back to top
14.4 C
Athens
Σάββατο, 20 Απριλίου, 2024

14.4 C
Athens
Σάββατο, 20 Απριλίου, 2024

Στο Ψυχογράφημα του Αθήνα 9.84 μαζί μας η Πολυξένη Καράκογλου

Διαβάστε επίσης

Από την Ελένη Σούρδη
«Είμαστε οι ήρωες που κρατάνε αυτή την κοινωνία σε κίνηση και την πάνε ένα βήμα μπροστά κάθε μέρα. Από όλους εμάς εμπνέομαι και γράφω μουσική και στίχους.» Π.Κ.

Α)Μέρος: «Προσωπικά δεδομένα»

Ε.Σ.: Αν ξαναγεννιόσασταν τον ίδιο τρόπο ζωής θα θέλατε να ζήσετε ή όχι;
Π.Κ.: Νομίζω ότι μέχρι τώρα είμαι πολύ περήφανη με τα βήματα και τις αποφάσεις που έχω πάρει. Δηλαδή ενεργά από την στιγμή που ενηλικιώθηκα παλεύω για έναν καλύτερο κόσμο μέσα από την μουσική μου, τον τρόπο ζωής που έχω επιλέξει και μέσα από τις σχέσεις που χτίζω με τους ανθρώπους μου. Οπότε κάπως έτσι θα έκανα πάλι τα πράγματα στην περίπτωση που θα ξαναγεννιόμουν
Ε.Σ.: Αν μας άκουγε τώρα ο Θεός τι θα του λέγατε ;
Π.Κ.: Θα τον ρώταγα «γιατί;» και έπειτα «δεν σε καταλαβαίνω». Γενικώς θα του έκανα πολλές προσωπικές ερωτήσεις: θα ήθελα να μάθω την πραγματικότητα,  ποια είναι η πραγματική ιστορία πίσω από αυτόν..  Γιατί άλλες ιστορίες λέγονται σε κάθε κοινωνία για το Θεό, έχει άλλη μορφή. Δεν υπάρχει μονάχα η ορθόδοξη εκκλησία άλλωστε! Επίσης θα ήθελα να μάθω σίγουρα ποιος είναι, τι θέλει από εμάς. Αν όντως μας βλέπει και τι βλέπει. Πότε τελικά παίρνει θέση σε ότι συμβαίνει γύρω μας και με ποια κριτήρια; Διότι προσωπικά δεν νιώθω ότι υπάρχει, από πολύ μικρή ηλικία , δεν με τραβάει η εκκλησία , δεν με ελκύει όλη αυτή η συνθήκη.. Άρα όπως καταλαβαίνεις Ελένη μου έχω πάρα πολλές απορίες γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, που με ρωτάς και μάλλον δεν μπορούμε να το λύσουμε τώρα..
Ε.Σ: Τι ρόλο παίζει η οικογένεια στην ζωή σας ενώ πρόσφατα γίνατε και εσείς μητέρα φέρνοντας στον κόσμο, ένα υπέροχο αγοράκι;
Π.Κ.: Πάντα η οικογένεια έπαιζε πάρα πολύ σημαντικό ρόλο γιατί προέρχομαι από μια υποστηρικτική οικογένεια. Με αποτέλεσμα τα περισσότερα βήματα στη ζωή μου να τα έχω υλοποιήσει με ανθρώπους που με εμψυχώνουν με όλη τους την καρδιά, το οποίο θεωρώ ότι είναι μεγάλο δώρο… Ξέρεις πως οι περισσότεροι γονείς όσον αφορά την τέχνη είναι αρνητικοί ενώ η οικογένειά μου δεν υπήρξε ούτε για μια στιγμή αρνητική γύρω από αυτό!

