Ο διακεκριμένος ψυχίατρος – ψυχαναλυτής και ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Στέλιος Στυλιανίδης μίλησε στον Αθήνα 9,84 και στον Γιώργο Μελιγγώνη για την αναγκαστική ψυχιατρική νοσηλεία.
Ένα θέμα που απασχολεί διαχρονικά την κοινωνία, καθώς αφορά περισσότερο από το 55% στο σύνολο των ψυχιατρικών νοσηλειών στην Ελλάδα, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να μην ξεπερνά ένα ποσοστό της τάξης του 15%.
Με αφορμή την ημερίδα που πραγματοποιείται αύριο στο Μουσείο Μπενάκη επί της Πειραιώς, με τη στήριξη του ΠΟΥ και τη συμμετοχή κορυφαίων επιστημόνων καθώς και ειδικών σε θέματα ψυχικής υγείας, ο κ Στυλιανίδης επισήμανε τη σημασία της πρόληψης και την ανάγκη ολιστικής φροντίδας, στο πλαίσιο μιας συνολικής ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.
Ειδικότερα για τις όψεις της νεανικής βίας και το ψυχικό τραύμα στους νέους, ο καθηγητής υπογραμμίζει ότι καθορίζεται από πλήθος παραγόντων, που συνδέονται με την ατομική ψυχοπαθολογία, τη σταδιακή κατάρρευση του οικογενειακού προστατευτικού πλέγματος, αλλά και τα κενά στο σχεδιασμό της κεντρικής πολιτικής στον τομέα της ψυχικής Υγείας.
Γενικότερα όμως, όπως σημείωσε «Πέρα από λόγια, λέξεις ή συνθήματα, δεν πάνε καλά τα πράγματα στη χώρα όσον αφορά την κοινοτική ψυχιατρική».
Με βάση τη μακρά εμπειρία του εξήγησε ότι: «Μολονότι υπάρχουν νησίδες που λειτουργούν με επάρκεια, όπως πολλές υπηρεσίες της ΕΠΑΨΥ και άλλων φορέων, εν τούτοις λείπει ένα ανθεκτικό, συνεκτικό και μη κατακερματισμένο σύστημα που να απαντά άμεσα και πειστικά στις ανάγκες του πληθυσμού εφήβων, παιδιών και ενηλίκων για ψυχική υγεία. Πρωτίστως όμως θα πρέπει να είναι συντονισμένο με την καθημερινότητα του πολίτη».
Σύμφωνα με τον κ Στυλιανίδη χρειάζονται άμεσες δράσεις τόσο ως την αποασυλοποίηση και τον αποιδρυματισμό που δεν έχουν ολοκληρωθεί προκαλώντας τεράστια φθορά στο Σύστημα Ψυχικής Υγείας, όσο και ως προς την κατεύθυνση της ελλειμματικής σύνδεσης των κοινοτικών υπηρεσιών με το ΕΣΥ και τους Δήμους.
«Είναι απαράδεκτο να έχουμε ακόμα σε λειτουργία στη χώρα μας το Δαφνί, το Δρομοκαίτειο και το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης που απορροφούν σημαντικούς πόρους και παράλληλα να έχουμε εξαιρετικά χαμηλές επιδόσεις στη διασύνδεση των κοινοτικών υπηρεσιών με τις αντίστοιχες δημοτικές και την πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας».
Τη μεγάλη, προβληματική εικόνα, συμπληρώνουν «σοβαρές παραβιάσεις των δικαιωμάτων όσων οδηγούνται στα ψυχιατρικά ιδρύματα με εισαγγελική εντολή συνοδεία αστυνομικών» όπως διαπίστωσε ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής του Παντείου, ιδρυτής και σύμβουλος του ΕΠΑΨΥ.
