Σε συμφωνία για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας κατέληξαν χθες κυβέρνηση, εργοδότες και συνδικάτα.
Ο Γενικός Γραμματέας Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας, Νίκος Μηλαπίδης, μιλώντας στον Αθήνα 9,84 και στους Αθηνά Κορλίρα και Γιάννη Παπαγεωργίου, ανέφερε σχετικά: «Είναι σημαντικό ότι εισερχόμαστε σε ένα πλαίσιο κοινωνικού διαλόγου το οποίο συνάδει με το ευρωπαϊκό, μετά από 7 μήνες διαπραγματεύσεων. Καταφέραμε να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, πολιτεία, εργοδότες, επιχειρήσεις και εργαζόμενοι, να αναπτυχθεί ένας τριμερής διάλογος στην πράξη, να συνθέσουμε , να διαφωνήσουμε και τελικά να συμβιβαστούμε και να δημιουργήσουμε μια συμφωνία ευθύνης . Αυτό είναι κάτι που δεν συμβαίνει κάθε μέρα στην Ελλάδα γιατί δεν υπάρχει κουλτούρα διαλόγου».
Σύμφωνα με τον κ. Μηλαπίδη το πρώτο θετικό βήμα είναι η ανάπτυξη ενός διαλόγου προκειμένου να διαμορφωθούν από κοινού οι όροι εργασίας του μέλλοντος.
«Μπορέσαμε να συνθέσουμε απόψεις, να συνεργαστούμε και εν τέλει να συμφωνήσουμε σε ένα πλαίσιο στο οποίο η πολιτεία διευκολύνει τον διάλογο, εξαντλεί τα περιθώρια να κάθονται στο τραπέζι εργοδότες και επιχειρήσεις και απομένει σε αυτούς να ορίσουν ανά κλάδο ποιοι θα είναι οι όροι εργασίας, παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας, μισθών , κατάρτισης, επαγγελματικής ασφάλισης και λοιπών παροχών. Στόχος, να δημιουργήσουμε καλύτερο εργασιακό περιβάλλον, με λιγότερη ψυχολογική πίεση στον εργαζόμενο, με καλύτερες αυξήσεις μισθών και παράλληλα, αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού και περισσότερη αναπτυξιακή δυναμική», σχολίασε.
Πρόσθεσε δε ότι ζητούμενο είναι επίσης η προώθηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων οι οποίες ήταν πολύ χαμηλά στη χώρα μας «ως απότοκος της οικονομικής κρίσης αλλά και των κακών επιλογών του παρελθόντος που οδήγησαν σε έλλειψη ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων με αλόγιστες αυξήσεις που δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν όλες οι επιχειρήσεις».
«Εναπόκειται στους κοινωνικούς εταίρους να βρεθούν λύσεις»
«Πιστεύουμε ότι όλο αυτό θα λειτουργήσει ευεργετικά προκειμένου να μπορέσουμε να έχουμε περισσότερη ανάπτυξη, μεγαλύτερη εργασιακή ειρήνη και όχι αλόγιστες διεκδικήσεις. Εναπόκειται στους κοινωνικούς εταίρους να βρεθούν λύσεις και να υπάρξει μια γενικότερη ανάπτυξη του βιοτικού επιπέδου».
«Συμφωνία συμβιβασμού»
«Η στείρα καταγγελία που ίσως ξεκινάει από μια έντονη πολιτικοποίηση και επεκτείνεται και στους χώρους εργασίας, υποχώρησε στην περίπτωση του κοινωνικού διαλόγου, σε ότι αφορά στις εργασιακές σχέσεις. Κάθε συμφωνία όπως και ο τριμερής κοινωνικός διάλογος είναι τελικά μια συμφωνία συμβιβασμού. Πρέπει να εξοικειωθούμε με το γεγονός ότι ο συμβιβασμός δεν είναι αρνητική έννοια, είναι ένα κλειδί που μπορεί να πάει τα πράγματα παρακάτω».
«Τα σημαντικά σημεία της συμφωνίας»
«Τα πιο ουσιώδη σημεία που διαμορφώνουν το νέο πλαίσιο είναι ότι διευκολύνουμε την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων κατεβάζοντας το ποσοστό κάλυψης των εργαζομένων του κλάδου από το 51% στο 40%. Επίσης , αν η συμφωνία είναι προϊόν διαπραγμάτευσης εθνικών κοινωνικών εταίρων όπως για παράδειγμα του ΣΕΒ και της ΓΣΕΕ, δεν χρειάζεται να μετρήσουμε το 40% γιατί είναι οι αντιπροσωπευτικότεροι και μεγαλύτεροι Οργανισμοί. Αν κάποιο μικρότερο συνδικάτο συμμετέχει σε μια διαπραγμάτευση και δεν συγκεντρώνει το 40% , μπορεί προαιρετικά να καλέσει τη ΓΣΕΕ να συμμετέχει, να συνάψει τη σύμβαση και τότε πάλι αίρεται ο κανόνας του 40%. Επομένως, δίνουμε κίνητρα για περισσότερη διαπραγμάτευση με ευνοϊκότερους όρους. Παράλληλα, επανέρχεται η μετενέργεια των όρων της σύμβασης. Και σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία, επιταχύνονται οι διαδικασίες στον Οργανισμό Διαμεσολάβησης ώστε να επέλθει συμφωνία μέσω διαιτητικής απόφασης».