Ε.Σ.: Αυτή την στιγμή που μιλάμε θα μπορούσατε να μας περιγράψετε το πως βιώνετε την μητρότητα, σε όλο σας το είναι; Πώς ονομάσατε τον μπέμπη;
Π.Κ.: Το ότι έχω γίνει τώρα μητέρα με έχει κάνει πολύ πιο αποφασισμένη και επιτελική για κάποια πράγματα. Αποφασισμένη στο να βελτιώσω αυτό που ζω και πιο δυναμική για να το κάνω πράξη, να προσπαθήσω να έχω γύρω μου έναν καλύτερο κόσμο και μια πιο όμορφη καθημερινότητα για τον μικρό μου γιο. Μου έλεγαν κάποτε ότι δεν γίνεται να περιγράψεις με λόγια την αγάπη που θα αισθανθείς για το παιδί σου.. Γενικά είμαι ένας άνθρωπος που αγαπάει πολύ βαθιά και ουσιαστικά τους ανθρώπους που συναναστρέφεται.. Όμως όντως δεν συγκρίνεται, είναι σοκαριστικά μεγάλη η συγκίνηση  και η αγάπη που νιώθω για αυτό το πλάσμα και κατά συνέπεια η αγάπη που αισθάνομαι για όσους έχω δίπλα μου, τον άντρα μου και την οικογένεια μου. Ακόμη καταλαβαίνεις ουσιαστικότερα πόσα πράγματα έχουν κάνει για εσένα εκείνοι, από αυτά που ήδη πίστευες. Και επειδή με ρώτησες, τον έχω ήδη ονομάσει Αλέξανδρο.
Ε.Σ: Ποιο τραγούδι θα του αφιερώνατε; 

Π.Κ.: Υπάρχει ήδη ένα τραγούδι που έχει γραφτεί ειδικά για εκείνον και το γράψαμε μαζί με την Αθηνά το οποίο θα το κυκλοφορήσω στον επόμενο δίσκο. Παρ’ όλ’ αυτά υπάρχει και το «Χρυσοβελούδι» που είναι το τελευταίο τραγούδι από τα Σημεία Στίξης και του έχω ιδιαίτερη αδυναμία για πολλούς λόγους αλλά κυρίως γιατί έτσι με έλεγε η γιαγιά μου. Επίσης είναι και το αγαπημένο των πιστών fans (για κάποιο λόγο) .Ουσιαστικά περιγράφει το πώς αφήνεις ελεύθερο ένα παιδί, του δίνεις τα εφόδια και του επιτρέπεις να γίνει μετά ένας όμορφος γονέας. Κάνει έναν κύκλο, το ότι εγώ σε γνώρισα μικρό μέσα στην αγκαλιά μου και τώρα εσύ μεγαλώνεις, αυτό εξιστορεί το συγκεκριμένο τραγούδι. Και του το αφιερώνω μέσα από την καρδιά μου!

Ε.Σ.: Πιστεύετε πως μέσα από τον πυρήνα της οικογένειας ,εξαρτάται το πως μεγαλώνουμε τα παιδιά μας;
Π.Κ.: Βεβαίως στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, η οικογένεια είναι η πρώτη γνωριμία με την κοινωνία.
Ε.Σ.: Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;
Π.Κ.:Ο απλός άνθρωπος θα απαντήσω. Όλοι εμείς που με την εργασία μας ,τον καθημερινό αγώνα και το μεράκι για ζωή κάνουμε τον κόσμο να γυρνά.

