Ο Χρήστος Αλεφάντης είναι η ψυχή της «Σχεδίας», ο ιδρυτής και Διευθυντής Σύνταξης του μοναδικού ελληνικού περιοδικού δρόμου που στηρίζει τους άστεγους συνανθρώπους μας.
Από το 2013 που ξεκίνησε να κυκλοφορεί για πρώτη φορά στους δρόμους της Αθήνας μέχρι και σήμερα έχει καταφέρει να αλλάξει τις ζωές αρκετών συνανθρώπων μας και να χαρίσει χαμόγελα και αξιοπρεπή διαβίωση σε όλους όσοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Η «Σχεδία», είναι το δεύτερο έντυπο δρόμου που εκδίδεται στην Ελλάδα, καθώς τον Σεπτέμβριο του 1998 είχε ξεκινήσει παρόμοιο εγχείρημα με το περιοδικό «Δρομολόγια», το οποίο λόγω μεγάλων δυσκολιών διέκοψε τη λειτουργία του.
Πως προέκυψε όμως η «Σχεδία»;
Όπως περιέγραψε ο ίδιος μιλώντας στον Αθήνα 9.84 και στον Μιχάλη Λεάνη, η σύσταση της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομάδας Αστέγων, προηγήθηκε της έκδοσης του περιοδικού και επί της ουσίας αποτέλεσε αφορμή για την εκκίνηση τούτου του εγχειρήματος καθώς σκέφτηκε το ποδόσφαιρο κοινωνική διαδικασία.
«Το 2007, όταν ζούσα στην Αυστραλία, διάβασα σε μια εφημερίδα ότι υπάρχει στη χώρα Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου αστέγων. Λίγο αργότερα επέστρεψα στην Ελλάδα και πήγα στο περιοδικό Γαλέρα. Ακριβώς απέναντι από το παράθυρο του γραφείου μου, υπήρχε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο. Κάθε πρωί έβλεπα να ανοίγει ένα παράθυρο, να βγαίνουν τρεις άνθρωποι, να κλείνουν το παντζούρι, να βάζουν ένα τούβλο, κάτι σαν κλειδί στην πόρτα, να φεύγουν και να επιστρέφουν το βράδυ. Ξεκίνησα να αναρωτιέμαι που πάνε, που τρώνε, πως ζουν. Το καλοκαίρι του 2006 με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας, σκεφτήκαμε στη Γαλέρα να κάνουμε ένα θέμα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων. Όταν βγήκε το θέμα, σκέφτηκα να φτιάξουμε και εμείς μια ποδοσφαιρική ομάδα αστέγων.
Έστειλα ένα γράμμα στους διοργανωτές του Παγκόσμιου Κυπέλλου Αστέγων και δέχτηκαν. Μετά από μερικούς μήνες, τον Μάρτιο του 2007 στο Ρουφ βρέθηκαν δεκαέξι άνθρωποι με παπούτσια και κάλτσες που αγοράσαμε βερεσέ από ένα μαγαζί στην Θεμιστοκλέους για να ξεκινήσει η πρώτη προπόνηση της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομάδας Αστέγων. Τον Ιούλιο του 2007 ήταν η πρώτη μας συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Είχαμε πρώτα ομάδα και μετά περιοδικό. Μας πήρε έξι χρόνια να βγάλουμε τη «Σχεδία».
Εξήγησε ότι διαρκής στόχος παραμένει η στήριξη της προσπάθειας των αστέγων και των κοινωνικά αποκλεισμένων ανθρώπων να ενταχθούν ή να επανενταχθούν στον κοινωνικό ιστό.
«Είναι πολύ σημαντικό γι αυτούς τους ανθρώπους να προσπαθήσεις να βγάλεις από πάνω τους την ενοχή που αισθάνονται ότι απέτυχαν στη ζωή τους. Δεν στεκόμαστε στις δυσκολίες. Πέρα από το να τους προσφέρουμε στέγη ή φαγητό, μας ενδιαφέρει το ευ ζην. Προσπαθούμε να τους δώσουμε ξανά πρόσβαση στις απλές χαρές της ζωής, να ξανασυνδεθούν με την κοινωνία, να γαληνέψει η ψυχή τους, να σταθούν στα πόδια τους και να πιστέψουν ξανά στον εαυτό τους», τόνισε.
Έχοντας στο επίκεντρο πάντα τον άνθρωπο, οι υπεύθυνοι της Σχεδίας, σε συνεργασία με ένα δίκτυο εθελοντών ψυχολόγων, παραπέμπουν όσους ζητούν βοήθεια, σε δομές που παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη ενώ ετοιμάζουν και μια σειρά δράσεων και κοινωνικών προγραμμάτων προκειμένου να βοηθήσουν τους ευάλωτους συνανθρώπους μας να ενεργοποιηθούν, να ενδυναμωθούν και εν τέλει δημιουργήσουν προοπτικές απασχόλησης ώστε να αποκτήσουν ένα εισόδημα.
Κλείνοντας, πρόσθεσε: «Πάντα μιλάμε για τους ανθρώπους που πουλούν τη Σχεδία αλλά όχι γι αυτούς που την αγοράζουν και που μπορεί και οι ίδιοι να ήταν πριν πωλητές. Έχουμε την ευκαιρία να συνομιλούμε με την αφρόκρεμα της κοινωνίας, με ενεργούς, ευαίσθητους πολίτες, μεταξύ των οποίων και οι άνθρωποι του Αθήνα 9.84 που έρχονται με κάθε ευκαιρία να δουν αν χρειαζόμαστε κάτι. Η ανταπόκριση του κόσμου αποτελεί για εμάς μεγάλη ευθύνη αλλά και εμείς αντλούμε μεγάλη δύναμη από αυτό».
