Στην ταινία «Τρελός, παλαβός και Βέγγος» του 1967, παραγωγής και σκηνοθεσίας Θανάση Βέγγου, εικονίζεται ο πρωταγωνιστής να τρέχει του σκοτωμού με ένα μηχανάκι δίπλα σε ένα σπορ αυτοκίνητο, ρωτώντας αγωνιωδώς τον απορημένο οδηγό του αν ξέρει από βέσπα.
Το ωραίο βέβαια είναι πως το δίκυκλο που οδηγεί ο Βέγγος σ’ αυτή την ξέφρενη κωμωδία του εφαρμοσμένου σουρεαλισμού, δεν είναι βέσπα! Δηλαδή, δεν είναι της ιταλικής εταιρείας μοτοσικλετών Piaggio, που λάνσαρε το 1946 τη θρυλική «Vespa», δηλαδή «σφήκα», λόγω του θορύβου του κινητήρα της. Η βέσπα, η μικρή μοτοσικλέτα τύπου σκούτερ, αγαπήθηκε τόσο πολύ από τους δικυκλιστές παγκοσμίως, ώστε από κύριο όνομα έγινε ουσιαστικό, ορίζοντας τα μηχανάκια μικρού κυβισμού γενικότερα, όπως αυτό που οδηγεί ο Βέγγος στην ταινία. Το οποίο μάλλον είναι μια Φλορέτα πενηντάρα, γερμανικής κατασκευής.
Η ιστορική Φλορέτα του Βέγγου είναι μια μοτοσικλέτα μικρού κυβισμού, κι όχι ένα σκούτερ. Το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας ορίζει τη λέξη «σκούτερ» ως «μηχανοκίνητο δίκυκλο όχημα με μικρό κυβισμό, κατάλληλο για μετακινήσεις μέσα στην πόλη» – συνώνυμα: «βέσπα» και «μοτοποδήλατο». Η αγγλική λέξη «scooter» είναι από το «scoot», δηλαδή «τρέχω με μεγάλη ταχύτητα, εφορμώ». Μια άλλη λέξη για τα μοτοποδήλατα, τα «παπάκια» της εποχής, που όργωσαν τους ελληνικούς δρόμους, τις αμμουδιές, τα βουνά και τα λαγκάδια, ήταν και το «μοτοσακό». Ο όρος «μοτασακό» προέρχεται από το ιταλικό «motosacco» (moto και sacco), από τον σάκκο, δηλαδή τα σακκίδια που είχε το μηχανάκι πίσω από τη σέλα για τα ψώνια, ή από την ελβετογαλλική εταιρεία κινητήρων Motosacoche.
Όπως και να’ χει, το καλοκαιράκι είναι η ιδανική εποχή για μηχανή, ή μηχανάκι, παπί, πρα-πρα, γκάζι, μοτοσακό, μοτοποδήλατο, μοτόρι, σκούτερ, μοτό και βέβαια βέσπα. Πάντα όμως με κράνος – όχι όπως οδηγούσε ο αγαπημένος Θανάσης.
Παύλος Μεθενίτης
