Τις σοβαρές ευθύνες της κυβέρνησης για τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, την υποχρηματοδότηση των Δήμων και τη μεταφορά κρίσιμων κοινωνικών αρμοδιοτήτων χωρίς τα απαραίτητα μέσα και προσωπικό, ανέδειξε ο Δημοτικός Σύμβουλος Αθήνας με τη Λαϊκή Συσπείρωση, Χάρης Βουρδουμπάς, μιλώντας στη Ναταλία Κανταρτζή, με αφορμή την τραγωδία με την διπλή αυτοκτονία των 17χρονών κοριτσιών στην Ηλιούπολη αλλά και τον υπό διαμόρφωση νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Μεταξύ άλλων, τόνισε ότι τέτοιους είδους περιστατικά που συγκλονίζουν την κοινωνία , αποδεικνύουν πως οι Δήμοι καλούνται σήμερα να διαχειριστούν όλο και πιο σύνθετα και βαριά κοινωνικά ζητήματα, χωρίς όμως να διαθέτουν ούτε τις αναγκαίες δομές ούτε το εξειδικευμένο προσωπικό.
«Σίγουρα οι Δήμοι δεν έχουν τα εργαλεία για να διαχειριστούν τέτοιου είδους ζητήματα. Και δεν θα έπρεπε να αποτελούν αποκλειστική τους ευθύνη. Χρειάζονται κρατικές δομές με μόνιμο προσωπικό και ευθύνη του κεντρικού κράτους, με τους Δήμους να λειτουργούν συμπληρωματικά», σημείωσε .
Εστιάζοντας στο ζήτημα της πρόληψης και της στήριξης μέσα στη σχολική κοινότητα, ανέφερε ότι υπάρχει τεράστια ανάγκη για εξειδικευμένο προσωπικό και κοινωνικές δομές μέσα στα ίδια τα σχολεία.
«Το κράτος, τόσο σε κεντρικό όσο και σε τοπικό επίπεδο, δεν σχεδιάζει με βάση τις αυξημένες κοινωνικές ανάγκες που υπάρχουν σήμερα», σχολίασε.
Σχετικά με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, υπογράμμισε ότι εδραιώνεται ακόμη περισσότερο η μετακύλιση αρμοδιοτήτων προς τους Δήμους χωρίς την αντίστοιχη οικονομική στήριξη, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στο πρόβλημα της υποστελέχωσης των υπηρεσιών, επισημαίνοντας ότι αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διαρκή υποβάθμιση του επιπέδου των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους δημότες και την ολοένα και μικρότερη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.
«Υποχρηματοδότηση και έλλειψη ουσιαστικής στήριξης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης»
«Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν ενισχύει τους Δήμους, αντίθετα παγιώνει και ενισχύει μια διαχρονική πολιτική μεταφοράς αρμοδιοτήτων χωρίς τους αντίστοιχους πόρους. Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή που δεν αφορά μόνο τη σημερινή κυβέρνηση, αλλά έχει ακολουθηθεί διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις. Μέσα από αυτή τη λογική, το κράτος μεταφέρει κρίσιμες ευθύνες που αφορούν δομές και υποδομές , στους Δήμους, οι οποίοι καλούνται να λειτουργήσουν με όρους ανταποδοτικότητας. Έτσι, το κόστος για βασικές υπηρεσίες μετακυλίεται στους δημότες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι παιδικοί σταθμοί. Όσο λειτουργούσαν αποκλειστικά από το κράτος, ήταν δωρεάν υπηρεσία. Από τη στιγμή που πέρασαν στους Δήμους, χωρίς επαρκή κρατική χρηματοδότηση, επιβλήθηκαν τροφεία γιατί οι Δήμοι αδυνατούν να καλύψουν το κόστος λειτουργίας. Επομένως, οι Δήμοι μετατρέπονται σε μηχανισμούς εφαρμογής μιας πολιτικής που επιβαρύνει οι πολίτες για υπηρεσίες που θα έπρεπε να καλύπτει το κράτος. Πρόκειται για μια κατεύθυνση με αντιλαϊκό χαρακτήρα που παγιώνει την υποχρηματοδότηση και την έλλειψη ουσιαστικής στήριξης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης».
«Οι Δήμοι συχνά μετατρέπονται και σε έναν επιπλέον φορομπηχτικό μηχανισμό του κράτους»
«Το κρίσιμο ζήτημα είναι σε ποια κατεύθυνση θα λειτουργούν οι Δήμοι και αν θα υλοποιούν ή όχι τις κυβερνητικές επιλογές. Ποια συμφέροντα καλείται να υπηρετήσει μια δημοτική αρχή. Αν θα σταθεί με τις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας των δημοτών της ή αν θα εντάσσεται σε μια λογική που ακολουθεί τις κατευθύνσεις του κεντρικού κράτους για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων και συγκεκριμένων επιλογών σε τομείς όπως η παιδεία, η υγεία, η κοινωνική πολιτική και η οικονομία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Δήμοι, όπως λειτουργούν σήμερα, συχνά μετατρέπονται και σε έναν επιπλέον φορομπηχτικό μηχανισμό του κράτους. Επομένως, το βασικό ζήτημα είναι η κατεύθυνση, η ιεράρχηση και οι προτεραιότητες κάθε δημοτικής αρχής, δηλαδή το προς τα πού επιλέγει να κινηθεί και ποιον επιλέγει να υπηρετήσει».
