Οι κινηματογραφόφιλοι διασχίζουν ωκεανούς για να δουν την «Οδύσσεια» στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση – και μόνο 41 κινηματογραφικές αίθουσες σε όλο τον κόσμο διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό για αυτό
Στην «Οδύσσεια» του Ομήρου, ο ήρωας Οδυσσέας ξεκινά ένα επικό ταξίδι που διασχίζει ωκεανούς, τέρατα και θεούς για να επιστρέψει στην οικογένειά του. Σε έναν ενδιαφέροντα παραλληλισμό και οι θαυμαστές του Κρίστοφερ Νόλαν ξεκινούν τα δικά τους επικά ταξίδια για να δουν τη διασκευή του για την «Οδύσσεια» σε έναν από τους λίγους κινηματογράφους IMAX 1570 που έχουν απομείνει σε όλο τον κόσμο, το αγαπημένο φορμά του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη.
Η «Οδύσσεια» είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με κάμερες 1570, οι οποίες είναι γνωστές για το βάρος, τον θόρυβο και την ανάγκη για συχνή επαναφόρτωση τους. Η ταινία έπρεπε να αλλάζεται κάθε τρία λεπτά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της «Οδύσσειας», με τον Νόλαν να συνεργάζεται με την IMAX για την ανάπτυξη ενός ηχομονωτικού «αερόστατου» που θα στεγάζει την κάμερα βάρους 180 κιλών, ώστε να είναι αρκετά αθόρυβη και να του επιτρέψει να ηχογραφήσει διαλόγους σε 1570 για πρώτη φορά.
Ωστόσο, το 1570 είναι παλιά τεχνολογία και οι περισσότερες αίθουσες κινηματογράφου πέρασαν στο ψηφιακό σύστημα πριν από περίπου μια δεκαετία, πράγμα που σημαίνει ότι σήμερα υπάρχουν μόνο 41 αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο που μπορούν να προβάλλουν αυτή τη μορφή. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και το IMAX στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, το οποίο αφαίρεσε τον προβολέα ταινιών το 2015, αλλά τον αγόρασε ξανά δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Νόλαν απηύθυνε έκκληση στους κινηματογράφους IMAX σε όλο τον κόσμο να προβάλουν την ταινία του «Δουνκέρκη» του 2017 στο 1570.
Τώρα, εν όψει της κυκλοφορίας της ταινίας «The Odyssey», οι θαυμαστές του Νόλαν ταξιδεύουν στην Αυστραλία από μέρη τόσο μακρινά όσο η Τουρκία, η Σιγκαπούρη, η Μαλαισία, η Γερμανία και το Λος Άντζελες για να παρακολουθήσουν την ταινία στο IMAX της Μελβούρνης, το οποίο είναι ο μόνος κινηματογράφος στο νότιο ημισφαίριο που διαθέτει μια μπομπίνα 1570 της ταινίας «The Odyssey». Η τεράστια μπομπίνα έχει μήκος πάνω από 17 χλμ., ζυγίζει 240 κιλά και αποτελεί, όπως λέει ο τεχνικός διευθυντής του IMAX Μελβούρνης, Νταν Ντρόμπικ, «ένα πολύτιμο αγαθό».
«Είμαστε μόνο ένας από τους 41 κινηματογράφους σε όλο τον κόσμο [όπου] μπορεί κανείς να δει την ταινία με τον τρόπο που την δημιούργησε ο Νόλαν», λέει ο γενικός διευθυντής του IMAX Μελβούρνης, Τζέρεμι Φι. «Υπάρχουν μόνο επτά εκτός Βόρειας Αμερικής σε ολόκληρο τον κόσμο, οπότε ο κόσμος αναζητά αυτή την πραγματικά ξεχωριστή εμπειρία. Δεν μπορούν να τη δουν πουθενά αλλού.
«Βλέπουμε περισσότερους ανθρώπους να ταξιδεύουν από ποτέ. Υπάρχουν άνθρωποι που οργάνωσαν τις διακοπές τους με βάση την προβολή της ταινίας “Οδύσσεια”, κάτι που είναι πραγματικά απίστευτο.»
Το IMAX της Μελβούρνης διαθέτει επίσης την μεγαλύτερη οθόνη κινηματογράφου με αναλογία 1,43:1 στον κόσμο, με διαστάσεις 32 μέτρα πλάτος και 23 μέτρα ύψος (περίπου όσο το ύψος ενός επταόροφου κτιρίου). Όταν τα εισιτήρια για την ταινία «Η Οδύσσεια» βγήκαν για πρώτη φορά στην πώληση – πριν από ένα χρόνο – πωλήθηκαν περισσότερα από 17.000 εισιτήρια σε λιγότερο από 24 ώρες. Έκτοτε έχουν πουληθεί περισσότερα από 30.000 εισιτήρια· η ταινία «The Odyssey» είναι ήδη η όγδοη μεγαλύτερη επιτυχία όλων των εποχών για το σινεμά αυτό, πριν καν κάνει πρεμιέρα.
Ο Christian Wächter, 45 ετών, και η σύζυγός του, Romy Demeter, 42 ετών, ταξίδεψαν από τη Γερμανία στην Ινδονησία για επαγγελματικό ταξίδι, αλλά κατευθύνονται στη Μελβούρνη ειδικά για να δουν την ταινία «The Odyssey» στην οθόνη 1570 στο IMAX – δύο φορές.
