Στο μηδέν αυτής της κλίμακας, η δόνηση δεν γίνεται αισθητή – καταγράφεται μόνο από σεισμογράφους. Στο δέκα, θα καταστρεφόταν μια ολόκληρη ήπειρος, και θα άλλαζε το ανάγλυφο της Γης. Ο ισχυρότερος σεισμός που έχει καταγραφεί, ήταν μεγέθους 9,5 Ρίχτερ, και είχε θεωρηθεί «ασύλληπτα καταστροφικός» – στη Βενεζουέλα τα Ρίχτερ ήταν 7,5, με 2.300 (μέχρι στιγμής) ανθρώπους να έχουν χάσει τη ζωή τους, και 50 χιλιάδες να αγνοούνται.

Ο λόγος για την κλίμακα Ρίχτερ, που μετράει το μέγεθος των σεισμών. Η κλίμακα αναπτύχθηκε το 1935 στις ΗΠΑ από τον Αμερικανό φυσικό και σεισμολόγο Τσαρλς Ρίχτερ και τον Γερμανό Μπένο Γκούτεμπεργκ.

Η κλίμακα επινοήθηκε αρχικά για μέτρηση τοπικών σεισμών, αλλά λόγω της πρωτοτυπίας της ορίσθηκε διεθνώς ως κλίμακα αναφοράς του μεγέθους όλων των σεισμών. Η κλίμακα Ρίχτερ  είναι λογαριθμική: αυτό σημαίνει πως η αύξηση του μεγέθους του σεισμού κατά μία ακέραια μονάδα της κλίμακας αντιπροσωπεύει 31,5 φορές μεγαλύτερη έκλυση ενέργειας, ενώ οι 2 βαθμοί σημαίνουν ότι εκλύεται 1.000 φορές περισσότερη ενέργεια…

Οπότε, ακόμα και στα δεκαδικά ψηφία της κλίμακας Ρίχτερ μπορεί να παιχτεί ο θάνατος κι η ζωή των ανθρώπων, καθώς και η καταστροφή των υποδομών που την υποστηρίζουν. Έχουμε κι εμείς το μερτικό μας από καταστροφικούς σεισμούς: το 1881 στην Χίο περί τα 4000 άτομα έχασαν τη ζωή τους από μια δόνηση 6,4 Ρίχτερ, ενώ ο ισχυρότερος σεισμός καταγράφηκε το 1926 στη Ρόδο – ήταν μεγέθους 8 Ρίχτερ με 12 ανθρώπους νεκρούς. Ναι, μιλάμε κι εμείς για λίγα ή πολλά Ρίχτερ, όπως ακριβώς αναφερόμαστε στα μποφόρ, που μετράνε την ένταση στου ανέμου – τα «μποφόρια», που λένε κι οι ναυτικοί.

Όμως όσο κι αν προασπαθούμε να καλοπιάσουμε τον Εγκέλαδο, δύσκολα μπορούμε να κατευνάσουμε τον αρχέγονο τρόμο που μας καταλαμβάνει όταν σείεται η γη κάτω από τα πόδια μας.

Παύλος Μεθενίτης