Η έκφραση «Χάνω τ’ αβγά και τα πασχάλια» σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας σημαίνει «χάνω ό,τι διαθέτω, χρεωκοπώ, καταστρέφομαι», αλλά και «μπερδεύομαι, περιέρχομαι σε πλήρη σύγχυση και αμηχανία», με δυο λόγια «τα χάνω». Η φράση προήλθε από τη σύγχυση ππυ επέρχεται όταν χάσει κανείς το Πασχάλιο, που είναι ο πίνακας που χρησιμοποιείται στην Εκκλησία με τις ημερομηνίες των κινητών εορτών, οι οποίες εξαρτώνται από την ημερομηνία του Πάσχα.
Η μέρα που εορτάζεται η Ανάσταση είναι η πρώτη Κυριακή, μετά την πρώτη πανσέληνο, μετά την εαρινή ισημερία. Ωραία, θα ρωτήσει κανείς, και γιατί οι Καθολικοί γιορτάζουν το Πάσχα σε διαφορετική ημερομηνία από τους Ορθόδοξους; Η Εαρινή Ισημερία δεν είναι η ίδια για όλο τον κόσμο; Διότι, όπως διαβάζω στον ιστότοπο Kamini.gr, οι περισσότερες χώρες με χριστιανικό θρήσκευμα και καθολικό ή προτεσταντικό δόγμα, υιοθέτησαν το Γρηγοριανό ημερολόγιο, που πήρε το όνομα του από τον Πάπα Γρηγόριο, ήδη από τον 16ο αιώνα.
Σύμφωνα με αυτό το ημερολόγιο η εαρινή ισημερία, η οποία είναι η βάση του υπολογισμού για τον προσδιορισμό της ημέρας εορτασμού του Πάσχα, είναι η 21η Μαρτίου.
Τώρα, από τα ορθόδοξα κράτη, η Ελλάδα ήταν η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα που υιοθέτησε το νέο ημερολόγιο το 1923. Όμως, παρόλο που η Εκκλησία της Ελλάδος έχει υιοθετήσει το νέο Γρηγοριανό ημερολόγιο για τον προσδιορισμό άλλων σημαντικών εορτών, όπως τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου και η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, για τον καθορισμό της ημέρας του Πάσχα ακολουθεί, για λόγους που μόνο εκείνη καταλαβαίνει, το παλαιό Ιουλιανό ημερολόγιο, το οποίο διαφέρει κατά 13 ημέρες. Σύμφωνα με αυτό η εαρινή ισημερία είναι στις 3 Απριλίου….
Εάν χάσατε τα αβγά και τα πασχάλια με όλα αυτά, σας καταλαβαίνω απολύτως. Κι εγώ δηλώνω μπερδεμένος με αυτόν τον παλαιοημερολογιτισμό αλά καρτ της Ελληνορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Παύλος Μεθενίτης



