελλάδα
Εμπρός, στηλώσου, Ελλάδα επαναστάτισσα,
βάστα γερά στο χέρι τ’ άρματά σου!»

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’30 είχε φτάσει να απασχολεί 300 καλλιτέχνες και η φήμη της είχε ήδη ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας. Η Χορωδία, στη διάρκεια του Β Παγκόσμιου Πολέμου έδωσε πάνω από 1500 συναυλίες, πολλές από αυτές και στην πρώτη γραμμή, παίζοντας έτσι καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση του ηθικού του Κόκκινου Στρατού.
Η μεγάλη επιτυχία της χορωδίας βασίζεται στο ότι κατορθώνει να συνυφαίνει την πειθαρχία και την καθαρότητα του ακαδημαϊκού τραγουδιού με την πολύχρωμη και βαθιά συναισθηματικότητα και την καλλιτεχνική ποιότητα της παραδοσιακής λαϊκής μουσικής. Οι παραστάσεις της Alexandrov Ensemble αποτελούν ένα μεγαλειώδες υπερθέαμα.Η έμπνευσή τους πηγάζει από την ανόθευτη λαϊκή ρωσική ψυχή και η εκτέλεση των τραγουδιών και όλων των συνθέσεων παραπέμπει στην τελειότητα και τον επαγγελματισμό του στρατού. Κανένας δε μένει ασυγκίνητος στη θέα αυτών των καλλιτεχνών που στέκουν ευθυτενείς, ασάλευτοι και απόλυτα συντονισμένοι και τραγουδούν από τα βάθη της ψυχής τους.




ΗAlexandrov Ensemble