Ε.Σ.: Τι σας κάνει να χαίρεστε στην σημερινή Ελλάδα;
Π.Κ.: Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση.. Διότι υπάρχουν πολλά που με κάνουν, να μην χαίρομαι. Και η αλήθεια είναι ότι «σκάει» μπροστά πάντα ταχύτερα η αρνητική πληροφορία. Δύσκολα πρώτα φέρνουμε το καλό. Το κακό κερδίζει πολύ έδαφος τελευταία… Αυτό που μου δίνει έτσι τεράστια χαρά στην Ελλάδα, είναι ότι παρότι υπάρχουν πάρα πολλές δυσκολίες κοινωνικά και ο κόσμος έχει φτωχύνει στην τσέπη και παίρνει η μπάλα και την ψυχή δυστυχώς σε κάποιες περιπτώσεις ,είμαστε ένας λαός που έχει πολύ έντονο το στοιχείο της αλληλεγγύης λόγω της ιστορίας και των δυσκολιών που έχει περάσει με τόσο πόλεμο που έχει ζήσει. Και αυτό είναι κάτι το οποίο αγαπώ πολύ στην χώρα μου. Είμαστε πολύ αλληλέγγυος λαός, μου αρέσει που έχουμε φωτιά μέσα μας και που την αδικία δεν την αφήνουμε να ξεχαστεί. Έχει περάσει ένας χρόνος από το έγκλημα στα Τέμπη ,γιατί έγκλημα είναι όχι τραγωδία, και ο κόσμος δεν ξέχασε, είναι σαν να έγινε σήμερα, που τυγχάνει να κάνουμε και την συνέντευξή μας. Αυτό είναι ο ελληνικός λαός, μια φωτιά που σιγοκαίει.

Ε.Σ.: Ποια είναι κατά την γνώμη σας η λύση για να ανοίξουμε το μυαλό και τα μάτια μας απέναντι στη βία (φονικά, βιασμοί, σεξουαλική κακοποίηση παιδιών)και το ψέμα;
Π.Κ.: Για μένα είναι το διάβασμα και η προσαρμογή αυτής της μελέτης στην καθημερινότητα. Καταρχήν δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που χαίρεται με όλα αυτά που βλέπει και δεν επηρεάζεται από την ασχήμια που ζούμε γύρω μας, και έρχομαι σε επαφή με πολύ κόσμο λόγω των μαθημάτων. Η γνώση και κατά συνέπεια η ενεργή αντίδραση για μένα είναι η λύση. Τώρα η παθητική αντιμετώπιση του τύπου: «αχ! Τι πάθαμε τώρα..» δεν μου ταιριάζει καθόλου σαν ιδιοσυγκρασία.
Ε.Σ.: Αφού ζούμε σε δημοκρατικό πολίτευμα θα έπρεπε να ασχολούμαστε με τις προσωπικές ζωές των άλλων;
Π.Κ: Πιστεύω καταρχάς ότι η ελευθερία στο σήμερα είναι μια μεγάλη ψευδαίσθηση. Γιατί όταν ένα μεγάλο ποσοστό της ζωής μας επηρεάζεται από τα χρήματα πλέον, από την αρχή ,από την βάση του πράγματος, δεν είσαι ελεύθερος. Όταν δεν ξέρω μόλις γίνει 18 χρονών ο Αλέξανδρος αν θα έχω την δυνατότητα να τον σπουδάσω, δεν είμαι ελεύθερη. Η υγεία, η παιδεία όλα πια επηρεάζονται από τα χρήματα. Και πιστεύω ότι λόγω αυτής της συνθήκης δεν δίνονται ίσες ευκαιρίες σε όλους τους ανθρώπους.

Ε.Σ.: Υπάρχουν πράγματα που δεν θα κάνατε για τίποτα στον κόσμο;
Π.Κ.: Δεν θα χτυπούσα ποτέ το παιδί μου και δεν θα πλήγωνα πότε ένα ζώο, αυτές ήταν οι πρώτες μου σκέψεις σε αυτό που με ρώτησες και έγιναν και οι απαντήσεις μου.
Ε.Σ.: Σήμερα ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Π.Κ.: Να μην πάθει τίποτα ο Αλέξανδρος. Θα έκανα τα πάντα για εκείνον.

Ε.Σ.: Ποιες είναι οι πιο σταθερές αξίες στη ζωή σας;
Π.Κ.:Η ηθική με την ουσιαστική της έννοια δηλαδή όχι ο καθωσπρεπισμός αλλά ο σεβασμός είναι σίγουρα η πρώτη και η οικογένεια με τη διευρυμένη μορφή της, φίλοι και συγγενείς δηλαδή. Αυτές είναι οι πιο σταθερές μου αξίες.

