«Η πρόσφατη επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα και η σύλληψη του προέδρου Μαδούρο σηματοδοτούν μια βαθιά αλλαγή στο παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό», όπως υπογράμμισε ο πρώην Προέδρος της Τράπεζας Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Αθήνα 9.84 και τον Νίκο Φελέκη.
«Το βασικό μοτίβο που έζησε ο κόσμος 100 χρόνια, διαφοροποιείται. Η εποχή της μονοπολικής κυριαρχίας φαίνεται να δίνει τη θέση της σε ένα σύστημα εθνικοκεντρικό και προσωποκεντρικό, όπου οι ισχυροί ηγέτες και οι μεγάλες δυνάμεις επανακαθορίζουν τη σφαίρα επιρροής τους. Το θέμα Βενεζουέλα είναι μια επίδειξη ισχύος και ελέγχου», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Σάλλας.
Πέρα από το πετρέλαιο: Άγνωστα κίνητρα πίσω από την επέμβαση
«Δεν νομίζω ότι τα πετρέλαια είναι ο λόγος της επέμβασης του Τραμπ. Αν και οι ενεργειακοί πόροι μπορεί να αποτελούν μέρος της εξίσωσης, πιθανότατα υπάρχουν βαθύτερα στρατηγικά κίνητρα που δεν είναι ακόμη γνωστά. Η υπόθεση των ναρκωτικών, επίσης, δεν φαίνεται να έχει παίξει καθοριστικό ρόλο».
Η νέα στρατηγική: Αναδιανομή της παγκόσμιας σφαίρας
«Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα αναδιανομή της παγκόσμιας σφαίρας. Οι μεγάλες δυνάμεις φαίνεται να αποδέχονται σιωπηρά τις κινήσεις η μία της άλλης. Η ανοχή που δείχνει ο Τραμπ για την Ουκρανία, την ίδια ανοχή δείχνει ο Πούτιν για τη Βενεζουέλα. Το ίδιο μοτίβο θα μπορούσε να ισχύσει για τη Γροιλανδία ή τις χώρες της Βαλτικής. Πρόκειται για μια εξέλιξη που οδηγεί σε γεωστρατηγικές ανακατατάξεις με αυστηρά προσδιορισμένες ζώνες επιρροής, ελεγχόμενες σε κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο».
«Δεν πάμε σε νέο πλανήτη», τονίζει ο Σάλλας, «ο ίδιος πλανήτης θα είναι, απλώς θα έχει αναδιανεμηθεί. Πίσω από αυτές τις κινήσεις βρίσκονται ισχυρά συμφέροντα… Στις ΗΠΑ βλέπουμε πια μια παρέα 50-100 εταιριών και προσωπικοτήτων που επιχειρούν να καταλάβουν χώρους, εδάφη, πλούτο».
Εθνικολαϊκισμός και η Ευρώπη
«Το εθνικολαϊκιστικό κλίμα που καλλιεργείται από τον Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ φαίνεται να βρίσκει μιμητές και στην Ευρώπη. Πρόκειται για έναν προσωποκεντρικό λαϊκισμό που υιοθετείται είτε από φόβο, είτε από συμφέροντα, είτε από ανάγκη προστασίας. Αυτή η τάση, αν συνεχιστεί, ενδέχεται να οδηγήσει σε περαιτέρω πολυδιάσπαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπονομεύοντας την ενότητα και τη σταθερότητα της ηπείρου».
Ευρωπαϊκή Ένωση των Αδυνάμων
«Στην παλιά Ευρώπη που υπήρχαν ισχυρές, σοβαρές και μεγάλες προσωπικότητες, μπορούσε να υπάρχει και συνεννόηση άλλου επίπεδου. Στη σημερινή Ευρώπη οι ηγεσίες οι οποίες δημιουργούνται είναι οι ηγεσίες του σωλήνα. Δηλαδή είναι περισσότερο για να εξυπηρετούν κάποιες μεγάλες εταιρείες. Για παράδειγμα στο αγροτικό, υπάρχει η ΚΑΠ, η οποία στην ουσία εξυπηρετεί μόνο τις μεγάλες εκτάσεις, διότι μόνο την ανάπτυξη και την ενίσχυση του γεωργικού τομέα δεν κάνει. Η Ελλάδα η οποία έχει κατακερματισμένο κλήρο και πολύ μικρή ιδιοκτησία στον αγροτικό τομέα, έχει πρόβλημα. Αν δεν υπάρξει στρατηγική -υπάρχει ως ένα βαθμό της ΚΑΠ- ωστόσο ο τρόπος που αντιμετωπίζει χώρες όπως την Ελλάδα, είναι εντελώς σε λάθος κατεύθυνση».
Θέμα ηγεσίας στην Ευρώπη
«Η Ευρώπη είναι κατακερματισμένη στην ουσία είναι αδιοίκητη, δεν κυβερνάται με δημοκρατικούς όρους. Για να κυβερνηθεί θα πρέπει να αλλάξει η δομή, η μορφή και η εκπροσώπηση του Ευρωκοινοβουλίου. Το Ευρωκοινοβούλιο δεν έχει καμία θέση και άποψη για τα θέματα νομισματικής πολιτικής, δημοσιονομικής πολιτικής, εξωτερικής πολιτικής. Δεν υπάρχει κάποιος ηγέτης ο οποίος θα είναι υποψήφιος ενός ψηφοδελτίου που θα απαρτίζεται το ψηφοδέλτιο από επιμέρους χώρες, ο οποίος θα κατέβει με συγκεκριμένο πρόγραμμα για να ψηφιστεί στο Ευρωκοινοβούλιο και να σχηματιστεί πλειοψηφία για να φτιάξει αυτό που λέμε κυβερνήσιμη Ευρώπη»
H Ελλάδα σε τροχιά δημοσιονομικής σταθερότητας: Η πρόκληση της ανάπτυξης
«Η Ελλάδα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στο δημοσιονομικό πεδίο, ίσως για πρώτη φορά τα τελευταία 50 χρόνια. Ωστόσο, η ανάπτυξη παραμένει ζητούμενο. Η χώρα εξακολουθεί να αναπαράγει ένα μοντέλο που δεν οδηγεί σε ουσιαστική περιφερειακή ανάπτυξη. Η εξάρτηση από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη δεν μπορεί να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμη οικονομική βιωσιμότητα».