«Ο κόσμος μας ρωτάει: “Γιατί να πάρετε αυτό το αεροπλάνο για τη Μελβούρνη και να δείτε μια ταινία;” Επειδή είναι η μεγαλύτερη οθόνη 1570 στον κόσμο», λέει ο Wächter. «Υπάρχει μια μεγαλύτερη οθόνη IMAX στη Γερμανία, αλλά είναι ψηφιακή, οπότε δεν έχεις την πλήρη περιφερειακή όραση. Γι’ αυτό προτιμούμε να πάμε στη Μελβούρνη».
Ως χειριστής προβολής του 1570, ο Drobik συγκρίνει την ταινία 1570 με το ψηφιακό υλικό με τον ίδιο τρόπο που οι λάτρεις της μουσικής προτιμούν το βινύλιο από τα CD. «Και τα δύο σου παίζουν το ίδιο τραγούδι, αλλά το ένα προσφέρει μια πολύ πιο γήινη, πλουσιότερη, φυσική αίσθηση», λέει, προσθέτοντας: «Το [1570] είναι η υψηλότερη ανάλυση στην οποία μπορείς να προβάλλεις, αλλά εξακολουθεί να έχει αυτή την αίσθηση ζεστασιάς και συναισθήματος που, νομίζω, χάνεται σε κάποιο βαθμό με ορισμένα από τα ψηφιακά περιεχόμενα που προβάλλονται παντού».
Η προβολή σε 1570 είναι πολύ πιο περίπλοκη και δαπανηρή – ο Drobik πρέπει να παραμένει κοντά στον προβολέα καθ’ όλη τη διάρκεια κάθε προβολής του «Odyssey», «ακούγοντας προσεκτικά, προσέχοντας οτιδήποτε μπορεί να ακούγεται ασυνήθιστο» – αλλά η σπανιότητά της σημαίνει ότι «οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν για να έρθουν να βιώσουν κάτι τέτοιο και να αφήσουν τα κινητά τους στην άκρη». Όλο και περισσότερο, μέλη του κοινού ζητούν να τον επισκεφθούν στην καμπίνα προβολής: «Μπορεί να νιώθεις πολύ απομονωμένος μέσα στον θάλαμο προβολής. Γι’ αυτό είναι πολύ συγκινητικό να ξέρεις ότι οι άνθρωποι έχουν ταξιδέψει τόσο μακριά μόνο και μόνο για να έρθουν να δουν την ταινία σε αυτή τη μορφή. Είναι υπέροχο.»
Η άνοδος της καριέρας του Νόλαν συμπίπτει με τη μικρή επιστροφή του 1570: ο αριθμός των κινηματογραφικών αιθουσών που μπορούν να προβάλλουν ταινίες σε 1570 έχει αυξηθεί από 30 σε 41 παγκοσμίως από την κυκλοφορία του «Oppenheimer» πριν από τρία χρόνια, ενώ παράλληλα αρκετοί σκηνοθέτες-αυθεντίες επιστρέφουν στα γυρίσματα σε φιλμ.
«Πολλοί άλλοι σκηνοθέτες γυρίζουν πλέον σε 35mm, σε 70mm, σε VistaVision – προβάλσαμε εδώ την ταινία “One Battle After Another”, η οποία γυρίστηκε σε VistaVision και εξακολουθούσε να φαίνεται απίστευτη», λέει ο Τζερεμι Φι. «Είναι κάτι που ο κόσμος δεν μπορεί να βιώσει στην τηλεόρασή του ή σε μικρότερες οθόνες. Και είναι η ποιότητα και η πραγματική δημιουργική υπογραφή, νομίζω, που ορισμένοι σκηνοθέτες θέλουν να προβάλλουν και να δείξουν».
Ο Φι λέει ότι το πάθος του Νόλαν έχει επίσης ωθήσει το κοινό, ιδιαίτερα τους νεότερους θεατές, να γίνουν πιο ενήμεροι για τα κινηματογραφικά φορμά: «Αυτό που έχω παρατηρήσει, ειδικά για αυτή την ταινία, ακόμη περισσότερο από ό,τι για το “Oppenheimer”, είναι ένα τεράστιο κύμα ανθρώπων που κατανοούν τη διαφορά μεταξύ των κινηματογραφικών φορμά και των μεθοδολογιών γυρισμάτων. Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Η «Οδύσσεια» έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία όσον αφορά τη δημοσιότητα και τη γνώση. Οι μορφές ταινιών κυριαρχούν σχεδόν στη συζήτηση σχετικά με το πού να αναζητήσει κανείς μια ταινία – αυτό είναι πραγματικά κάτι καινούργιο».
Οι 1570 προβολές παλαιότερων ταινιών, όπως το «Interstellar» του Νόλαν από το 2014, είναι επίσης πιο δημοφιλείς σήμερα απ’ ό,τι όταν κυκλοφόρησαν. «Το “Interstellar” εξαντλεί τα εισιτήριά του [τώρα] περισσότερο απ’ ό,τι τότε, επειδή ο κόσμος γνωρίζει πόσο πολύτιμο είναι και πόσο σημαντικές είναι αυτές οι μοναδικές εμπειρίες», λέει ο Ντρόμπικ..
Πηγή: theguardian.