Ε.Σ.: Τι θεωρείτε ως μεγαλύτερο ελάττωμα σας και τι ως μεγαλύτερο προτέρημα;
Π.Κ.: Νομίζω ότι είναι ακριβώς το ίδιο απλά έχει 2 όψεις. Σαν άνθρωπος βάζω άπειρα καρπούζια κάτω από την μασχάλη και λέω «θα τα κάνω όλα». Για παράδειγμα ξεκίνησα δουλειά με τους μαθητές μου στους τρεις μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού, έκλεισα συναυλίες και το παιδί ήταν μόλις τεσσάρων μηνών και στο Live θα είναι στο καμαρίνι και θα κοιμάται όσο εγώ θα τραγουδάω. Οπότε αυτό είναι ένα προτέρημά μου που με πηγαίνει μπροστά ενώ ταυτόχρονα είναι και ελάττωμά γιατί πολλές φορές είναι αρκετά εξουθενωτικό για τους γύρω μου πρώτα και κύρια αλλά και για εμένα γιατί ξεπερνάω τα όρια μου. Όμως τώρα καταβάλω προσπάθεια να το οριοθετήσω για την οικογένεια μου και για εμένα.

Ε.Σ.: Ποιες είναι οι προκλήσεις της νέας εποχής;
Π.Κ.: Είναι μεγάλη πρόκληση να είσαι καλλιτέχνης στον 21ο αιώνα , μη γελιόμαστε. Ακόμα και αν το συγκρίνεις με καλλιτέχνες που είναι ας πούμε 45 χρονών, το πως εκείνοι μπορούσαν να κυνηγήσουν τη δισκογραφία, να διαδώσουν νέα τραγούδια σε ένα κοινό που είχε τεντωμένες τις κεραίες, έχει τεράστια διαφορά. Παράδειγμα: εγώ ήρθα σε μια εποχή όπου η δισκογραφία ήταν στην πτώση της, και η πώληση των δίσκων επίσης. Με αποτέλεσμα η διάδοση της μουσικής να είναι πολύ πιο δύσκολη ως προς αυτό το κομμάτι. Έτσι η δεκαετία που ξεκίνησα να ασχολούμαι με την μουσική κύλησε πολύ πιο αργά σε σχέση με έναν καλλιτέχνη που είχε ξεκινήσει 20 χρόνια πίσω. Αυτό λοιπόν είναι μια τεράστια δυσκολία, συν το ότι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί που ενισχύουνε και εντάσσουν ενεργά και σταθερά στα playlist τους νέα μουσική είναι περιορισμένοι. Οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί που έχουν την ευχέρεια να επιλέγουν εκείνοι τα τραγούδια τους, είναι επίσης περιορισμένοι, το κάνουνε βεβαίως κάποιοι αλλά είναι λίγοι. Φυσικά είναι γνωστό ότι όσο μεγαλύτερη ευχέρεια υπάρχει σε χρήματα τόσα περισσότερα μπορείς να κάνεις για να διαδόσεις τη μουσική σου με ποικίλους τρόπους…Και η δημιουργία όταν φτάνεις στην ώρα του στούντιο, παλαιότερα πληρωνόταν από τους παραγωγούς, όμως τώρα πια δεν πληρώνεται, όχι βέβαια από όλους για να μην είμαι άδικη. Σε λίγο καιρό θα βγει μια δουλειά που είμαι πολύ περήφανη με τον Φώντα Λάδη και τον Γιώργο Κομπογιάννη που θα κυκλοφορήσει από τον ΜΕΤΡΟΝΟΜΟ με υπεύθυνο τον Θανάση Συλιβό. Σε ένα μήνα από τώρα θα βγει το πρώτο τραγούδι, είναι έτοιμη η δουλειά ηχογραφημένη, την έγραψα όταν είχα τον Αλέξανδρο στην κοιλιά μου ακόμη (γελάει) μέχρι 7 μηνών έγραφα δίσκο.
Ε.Σ.: Υπάρχει κάποια ερώτηση που έχετε βαρεθεί να απαντάτε σε συνεντεύξεις;
Π.Κ.: Εννοείται πως υπάρχει!! Και είναι η εξής: «Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με την μουσική και πως ξεκίνησε αυτό από τα παιδικά σου χρόνια;»

