Μετά το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που εξέδωσαν εναντίον του οι βελγικές αρχές, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, έμπλεος οργής, δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του: «Ολη η ιστορία είναι μια μπούρδα – Δεν θα απολογηθώ σε κανέναν κερατά». Το επιφανές στέλεχος της Νέας Δικογραφίας, παρντόν, της Νέας Δημοκρατίας, επανέφερε στην επικαιρότητα δύο χορταστικές και εύηχες λέξεις: «κερατάς» και «μπούρδα».
Ο κερατάς, ως γνωστόν, είναι ο σύζυγος που τον απατά η γυναίκα του, αλλά η λέξη χρησιμοποιείται και ως προσφώνηση ή προσβλητικός χαρακτηρισμός προσώπου. Για παράδειγμα «δεν θα απολογηθώ σε κανέναν κερατά» θα μπορούσε να πει κάποιος, θεωρώντας συλλήβδην κερατάδες όσους τόλμησαν να τον εγκαλέσουν. Τώρα, τί σχέση έχει το κέρατο με την απιστία, αυτό σηκώνει μεγάλη κουβέντα: σύμφωνα με τον Ψελλό, επειδή τα κερασφόρα ζώα δεν χαρακτηρίζονται από συζυγική ζηλοτυπία, αλλά μοιράζονται τους ερωτικούς συντρόφους τους ελεύθερα – με επιφύλαξη το μεταφέρω αυτό.
Όσον αφορά τη λάξη «μπούρδα», έχει κι αυτή την ιστορία της. Στα μεσαιωνικά ελληνικά συναντάμε τους όρους «μπουρδιάς» και «μπούρδος», που σημαίνουν τον ψευταρά, τον κατέργαρο, αυτόν που λέει κουραφέξαλα, ασυνάρτητες κουβέντες ή τερατολογίες.Το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας λέει πως η μπούρδα, δηλαδή ο ανόητος, ο κενός περιεχομένου λόγος, προέρχεται από το γαλλικό «bourde», που είναι η ανοησία, η βλακεία, το οποίο μας έρχεται πιθανώς από το παλαιογαλλικό ρήμα «behourder», που σημαίνει «παίζω». Άλλες πιθανές προελεύσεις της λέξης «μπούρδα» είναι το ισπανικό «burda» και το ιταλικό «burla», με την έννοια πάντα της ασυναρτησίας, της ψευδολογίας.
Έτσι λοιπόν, κάποιοι αναξιοπρεπείς, το λιγότερο, άνθρωποι, προσπαθούν με ανυπόστατες κατηγορίες, τερατολογίες και ασυναρτησίες να αμαυρώσουν την τιμή και την υπόληψη ενός ανθρώπου, ο οποίος ως Δήμαρχος Αθηναίων το 1996 συνυπέγραψε επισήμως με τον Δήμαρχο Σπάρτης τη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε το 431 προ Χριστού. Δεν σας κάνω πλάκα.
Παύλος Μεθενίτης
