«Η ομορφιά διαθέτει τεράστια προνόμια. Επενεργεί ακόμα και σε όσους δεν την παραδέχονται (σ. 28)».

Δύο αδέλφια κατασκευάζουν τον δικό τους κόσμο, τη δική τους ξεχωριστή ζωή, διαρκώς «παίζουν το παιχνίδι» όπως αρέσκονται να το αποκαλούν. Έχουν φτιάξει το δωμάτιό τους ως το αποκλειστικό μέρος όπου αισθάνονται ασφαλείς, το έχουν μετατρέψει σε μια άλλη θεατρική σκηνή, συσσωρεύοντας εκεί πλείστα διαφορετικά αντικείμενα. Συνταξιδιώτες τους ένας κοινός φίλος, ο Ζεράρ, και η βασανισμένη Αγκάτ. Η πραγματικότητα, όμως, κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα εισβάλλει στη ζωή τους. Αυτό που πριν θεωρούνταν επιτρεπτό πλέον δεν είναι. Τα αλλοτινά χαριτωμένα και παιδιάστικα κατορθώματα της παιδικής ηλικίας και εφηβείας χάνουν την όποια αθώα σημασία τους.

Ο Ζαν Κοκτώ, το τρομερό παιδί της γαλλικής διανόησης και πρωτοπορίας, έγραψε το πιο διάσημο μυθιστόρημά του το 1929, ενσωματώνοντας πολλά στοιχεία από την προσωπική του ζωή. Απαγορευμένα συναισθήματα πρωταγωνιστούν σ’ έναν κόσμο μακριά από τις καθιερωμένες συμβάσεις, οι ανομολόγητες επιθυμίες συγκρούονται με τις καθημερινές ανάγκες, η ανήλικη με την ενήλικη ζωή, το παιχνίδι με τις στεγνές επιταγές της λογικής. Από τα πιο επιδραστικά βιβλία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αιώνια γοητευτικό, σε μια έκδοση αφιερωμένη στην πεντηκοστή επέτειο από τον θάνατο του συγγραφέα.

«Υπάρχουν σπίτια και ζωές που θα άφηναν εμβρόντητους τους λογικούς ανθρώπους. Δεν θα καταλάβαιναν πως μια ακαταστασία που μπορεί να συνεχιστεί το πολύ για ένα δεκαπενθήμερο, μπορεί και να διαρκέσει για πολλά χρόνια. Αυτά λοιπόν τα σπίτια, αυτές οι προβληματικές ζωές διατηρούνται μια χαρά και, παρά πάσα προσδοκία, είναι πολυάριθμες, παράνομες. Ωστόσο, εκεί που η λογική δεν έχει κι άδικο είναι στο αν η δύναμη των πραγμάτων είναι όντως δύναμη που τις οδηγεί επισπεύδοντας στην πτώση.

Τα παράξενα πλάσματα και οι ακοινώνητες πράξεις τους έχουν μια γοητεία για τον κόσμο των πολλών, ο οποίος ωστόσο τα απορρίπτει. Η κεκτημένη ταχύτητα του κυκλώνα εντός του οποίου ανασαίνουν αυτές οι τραγικές κι ανάλαφρες ψυχές προκαλεί μια αγωνία. Είναι κάτι που ξεκινά με παιδιαρίσματα· στην αρχή, δεν βλέπουμε εκεί παρά μόνο παιχνίδια (σ. 89)».

«Τα τρομερά παιδιά» του Ζαν Κοκτώ κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Άγρα σε μετάφραση Λίζυς Τσιριμώκου.

Κώστας Μοστράτος