Β)Μέρος: « Όταν η δουλειά γίνεται κατάθεση ψυχής»

Ε.Σ.: Με μια λέξη τι σημαίνει το τραγούδι για εσάς;
Π.Κ.: Δυνατότητα! Για να εκφραστείς, να επικοινωνήσεις, και ερέθισμα για να προβληματίσεις. Το τραγούδι είναι ένα τεράστιο εργαλείο ψυχής έχει μεγάλη δύναμη!
Ε.Σ.: Είναι επώδυνο να κάνεις το «χάρισμα» επάγγελμα; Το να εξαρτάται δηλαδή η διάρκεια σου στο χώρο από το όνειρο σου, δεν έρχεται σε αντίθεση με την καλλιτεχνική σου υπόσταση;
Π.Κ.: Πάρα πολύ ωραία ερώτηση, μπράβο Ελένη..
Είναι ενίοτε επώδυνο γιατί καθίστασαι ευάλωτος.. Επειδή εκθέτεις στιγμές του εαυτού σου, σκέψεις και προβληματισμούς σου. Όταν αυτά απορρίπτονται ή ακόμα και αν αγκαλιάζονται εσύ πρέπει κοινωνικά να τους βάζεις γύρω γύρω ένα περιτύλιγμα (για να φαίνονται κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά πρεσβεύουν) για να μπορέσει να σταθεί και να υπάρξει στις «επάλξεις»… Παράδειγμα: Είναι κάπως όπως να λες πως όταν βγαίνω από το σπίτι μου, δεν μπορώ να βγω με το πρόσωπο μου απεριποίητο, θα πρέπει να φορέσω 10 μπιχλιμπίδια και 10 τόνους μάσκαρα ..για να μπορέσουν να με δεχτούν. Και μέσα από αυτό το πρίσμα απορρέει και κάτι, που το λέω, σε κάθε συνέντευξη: Ότι ως τραγουδοποιό -όχι ως τραγουδίστρια -έχει διαφορά στο πως με αντιμετωπίζουνε.. Άρα το να βλέπεις ότι η μουσική σου- επειδή είσαι γυναίκα- δεν έχει την ίδια διάδοση είναι κάτι που σε λυπεί αρκετά. Ενώ αντίθετα υπάρχει το κοινό που στις συναυλίες μου έρχεται και στην επόμενη φέρνει μαζί του ακόμα περισσότερο κόσμο. Αυτό είναι λυτρωτικό! Διότι μου δείχνει ότι ο κόσμος ταυτίζεται με την δουλειά μου και συνειδητοποιώ πως υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αυτό που κάνω, φανερώνει ότι οι στίχοι και η μουσική μου δεν είναι εκτός πραγματικότητας και εκτός της κοινωνίας.

Ε.Σ.: Πιστεύετε ότι πρέπει να υπάρχει ένα «τραγούδι» που να φοβάται η εξουσία;
Π.Κ.: Το τραγούδι που δεν έχει γράψει ακόμη ο άνθρωπος..

Ε.Σ.: Η διδασκαλία με τους μαθητές σας είναι ένα μεγάλο μέρος από την καρδιά και την εμπειρία σας. Πως τους αντιμετωπίζετε και με ποια εφόδια τους ατσαλώνετε για να προχωρήσουν και να πετύχουν στην δική τους καλλιτεχνική ζωή;
Π.Κ.: Καταρχάς κάθε μαθητής έρχεται με διαφορετικό αίτημα στο μάθημα. Πάντα τους ρωτάω, γιατί ήρθες, τι θα ήθελες να πάρεις από τα μαθήματα μας; Με αποτέλεσμα ο καθένας να ξεκινάει με διαφορετικές ανάγκες, άλλοι γράφουν τραγούδια, άλλοι απλά θέλουν να μάθουν να τραγουδάνε, άλλοι θέλουν να διορθώσουν τη φωνή τους, έτσι σε όλο αυτό υπάρχουν πολλές κατηγορίες και ταχύτητες.

