Το πλέγμα μέτρων στο πλαίσιο της Εθνικής Στρατηγικής για την Πρόληψη της Βίας και την Αντιμετώπιση της Παραβατικότητας Ανηλίκων που παρουσίασε η κυβέρνηση, σχολίασε μέσω του Αθήνα 9,84, ο Δρ Στέλιος Στυλιανίδης, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Ψυχίατρος-Ψυχαναλυτής, Επίτιμος Πρόεδρος της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας.
«Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι συγκροτήθηκε μια Επιτροπή Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων προκειμένου να επεξεργαστούν ένα Εθνικό Σχέδιο Πρόληψης για τη νεανική και εφηβική βία. Μια τέτοιους είδους εθνική πολιτική απαντά με δομημένο τρόπο στο φαινόμενο του ηθικού πανικού σε σχέση με τη βία των ανηλίκων που παρατηρείται τόσο στην ελληνική κοινωνία όσο και στα ΜΜΕ», ανέφερε, συνομιλώντας με τον Γιώργο Μελιγγώνη, στον ραδιοφωνικό αέρα του σταθμού της πόλης.
Ο Δρ Στέλιος Στυλιανίδης, υπογράμμισε ως ιδιαιτέρως σημαντικό το γεγονός ότι το εν λόγω Εθνικό Σχέδιο διαθέτει δείκτες αξιολόγησης και παρακολούθησης καθώς και το ότι η στρατηγική του, διαπνέεται από τα δικαιώματα των παιδιών, τις αρχές βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ, την άρση των ανισοτήτων αλλά και από ενίσχυση της λειτουργίας των οικογενειών και την εμπέδωση της εμπιστοσύνης και της ασφάλειας απέναντι στους θεσμούς.
«Δεν δίνεται έμφαση στην τιμωρία αλλά στην προληπτική δικαιοσύνη. Εστιάζει λιγότερο σε κατασταλτικά μέτρα και πολύ περισσότερο στην επανένταξη και στα δικαιώματα των παιδιών. Περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές και μέτρα μέσα από μια έγκριτη μεθοδολογική προσέγγιση και αυτό γίνεται για πρώτη φορά σε Εθνικό Σχέδιο», πρόσθεσε.
Διατομεακή συνεργασία
«Πρέπει να υπάρξει συνεννόηση και συνεργασία μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων και σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο Περιφέρειας. Η διατομεακή συνεργασία αποτελεί «κλειδί» για την επιτυχία της πρόληψης της βίας. Είναι δύσκολο να υλοποιηθεί εάν δεν υπάρχει ισχυρός συντονισμός και διαρκής αξιολόγηση και παρακολούθηση του εγχειρήματος, δεδομένου ότι έχουμε ένα διάτρητο σε υπηρεσίες κράτος, το πιο πολυδάπανο κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη. Ο τρόπος που επενδύονται οι πόροι είναι χαοτικός και καθόλου ορθολογικός. Για παράδειγμα, δεν αρκεί να προσληφθούν ψυχολόγοι ή κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία, πρέπει να διαθέτουν και την ανάλογη κατάρτιση».
Δράσεις Ψυχικής Υγείας και η γονεϊκή λειτουργία
«Χρειάζεται να ενισχυθούν οι δράσεις Ψυχικής Υγείας, ομοίως και η γονεϊκή λειτουργία ώστε να μπορεί κάθε γονιός να διαπραγματευτεί με το παιδί του το όριο σε σχέση με τις πλατφόρμες, τον διαδικτυακό εθισμό των νέων. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι βιώνουμε το μεγαλύτερο ανθρωπολογικό και κοινωνικό πείραμα από την αρχή της ανθρωπότητας, ιδίως σε ηλικίες κάτω των 15 ετών. Πρέπει να μπει ένα φρένο».
Πολιτική συναίνεση
«Είναι επιτακτική ανάγκη να δούμε σε βάθος και με τη δέουσα σοβαρότητα τι μπορεί να γίνει εντός του σχολικού περιβάλλοντος αλλά και ποιες είναι οι ελλείψεις του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι εκπαιδευτικοί δεν στηρίζονται, ούτε και οι γονείς , απουσιάζει χώρος προκειμένου να μπορούν τα παιδιά να εκφράζουν τη δημιουργικότητά τους μέσω της τέχνης, της μουσικής. Πρέπει να υπάρχει πολιτική συναίνεση, να ακούει ο ένας τον άλλον, πέρα από ιδεοληψίες και όλοι μαζί , να ακούμε τα παιδιά».
