«Περιούσιος», σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, είναι ο ιδιαίτερα αγαπητός, ο προσφιλής, ο εκλεκτός. «Περιούσιος λαός του Θεού», σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, είναι οι Ισραηλίτες.

Αν πιστεύεις στα σοβαρά πως ανήκοντας στον «περιούσιο λαό», είσαι ανώτερος από όλους τους άλλους, άρα έχεις περισσότερα δικαιώματα από αυτούς μ΄ό,τι αυτό συνεπάγεται, τότε κατά τη γνώμη μου, υποφέρεις από μια επικίνδυνη ψύχωση, απολύτως ανάλογη με τις ναζιστικές θεωρίες περί ανωτερότητας της Αρίας φυλής. Η οποία ψύχωση σε βοηθάει να ξεπεράσεις και τις όποιες ενοχές σου: «σκοτώναμε ζώα, κι όχι ανθρώπους», έλεγαν οι Ναζί για τα 6 εκατομμύρια νεκρών Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Το νοτιοαφρικανικό καθεστώς του απαρτχάιντ, ή οι Ναζί στην Γερμανία είχαν την πυγμή να επιβάλουν σε εκατομμύρια ανθρώπους την κακιά τους τρέλα, την αρρώστια της ψυχής τους. Η γενοκτονία των αυτοχθόνων στη Νότια Αφρική από τους Ολλανδούς αποίκους, ή το Ολοκαύτωμα, όχι μόνο των Εβραίων, αλλά και των Ρομά, των Ομοφυλόφιλων, των Κομουνιστών και των Αναπήρων, όλων τέλος πάντων των μειονεκτούντων, των κατώτερων μορφών έλλογης ζωής σύμφωνα με το ρατσιστικό ιδεολόγημα, είναι ένα φρικωδώς σαφές παράδειγμα για το τί μπορεί να επιφέρει η ανθρώπινη ηλιθιότητα εάν αποκτήσει δύναμη.Ασφαλώς κάθε άνθρωπος, και κάθε λαός, δικαιούται να έχει το ψώνιο του, την αγαπημένη του ατομική, ή συλλογική, νεύρωση.

Όλες και όλοι μας έχουμε τις εμμονές μας, ή και τις μανίες μας – χωρίς αυτές η ζωή θα ήταν αφόρητα βαρετή. Όμως υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, όταν ο ψυχωτικός έχει την πολιτική, στρατιωτική και οικονομική ισχύ να υποστηρίξει το παραλήρημά του, και να υλοποιήσει τις ψευδαισθήσεις του περί ανωτερότητας, που απορρέουν από τη θρησκεία, την ιδεολογία, ή την εθνοτική του καταγωγή. Τότε προκύπτουν το Άουσβιτς κι η Γάζα