Το τρακτέρ, ο γεωργικός ελκυστήρας, το τροχοφόρο ή ερπυστριοφόρο όχημα που ρυμουλκεί άλλα οχήματα, κυρίως γεωργικά μηχανήματα, και συνεκδοχικά το όχημα που φέρει πίσω του γεωργικό μηχάνημα για το όργωμα των χωραφιών, προέρχεται από τή γαλλική λέξη «tracteur», από το λατινικό «tractus», που σημαίνει «έλξη», σύρσιμο, τράβηγμα», σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας. Από τη λέξη τρακτέρ έχουμε το επίθετο «τρακτερωτός», που είναι το παπούτσι, που η σόλα του έχει μικρές προεξοχές και εγκοπές, όπως τα λάστιχα του τρακτέρ.

Αν και εμφανίστηκαν στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του ’20, μόνο από τα τέλη του εικοστού αιώνα τα τρακτέρ στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν και ως «άρματα μάχης», για να δείξουν οι αγρότες τη δύναμή τους, απαιτώντας την ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Τα τρακτέρ, ενώ μόνα τους στο χωράφι είναι απλώς ντεκόρ της υπαίθρου, εάν στοιχηθούν σε ουλαμούς και μεραρχίες, και επελάσουν εντός του αστικού ιστού, προξενούν ανησυχία στους πρωτεουσιάνους: τα τρακτέρ δεν πρέπει να μπαίνουν στις πόλεις, λένε οι αστοί, ούτε να κλείνουν τις εθνικές οδούς, ξεχνώντας πως οι αγρότες δεν έχουν άλλο τρόπο να δημοσιοποιήσουν την αγωνία τους – ο καθένας πολεμά μ’ ό,τι έχει, και απεργεί όπως μπορεί.

Βέβαια, στην ιστορία των αγροτικών κινητοποιήσεων με τα τρακτέρ διακρίνεται ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Εδώ και δεκαετείες, αυτές τις μέρες συνήθως, τις τελευταίες του χρόνου, οι αγρότες κατεβαίνουν στα μπλόκα με τα τρακτέρ τους. Φωνάζουν, διεκδικούν τα δικαιώματά τους, καμιά φορά συγκρούονται με τις δυνάμεις της τάξεως, αλλά μετά όμως, στις επόμενες εκλογές, οι περισσότεροι από αυτούς, σχεδον οι μισοί, ψηφίζουν τη Νέα Δημοκρατία, παρόλο που κάθε χρόνο, σχεδόν σε κάθε κινητοποίησή τους, ορκίζονται οργισμένοι στα κανάλια πως δεν θα την ξαναψηφίσουν. Ωστόσο, φέτος φαίνεται ότι έφτασαν στο ως εδώ και μη παρέκει.

Παύλος Μεθενίτης