Σαν σήμερα, 59 χρόνια πριν, ξέσπασε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Ιθύνων νους ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο οποίος, πλαισιωμένος από έναν εσμό επίορκων ακροδεξιών και αμερικανοκίνητων αξιωματικών, κατέλυσε τη Δημοκρατία και επέβαλε δικτατορία. Για επτά χρόνια η Ελλάδα είχε μεταβληθεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο, με ό,τι χαρακτηρίζει μια στρατιωτική μονάδα: αυστηρή αστυνόμευση, ανυπόφορη ομοιομορφία, σιδηρά πειθαρχία, και αδυσώπητη πάταξη της όποιας αντίθετης άποψης και δράσης.

«Πραξικόπημα» σημαίνει την αιφνιδιαστική και δόλια ενέργεια, και ειδικότερα τη δυναμική στρατιωτική και πολιτική ενέργεια που καταλύει το σύνταγμα μιας χώρας. Ο όρος παράγεται από το «πραξικοπώ», (πράξις +κόπτω) δηλαδή «κυριεύω με ξαφνική έφοδο ή προδοσία», όπως λέει το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, το οποίο αναφέρει πως το πραξικόπημα είναι η ελληνική απόδοση του γαλλικού «coup d’ etat». «Δικτατορία» είναι το καθεστώς που προκύπτει από τη βίαιη κατάληψη της εξουσίας. Η λέξη προέρχεται από το λατινικό όρο «dictator», από το ρήμα «dicto», δηλαδή «διατάσσω, παραγγέλλω».

Στην αρχαία Ρώμη το έκτακτο αξίωμα του «dictator», (ο οποίος είχε την απόλυτη εξουσία και δεν λογοδοτούσε σε κανέναν), δινόταν για ένα περιορισμένο διάστημα έξι μηνών σε Ρωμαίους αξιωματούχους για να αντιμετωπίσουν μιά σοβαρή και άμεση απειλή. Να αναφέρουμε εδώ για ιστορικούς λόγους και τη «δικτατορία του προλεταριάτου» του Καρλ Μαρξ, που είναι, χοντρικά, εκείνη η σύντομη περίοδος πριν από την εγκαθίδρυση της αταξικής κοινωνίας, όταν οι προλετάριοι θα ασκούν την επαναστατική τους εξουσία επί των νικημένων αστών. Στην περίπτωση της 21ης Απριλίου, οι μόνοι νικημένοι ήταν η Δημοκρατία και η Αισθητική, εκτός κι αν οι αρματοδρομίες στο Καλλιμάρμαρο με στρατονόμους μασκαρεμένους σε αρχαίους Έλληνες ήταν ένα καλαίσθητον θέαμα.Πάντως, κάποια ζώντα χουντικά απολιθώματα επιμένουν να υποστηρίζουν πως στη Δικτατορία κοιμόμασταν με ανοιχτά παράθυρα. Ναι, κι όταν ξυπνήσαμε, είδαμε να λείπει η μισή Κύπρος