Τους φιλόδοξους όσο και αμφιλεγόμενους στόχους της δεύτερης θητείας Τράμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ, που προμηνύεται γεμάτη δραστικές αλλαγές, ανατροπές και αμφισημίες, σχολίασε ο Γιώργος Κατρούγκαλος, καλεσμένος του Γιώργου Μελιγγώνη στον Αθήνα 9,84.
«Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Η πρώτη εκλογή του αντιμετωπίστηκε ως εξαίρεση, σαν κάτι που συμβαίνει μια φορά στα εκατό χρόνια. Τώρα, έρχεται να επιβάλλει μια νέα κανονικότητα» σχολίασε ο πρώην υπουργός και ανεξάρτητος ειδικός εμπειρογνώμονας στον ΟΗΕ. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη διεθνή συγκυρία και στους λόγους που οδήγησαν τον Τράμπ να βρεθεί και πάλι επικεφαλής μιας από τις υπερδυνάμεις του πλανήτη, καθώς και στο τι θα σημάνει σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο για την Ελλάδα και τον υπόλοιπο πλανήτη, η περαιτέρω πορεία του ηγέτη του αναθεωρητισμού.
Ο Τράμπ εκλέχτηκε, επειδή καβάλησε το κύμα της απογοήτευσης από τις ανισότητες που δημιουργεί η νεοφιλελεύθερη οικονομική τάξη
«Ενώ δηλαδή εκπροσωπεί στην πραγματικότητα αυτούς τους οποίους καταγγέλλει ή μια παραλλαγή της παλαιάς συμμαχίας των δισεκατομμυριούχων με το κεντρικό κράτος, ουσιαστικά εξυπηρετεί αυτά ακριβώς τα συμφέροντα. Πατάει στην γενική απογοήτευση από τον τρόπο λειτουργίας των οικονομιών στη Δύση και στο ιστορικό χαμηλό της νομιμοποίησης των κυβερνήσεων των χωρών της.»
Ελλείψει δημοκρατικής προοδευτικής λύσης- δυστυχώς- η ακροδεξιά θα κερδίζει συνεχώς.
«Όσοι αποτελούν τη συστημική εκδοχή της διακυβέρνησης, όχι μόνον δεν μπορούν να πείσουν, αλλά υπονομεύουν το μέλλον των κοινωνιών με πολιτικές που αφορούν το 1% του πληθυσμού και όχι την πλειονότητα του κόσμου.»
Ευθύνονται και οι προοδευτικές δυνάμεις για τη στροφή της σοσιαλδημοκρατίας στο νεοφιλελευθερισμό – Η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα
«Η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε πει ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα της διακυβέρνησής της ήταν ο Τόνυ Μπλέρ, με την έννοια ότι εκείνος κατέστησε αυτονόητη την έκπτωση του κράτους Πρόνοιας, κάτι που προηγουμένως θεωρούνταν εξαίρεση…Μεγάλη ευθύνη έχει και η Αριστερά, για το γεγονός ότι πολλές φορές αδυνατεί να αρθρώσει ενναλακτική κυβερνητική πρόταση. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ επί Αλέξη Τσίπρα κατάφερε να πετύχει ένα 15%.Του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία το 2019, όμως στο μεσοδιάστημα με το 2023 δεν μπορέσαμε να δείξουμε ότι αποτελούμε μια εναλλακτική κυβερνητική δύναμη. Ευθύνες βεβαίως υπάρχουν αλλά είναι διαφορετικής ποιότητας. Άλλες έχουν αυτοί οι οποίοι αγκαλιάζουν το σύστημα και προσπαθούν να μας πείσουν ότι απλά έτσι είναι- ο Μπλερ υποστήριζε πως όποιος διαφωνεί με αυτή την πολιτική είναι σαν να αμφιβάλλει ότι μετά το καλοκαίρι θα έρθει φθινόπωρο- κι άλλες του δικού μας χώρου, που απλώς καλούμαστε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι και πειστικότεροι.»