Ως δασκάλα μιλάω πάντα ειλικρινά στους μαθητές μου, γιατί έτσι στήνεται η αληθινή σχέση αναμεσά μας. Επίσης δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος που δεν κάνει για κάτι, θέλω να το εξερευνήσει και να ανακαλύψει ο ίδιος αν μπορεί.. Εννοείται πως δεν θα αφήσω ποτέ έναν μαθητή μου να εκτεθεί. Έχουν υπάρξει μαθητές που στην αρχή ήτανε φάλτσοι και μετά από τρία χρόνια τους ακούω πόσο όμορφα τραγουδάνε και δεν το πιστεύω! Αγαπώ πολύ την διδασκαλία και μου λείψανε κιόλας, όταν έλειψα με τον μπέμπη.

Ε.Σ.: Τι φέρνει κατά την γνώμη σας ο χρόνος σε έναν καλλιτέχνη;
Π.Κ.: Εξαρτάται τον καλλιτέχνη και το τι θέλει να κάνει, δεν νομίζω ότι είναι για όλους το ίδιο. Σε μένα μέχρι τώρα έχει φέρει πολλά, απίστευτες συνεργασίες με καλλιτέχνες που δεν το φανταζόμουν ποτέ, ταξίδια στο εξωτερικό που εκεί γνωρίζεις ένα άλλο κοινό και είναι απίθανη η επαφή μαζί τους. Στην Γαλλία ας πούμε έζησα μια μαγική στιγμή που τραγουδάγαμε Θεοδωράκη και ο κόσμος σε κάθε τραγούδι σηκωνόταν και χειροκροτούσε ακατάπαυστα και δεν γινόταν να συνεχίσουμε άμεσα το πρόγραμμα, αυτό δεν το έχω ξαναζήσει ποτέ! Υπέροχη εμπειρία. Και πολλά ακόμα! Μου έχει φέρει πάρα πολλούς φίλους, με έχει βοηθήσει να φτιάξω μια σπουδαία ομάδα μουσικών που λειτουργούμε συνεργατικά, ακούγοντας με μεγάλη προσοχή την γνώμη τους. Επίσης αυτή η δουλειά μου έφερε το πιο μεγάλο δώρο! Γνώρισα τον άντρα μου!

Ε.Σ.: Θα σας αναφέρω ένα όνομα και ένα επίθετο: Θάνος Μικρούτσικος. Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας τα συναισθήματά σας.
Π.Κ.: Ήταν μεγάλο μου όνειρο να γνωρίσω και να συνεργαστώ με έναν από τους ογκόλιθους της τέχνης. Είναι μεγάλη μου τιμή που συνεργάστηκα με το Θάνο και τον πρόλαβα και χάρη σε εκείνον βγήκαν τα «Σημεία Στίξης» για να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Ήμουνα τότε στη Μικρή Άρκτο όταν τον γνώρισα. Ένιωθα πολύ απογοητευμένη γιατί είχα κάνει πολλές προσπάθειες για να αξιοποιηθεί η μουσική μου αλλά έτρωγα πόρτα! Όμως ο Θάνος μου έδωσε την ώθηση να φτιάξω τη δική μου εταιρία, να μην ψάξω αλλού για την κυκλοφορία των τραγουδιών και να το κάνω όλο μόνη μου. Ακόμα είναι δύσκολο και τώρα με το παιδί ακόμα πιο δύσκολο. Αλλά χαίρομαι για αυτή τη δουλειά γιατί είναι πραγματικά μια κατάθεση ψυχής και δικιά μου και της Αθηνάς, δεν έχει περάσει λογοκρισία, δεν έχουν κοπεί τραγούδια. Ο Θάνος Μικρούτσικος έπαιξε πάρα πολύ σημαντικό ρόλο πάνω σε αυτό γιατί με έκανε να νιώσω σίγουρη και ασφαλής ότι μπορώ.

