Ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι αυτός ο άνθρωπος στον οποίο επιρρίπτονται οι ευθύνες άλλων, σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας. Το «αποδιοπομπαίος» προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «αποδιοπομπούμαι», που σημαίνει «εξαγνίζω, αποτρέπω συμφορές». Στον σχηματισμό του επιθέτου, λέει το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, συνέβαλε και το «αποπομπαίος», (εννοείται τράγος) με το οποίο αποδόθηκε το όνομα του Εβραϊκού δαίμονα Αζαζέλ.
Να συμπληρώσω πως η ιδέα ενός τράγου, ο οποίος φορτώνεται τα κρίματα ενός ολόκληρου λαού, και θυσιάζεται, ώστε να λυτρωθεί από αυτά ο κόσμος, είναι πανάρχαια. Οι αρχαίοι Εβραίοι, στην εξιλαστήρια τελετή «Γιομ Κιπούρ» φόρτωναν ένα τράγο με τα κρίματά τους και τον έστελναν να χαθεί στην έρημο. Στα εβραϊκά, η εξιλέωση είναι «κιππέρ». Στους αρχαίους Βαβυλώνιους η τελετή του εξαγνισμού περιελάμβανε και μια ανθρωποθυσία…
Στους Ρωμαίους, αλλά και στους αρχαίους Έλληνες, το ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, που φορτώνεται τις αμαρτίες όλης της κοινότητας, τον έπαιζαν και άνθρωποι, δούλοι ή εγκληματίες, που τραβούσαν των παθών τους τον τάραχο για τα λάθη, τα εγκλήματα και τις αλλότριες ενοχές. Τη θέση αυτών των αρχαίων δούλων ή εγκληματιών, που φορτώνονταν τις αδικοπραγίες όλων, σήμερα την έχουν πάρει πληθυσμιακές ομάδες που υφίστανται την κοινωνική απαξία, όπως οι Ρομά ή οι μετανάστες, που ορισμένοι τους καθιστούν υπεύθυνους για όλα τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας. Αναρωτιέμαι τί θα έκαναν κάποιοι επαγγελματίες υπερπατριώτες, εάν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι αποδιοπομπαίοι τράγοι, με ποιους θα τα έβαζαν.
Οπότε, εάν συνηθίζετε να κατηγορείτε τους άλλους για τις ολιγωρίες και τα σφάλματά σας, χαλαρώστε – ακολουθείτε απλώς μια προαιώνια ανθρώπινη παράδοση, ούτε οι πρώτοι είστε ούτε οι τελευταίοι, χώρια που τέτοια αίσχη τα έκαναν ακόμα και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, με τον λαμπρό πολιτισμό τους.