Μια ενδιαφέρουσα ημερίδα για την Τέχνη, τον Πολιτισμό, τους τρόπους χειραγώγησης των δημιουργών και κατ επέκταση του κοινού στον 21ο αιώνα, συνδιοργανώνουν δύο think tanks. Τo Ινστιτούτo Νίκος Πουλαντζάς και το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών (ΕΝΑ) στις 17:30 απόψε, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης.
Η Μαρία Ρεπούση, διευθύντρια του Ινστιτούτoυ Πουλαντζά, συζήτησε με τον Γιώργο Μελιγγώνη στον Αθήνα 9,84 και μοιράστηκε τους προβληματισμούς της για το κίνητρο που ώθησε ένα ευρύ φάσμα ερευνητών και καλλιτεχνών οι οποίοι δήλωσαν συμμετοχή στην εκδήλωση, να εντοπίσουν τις μορφές απειλών και απαγορεύσεων, με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπη η καλλιτεχνική έκφραση στις μέρες μας, αναζητώντας μαζί με το κοινό, τρόπους αντίστασης απέναντι στη χειραγώγηση και στον περιορισμό της καλλιτεχνικής ελευθερίας.
*Ο πολιτισμός από προνομιακό πεδίο της Αριστεράς, έγινε στάδιο έκφρασης της νέας Δεξιάς
«Όλο αυτό εμπίπτει στη προσπάθεια να στήσει το δικό της δεξιό πολιτιστικό αφήγημα χειραγωγώντας την ελευθερία έκφρασης στις Τέχνες, αλλά και στα Πανεπιστήμια» τόνισε στην εισαγωγική της τοποθέτηση.
Στη συνέχεια, επισήμανε: «Διαμορφώνεται ένα νέο τοπίο, στο οποίο καλείται να απαντήσει η Αριστερά. Διαφορετικά, αν δεν το πράξει, οδηγούμαστε σε μια νέα τραμπικού τύπου δεξιά “ορθότητα” στο πλαίσιο της οποίας κάθε διαφωνία θα έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους θεσμούς και την εξουσία, αλλά και κοινωνικά κινήματα, τα οποία συμμερίζονται αυτού του είδους τις αφηγήσεις».
Όπως εξήγησε η επικεφαλής του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς αποσαφηνίζοντας και το κίνητρο της αποψινής εκδήλωσης στην Κυψέλη, πρόκειται για μία «απόπειρα να ελεγχθεί συνολικά ο πολιτισμός a la Trump, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να θέλει να έχει λόγο ακόμα και για τα εκθέματα των μουσείων κι όχι μόνο».
*Αλλάζουν το παράδειγμα, το μοντέλο και το τοπίο – Ο Τράμπ θέλει Πανεπιστήμια εκκολαπτήρια συντηρητικών αξιών αντί για προπύργια έρευνας και γνώσης
«Η Δεξιά είχε άλλοτε επιλέξει ως βραχίονα παρέμβασης την οικονομία. Τώρα, με όρους μάχης ιδεών, έχει αναγάγει σε βασικά της όπλα την Τέχνη και τον πολιτισμό ενώ η Αριστερά θεωρεί ότι παραμένουμε στις δεκαετίες του 70 και του 80. Αλλάζει το τοπίο».
Κλείνοντας τη συνέντευξή της στον δημοτικό σταθμό της πόλης, η Μαρία Ρεπούση χτύπησε καμπανάκι για τα μελλούμενα και τα κρίσιμα διακυβεύματα της εποχής σε σχέση με τον πολιτισμό, την τέχνη και τη δημοκρατία.
Υπενθύμισε με νόημα πως «ό,τι γίνεται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, μετά από λίγα χρόνια έρχεται στην Ευρώπη» και υπογράμμισε την ανάγκη να ανοίξει ένας ουσιαστικός δημόσιος διάλογος για την υπεράσπιση της ελευθερίας της έκφρασης, την προστασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας από κάθε μορφή χειραγώγησης και τη δημιουργία συνθηκών που επιτρέπουν στην τέχνη να ανθίζει ελεύθερα και να συμβάλλει στην κριτική σκέψη και τη δημοκρατική κουλτούρα.