Ε.Σ.: Ύστερα από σκληρή μελέτη και δουλειά πάνω σε ένα από τα θρυλικά τραγούδια της ροκ μουσικής, μας ξαφνιάσατε με τη δική σας αριστουργηματική εκδοχή του τραγουδιού των σπουδαίων Queen, το Bohemian Rhapsody, φυσικά μαζί με τον Αιμιλιανό Σταυρινό στο πιάνο. Θέλετε να μας περιγράψετε ποια στιγμή και ποια συναισθήματα σας ώθησαν, σε αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα;
Π.Κ.: Ήταν την περίοδο του covid που άκουγα πολύ το συγκεκριμένο τραγούδι, το οποίο με ακολουθεί από την εφηβεία μου και το είχα δίπλα μου ως ένα τραγούδι που θα το ακούω πάντα όταν υπάρχει μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή. Μια από εκείνες τις στιγμές λοιπόν πήρα αυτή την απόφαση να το κάνω πράξη με τον αγαπημένο μου Αιμιλιανό Σταυρινό στο πιάνο, δουλεύοντας πολύ σκληρά μέχρι να φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα. Ένιωσα με αυτό τον τρόπο, πως θέλω να ταξιδέψω μαζί σας στον μαγικό κόσμο της εφηβείας μου (όταν το άκουσα για πρώτη φορά τότε, αμέσως ένιωσα την ανάγκη ότι κάποτε θα ήθελα να το τραγουδήσω) και να φτάσω μαζί σας στη σημερινή μου μουσική ενηλικίωση. Εύχομαι να το έχω πετύχει. Η μαγική οπτικοποίηση ανήκει στον Γιάννη Μαργετουσάκη.

 

Ε.Σ.: Που και πότε θα σας απολαύσουμε το 2024 καλλιτεχνικά;
Π.Κ.: Θα είμαι στο στέκι της Μιχαλακοπούλου το Caja de Musica για μια τελευταία Παρασκευή στις 29 Μαρτίου.. Ύστερα θα έχω μια συναυλία στη Χαλκίδα τον Απρίλιο και μετά τον Μάιο θα πάμε Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή και Καβάλα.

(ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 29 Μαρτίου: Caja de musica, Σινώπης 27, Αθήνα. Ώρα έναρξης: 21.30. Είσοδος: 10 ευρώ. Τηλέφωνο κρατήσεων: 6945166085)

Ε.Σ: Από καρδιάς σας ευχαριστούμε που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμά μας στο Ψυχογράφημα, για την αυθεντική κατάθεση της ψυχής σας, χωρίς φόβο και με πολύ αγάπη για την τέχνη σας. Αν ήσασταν τραγούδι θα ήταν ποιο; Θα θέλατε να κλείσουμε την ουσιαστική κουβέντα μας με αυτό και να γίνει η ευχή σας για έναν καλύτερο κόσμο με την ευρεία έννοια;
Π.Κ.: Και εγώ με την σειρά μου θα σε ευχαριστήσω που κατάφερες να ξεκλειδώσεις την ψυχή μου ουσιαστικά. Αν ήμουν τραγούδι θα ήταν Το «Παίρνω εγώ την ευθύνη», γιατί θεωρώ ότι είναι το δεύτερο εγώ μου. Και όντως το αφιερώνω σε όσους διαβάσουν αυτή τη συνέντευξη, ως την ευχή μου για έναν καλύτερο κόσμο.

*Όλο το φωτογραφικό υλικό είναι από το προσωπικό αρχείο της καλεσμένης μας.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΑΘΗΝΑ +
spot_img

Συμβαίνει στην Αθήνα