Η κυβέρνηση απαντά με θεσμικά εργαλεία και εξοπλιστικές αποφάσεις στις γεωπολιτικές πιέσεις και την εσωτερική πολιτική ένταση. Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, η τέταρτη φρεγάτα και η διπλωματική σημειολογία του ΚΥΣΕΑ. Σημαντικές αποφάσεις που καθορίζουν τον μελλοντικό προσανατολισμό της εθνικής άμυνας και ασφάλειας έλαβε το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ), υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Οι συζητήσεις και τα αποτελέσματα του Συμβουλίου, ωστόσο, δεν έμειναν μόνο στο επιχειρησιακό επίπεδο, αλλά έστειλαν σαφή μηνύματα τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο γεωπολιτικό περιβάλλον της χώρας.
Η τέταρτη Belharra και ο ορίζοντας του 2036:
Στην κορυφή της ατζέντας βρέθηκε η απόφαση για την απόκτηση της τέταρτης φρεγάτας τύπου Belharra, ενταγμένη στο ευρύτερο πλαίσιο του αμυντικού σχεδιασμού μέχρι το 2036. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, με σαφώς αιχμηρό τόνο και ειρωνικά υπονοούμενα, απάντησε στις διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης περί “έλλειψης ενημέρωσης”: «Αν κατηγορούμαι για κάτι… είναι για υπερβολική ενημέρωση», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η απόφαση έχει ήδη περάσει από τη Βουλή. Παράλληλα, επανέλαβε ότι τα ζητήματα άμυνας δεν προσφέρονται για μικροπολιτικές σκοπιμότητες: «Η άμυνα δεν είναι πεδίο πολιτικής ανασφάλειας. Είναι πεδίο συνεννόησης», υπογράμμισε, επισημαίνοντας πως δεν πρέπει να μετατρέπονται σε όχημα “υπαρξιακής αγωνίας” των κομμάτων.
Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός: Χάρτης με διπλωματικό μήνυμα
Ιδιαίτερης σημασίας είναι και η δημοσίευση του πρώτου επίσημου Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ) της χώρας. Ο συνοδευτικός χάρτης δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό ή γραφειοκρατικό εργαλείο. Αντιθέτως, αποτυπώνει με θεσμική σαφήνεια τα δυνητικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αναγνωρίζοντας πλήρες επήρεια τόσο της ηπειρωτικής χώρας όσο και των νησιών. Ο χάρτης περιλαμβάνει τις συμφωνίες οριοθέτησης με Ιταλία και Αίγυπτο, ενώ επισημαίνει και τις μη οριοθετημένες περιοχές, βασισμένος στη μέση γραμμή — μια νομική αρχή που αποτυπώνει με ακρίβεια τη διπλωματική πρόθεση της χώρας μέχρι την επίτευξη νέων συμφωνιών. Αν και ο ΘΧΣ δεν συνιστά μονομερή επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια, η κυβέρνηση επαναβεβαιώνει πως αυτό αποτελεί “αναφαίρετο κυριαρχικό δικαίωμα”, που θα ασκηθεί κατά το δοκούν, όταν και όπως το επιβάλλει το εθνικό συμφέρον.
Σαφής θέση, χωρίς αναδίπλωση
Το μήνυμα προς την Τουρκία είναι καθαρό: «Το ότι διαφωνούμε, δεν σημαίνει ότι δεν συζητάμε. Και το ότι συζητάμε, δεν σημαίνει πως κάνουμε εκπτώσεις». Η διατύπωση αυτή αποτυπώνει μια εξισορροπημένη στρατηγική: αποφασιστικότητα χωρίς προκλήσεις, συνεννόηση χωρίς παραχωρήσεις, διάλογο με την Τουρκία με υποχρεωτικό την αμοιβαιότητα και το σεβασμό στα κυριαρχικά δικαιώματα των δυο γειτονικών και συμμαχικών στο ΝΑΤΟ κρατών.
Συμπερασματικά: Η απόφαση του ΚΥΣΕΑ δεν στερείται πολιτικής διάστασης και, φυσικά, είναι επιδεκτική κριτικής. Ωστόσο, προσφέρει ένα σαφές διπλωματικό και στρατηγικό στίγμα. Με μια φρεγάτα Belharra επιπλέον και έναν χάρτη περισσότερο καθαρό και θεσμοθετημένο, η κυβέρνηση δείχνει πως επιδιώκει να κλείσει εκκρεμότητες ετών — όχι με “φωτοβολίδες”, αλλά με “συντεταγμένες”. Το κρίσιμο ζητούμενο είναι η υλοποίηση. Και εκεί θα κριθεί κάθε εξαγγελία: επί του πεδίου. Όπου, μεταξύ άλλων, παραμένει σε εκκρεμότητα η πόντιση των ενεργειακών καλωδίων διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου, στην περιοχή μεταξύ Κάσου και βορειοανατολικά της Κρήτης — μια διαδικασία που έχει ήδη δεχθεί τις πρώτες έμμεσες παρεμβολές από το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό. Η εθνική στρατηγική, λοιπόν, περνά από τη θεωρία στην πράξη. Και το ζητούμενο δεν είναι η σύγκρουση, αλλά η ισχυρή παρουσία. Με φρεγάτες, χάρτες και κυρίως, βούληση για υπεράσπιση κυριαρχίας και συνεννόηση και διάλογο χωρίς εκπτώσεις αλλά με αλληλοσεβασμό.
Χρήστος Καπούτσης
