«Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να καθορίζονται οι κοινωνικές ιεραρχίες μέσω της σεξουαλικότητας. Το ζητούμενο είναι η χειραφέτηση και ο σεβασμός της θέσης που ο καθένας επιφυλάσσει για τον εαυτό του (σ. 169)».

Παρίσι 2032, δεκαπέντε χρόνια μετά το περίφημο #MeΤoo. Ο Ενζό, 32 ετών, έχει μεγαλώσει σε μια κοινωνία και μια οικογένεια που απαιτούν από αυτόν να γίνει αληθινός, μπρούτζινος άντρας. Να μην εξωτερικεύει τα συναισθήματά του, να επιβάλλεται με σωματική βία και να είναι ο καλύτερος σ’ όλους τους τομείς, ειδικά στον αθλητισμό και τον έρωτα. Να συνδέει την εξουσία με το σεξ. Όμως μετά το #MeΤoo, τύποι σαν αυτόν αισθάνονται τελείως καταπιεσμένοι και αποξενωμένοι. Η γνωριμία του μ’ έναν νεαρό γκέι φοιτητή, τον Εμίλ, συνοδεύεται από το ξέσπασμα ενός σκανδάλου και τη δημιουργία ενός κινήματος, αυτού του «Πέρα από τη συναίνεση». Το Όχι σημαίνει όχι, αλλά τι σημαίνει το Ναι; Μήπως η κοινωνία διαμορφώνει τις σεξουαλικές μας επιθυμίες και κατασκευάζει τη συναίνεση; Μήπως θα πρέπει να αναζητήσουμε στα μύχια τα πραγματικά θέλω μας και την ουσιαστική ελευθερία;

Ο νεαρός συγγραφέας, στο πρώτο του βιβλίο, αφήνει τους δύο ήρωες να αφηγηθούν τη δική τους εκδοχή, αλλά παρακολουθεί και τη δημόσια συζήτηση που πυροδοτείται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αλλού. Αφουγκράζεται ένα επίμαχο θέμα με τρομακτική ωριμότητα για τη νεαρή του ηλικία και βαθιά στοχαστική διάθεση, στο μεταίχμιο μυθιστορήματος και δοκιμίου. Ίσως το πιο τολμηρό, εκρηκτικό, παρήγορο (σε αποτέλεσμα και ανησυχίες) ντεμπούτο των τελευταίων ετών.

«Καθώς ήρθα αντιμέτωπος με τόσες προσβολές, αποφάσισα να πω από τι υλικό είμαι φτιαγμένος. Είμαι άντρας μπρούτζινος. Από καλούπι σύμφωνο με τα ιδεώδη της κοινωνίας, που το κάθε μέλος της συμμετείχε επιμελώς στο φινίρισμα και στη στίλβωση του περιγράμματός μου. Της κοινωνίας που τώρα επιδιώκει να με θρυμματίσει, έκπληκτη από την αντοχή του κράματος που η ίδια σφυρηλάτησε (σ. 16)».

Το μυθιστόρημα του Ευάρεστου Πιμπλή «Πέρα από τη συναίνεση» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις.

Κώστας Μοστράτος