«Εγώ να ξεφύγω ήθελα. Να πάω κάπου που να μην υπάρχει κράτος. Κανένα κράτος. Το Νησί είναι ένας άλλος κόσμος, που δεν ανήκει σε κανέναν, και βρίσκεται στα διεθνή νερά του Αιγαίου· υπάρχει ασφαλέστερο καταφύγιο; (σ. 19)».
Δύο διαφορετικοί χαρακτήρες, ένας εβδομηνταπεντάχρονος Νορβηγός διανοούμενος και ένας νεότερος Έλληνας επαναστάτης, έχουν καταφύγει σ΄ ένα νησί στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Ζουν απομονωμένοι σε διαφορετικές πλευρές του νησιού, ώσπου ο ένας αντιλαμβάνεται την παρουσία του άλλου. Ένα μυστικό πέρασμα με λείψανα από παλιότερες εποχές ενώνει τις δύο πλευρές, ενώ ο γάτος του Έλληνα θα έχει διαμεσολαβητικό ρόλο στην όλη υπόθεση. Η αντιπαλότητα θα είναι έντονη, αλλά και η συμμαχία θα σταθεί απαραίτητη για την επιβίωση και την προστασία από κάθε λογής κινδύνους. Όλη η δράση θα καταγραφεί από τους ίδιους στα ημερολόγιά τους.
Ο Τάκης Καμπύλης, στο νέο του μυθιστόρημα, απομακρύνεται από το ανήσυχο σκηνικό της Αθήνας των προηγούμενων βιβλίων του για να αφηγηθεί ένα περιπετειώδες παραμύθι με δύο ακραία αντίθετους ήρωες, άλλης νοοτροπίας και ιδεολογίας. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη, σ’ ένα όμως έρημο, απομακρυσμένο μέρος θα δοθεί η ευκαιρία για κατανόηση, ουσιαστική γνωριμία και ενσυναίσθηση. Στη ζώνη του ποτέ και του πουθενά οι όροι της ζωής και του θανάτου είναι διαφορετικοί από αυτούς της κοινωνίας, κάτι που κανείς δεν θα αργήσει να συνειδητοποιήσει στο τέλος.
«…Ναι, ζητώ συγγνώμη. Παρασύρθηκα. Ωστόσο, υπάρχει λόγος. Το να ζεις ανάμεσα σε θλιβερές, χαμερπείς υπάρξεις και να ονειρεύεσαι τον παράδεισό σου δεν είναι τόσο δύσκολο. Όταν όμως εσύ ανακαλύπτεις τον παράδεισο, εγκαθίστασαι σ’ αυτόν και ύστερα από πολλούς μήνες ευδαιμονίας συνειδητοποιείς ότι εισέβαλε ένα τέτοιο ον, επεκτατικό, φλύαρο κι αμετροεπές, τότε, ναι, είναι πολύ δύσκολο: υπάρχει πλέον η απώλεια (σ. 24)».
«Ο γάτος Πετεφρής» του Τάκη Καμπύλη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Κώστας Μοστράτος