Η Ευρώπη θα έπρεπε να αποτελεί έναν ανεξάρτητο πόλο. Αλλά σέρνεται πίσω από τις ΗΠΑ, καταστρέφει την οικονομία της με το να μην έχει αναπτύξει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την ειρήνευση στην Ουκρανία και φαίνεται να έχει παραδώσει τα όπλα
«Είναι τραγική η αφωνία Γαλλίας – Γερμανίας, χωρών που συγκρότησαν τον περίφημο Γαλλογερμανικό άξονα και παραδοσιακά ήταν η κινητήρια δύναμη για την ανάγκη στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης. Αυτή η ιδέα βρίσκεται σε καθολική έκλειψη με ευθύνη και του Προέδρου Μακρόν.. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς σε ποιους έχουν ανατεθεί τα σημαντικά χαρτοφυλάκια της Εξωτερικής Πολιτικής και της Άμυνας. Οι εκλεγέντες, εκπροσωπούν χώρες της Βαλτικής, οι οποίες παραδοσιακά θεωρούν ότι δεν μπορούν να είναι ανεξάρτητες από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για ιστορικούς λόγους απειλής. Αφής στιγμής λοιπόν επιτρέπουν κάτι τέτοιο Γαλλία και Γερμανία, έχουν οι ίδιες παραιτηθεί από την στρατηγική αυτονομία της ΕΕ. Και το κάνουν σε μια συγκυρία κατά την οποία μετασχηματίζεται ο κόσμος και γίνεται όλο και πιο πολυπολικός. Το ισχυρότερο επιχείρημα απέναντι στους αμφισβητίες της συγκεκριμένης θέσης είναι το γεγονός ότι καθεστώτα φιλικά προς τις ΗΠΑ, όπως η Σαουδική Αραβία, δεν αποτελούν δα και ενσάρκωση της δημοκρατίας του Περικλή κι επιπλέον προσανατολίζονται προς τους BRICS. Εκεί είναι ήδη τα Εμιράτα και η Αίγυπτος.. Η Ευρώπη θα έπρεπε να αποτελεί έναν ανεξάρτητο πόλο. Αλλά σέρνεται πίσω από τις ΗΠΑ, καταστρέφει την οικονομία της με το να μην έχει αναπτύξει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την ειρήνευση στην Ουκρανία και φαίνεται να έχει παραδώσει τα όπλα».
Η Ελλάδα οφείλει να διατηρεί καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ, στο πλαίσιο μιας πολυδιάστατης, μη μονομερούς εξωτερικής πολιτικής – Μη ωφέλιμη και εμφυλιακού τύπου η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη
«Επί ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και θητείας μου στο ΥΠΕΞ αναβαθμίστηκαν οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις, ενώ κάναμε το ίδιο και με την Κίνα, ενώ η Ελλάδα μπήκε στο σχήμα 17 +1 στην οικονομική συνεργασία ισχύος με την ΕΕ. Εντελώς διαφορετική και διόλου ωφέλιμη η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όλοι οι πρωθυπουργοί της μεταπολιτευτικής περιόδου, του Κων/νου Καραμανλή συμπεριλαμβανομένου, χρησιμοποιούσαν για την εξωτερική πολιτική, τη μεταφορά της γέφυρας. Δηλαδή, έχουμε πολιτικό σπίτι την Ευρώπη και προστιθέμενη αξία μας είναι να αποτελούμε γέφυρα με τον Αραβικό κόσμο, την Κίνα και την Ρωσία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποιεί τη μεταφορά της εμφυλιακής και μετεμφυλαικής περιόδου. Ότι δηλαδή είμαστε το προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, κάτι που θα είχε νόημα σε έναν διπολικό κόσμο, αλλά στερείται παντελώς βάσης στον σημερινό πολυπολικό, που ζούμε»
