Σήμερα, με την πρώτη διερευνητικού χαρακτήρα συνάντηση εμπειρογνωμόνων αναμένεται να ανοίξει η αυλαία του διαλόγου μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνικών εταίρων, για το ακανθώδες θέμα της ενίσχυσης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Επικεφαλής της συνεδρίασης, θα είναι ο γγ Εργασιακών Σχέσεων Νίκος Μηλαπίδης, ενώ από την πλευρά των κοινωνικών εταίρων έχουν οριστεί οι: Σοφία Καζάκου (ΓΣΕΕ), Κατερίνα Δασκαλάκη (ΣΕΒ), Νικόλαος Δήμας (ΓΣΕΒΕΕ), Ιωάννης Σταύρου (ΣΒΕ), Αντώνιος Μέγγουλης (ΕΣΕΕ) και Νίκος Ζωητός (ΣΕΤΕ).

Τα συμπεράσματα της διαδικασίας θα απασχολήσουν την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και τους επικεφαλής των κοινωνικών εταίρων στη συνέχεια, με διακηρυγμενο στόχο την αύξηση του ποσοστού των εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις στο 80% από περίπου 28% που είναι σήμερα.

Αγκάθια
Ωστόσο, το…μονοπάτι των συμβάσεων δείχνει στρωμένο με αγκάθια, καθώς μένει να αποδειχθεί αν:

– Η ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων θα προωθηθεί το συντομότερο δυνατό ή η κυβέρνηση θα εξαντλήσει τους χρόνους που προβλέπει η πρόσφατη νομοθετική παρέμβαση της, η οποία έχει ορίζοντα πενταετίας.

– Η υπογραφή κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων αποτελεί κοινό τόπο για τα εμπλεκόμενα μέρη ή η κυβέρνηση θα επιχειρήσει την εισαγωγή και άλλου είδους συμβάσεων.

– Η κυβέρνηση θα….επανεφεύρει τον εαυτό της στα εργασιακά, καταργώντας σειρά δικών της ρυθμίσεων, οι οποίες – σύμφωνα με τους συνδικαλιστές- λειτουργούν ως τροχοπέδη ως προς την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων.

Πρόκειται για:

– Την επαναφορά της επεκτασιμότητας των συμβάσεων, δηλαδή την υποχρεωτική εφαρμογή της για όλες τις επιχειρήσεις ενός κλάδου.

– Την κατάργηση της υποχρεωτικής κάλυψης τουλάχιστον του 50% των επιχειρήσεων και των εργαζομένων ενός κλάδου από τις εργοδοτικές ενώσεις και τα σωματεία που υπογράφουν μια σύμβαση, ώστε αυτή να τεθεί σε ισχύ.

– Την αποκατάσταση της μετενέργειας, ώστε ο χρόνος ισχύος μιας σύμβασης μετά την λήξη της να επανέλθει στους έξι μήνες από τρεις που είναι σήμερα, προκειμένου να δίδεται η δυνατότητα ουσιαστικής διαπραγμάτευσης μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών.

– Την αποκατάσταση της συρροής, ώστε σε ενδεχόμενη κάλυψη εργαζομένων από περισσότερες της μιας σύμβασης, αυτομάτως να ισχύει η ευνοϊκότερη.

– Την αποκατάσταση του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), ο οποίος τα τελευταία έξι χρόνια έχει περιοριστεί στον τομέα της Μεσολάβησης, με συνέπεια να καταστεί ανενεργός.

Δημήτρης Κωστάκος