Η έκφραση «έγινε της Κορέας» άρχισε να χρησιμοποιείται από τότε που επέστρεψε στην πατρίδα το Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδος. Το ΕΚΣΕ ήταν η πρώτη ελληνική συμμαχική αποστολή στηη Κορέα υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με τους Αμερικανούς φυσικά να κάνουν το γενικό κουμάντο. Τα Εκστρατευτικό Σώμα περιελάμβανε ένα τάγμα χιλίων στρατιωτών, και ένα σμήνος της Βασιλικής Αεροπορίας με 7 «Ντακότες».

Από το 1950 μέχρι το 1953 το ελληνικό Σώμα διεξήγαγε σημαντικές αμυντικές και επιθετικές επιχειρήσεις. Πολλές συγκρούσεις, στις οποίες συμμετείχε, υπήρξαν ιδιαίτερα σκληρές και αιματηρές. Να σημειωθεί ότι οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν κάτω από ιδιόμορφες κλιματολογικές συνθήκες, σε τροπικές ζούγκλες, απέναντι σε πολυπληθέστερο εχθρό.

Το πόσο σκληρές ήταν αυτές οι μάχες αποδεικνύεται από το ότι οι απώλειες των Ελλήνων στρατιωτών ανήλθαν σε 186 νεκρούς και 566 τραυματίες. Επίσης χάθηκαν κι οι τέσσερις απ’ τις εφτά Ντακότες.

Μετά τον Εμφύλιο, οι Έλληνες ξαναπολέμησαν, όχι βέβαια για δικές τους υποθέσεις, αλλά ως συμμαχικές δυνάμεις σε έναν γεωστρατηγικό πόλεμο, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο τους, σε ένα εντελώς ξένο περιβάλλον. Όλο αυτό το εφιαλτικό σκηνικό επέδρασε στον ψυχισμό τους. Έτσι, όταν οι στρατιώτες γύρισαν στα χωριά τους, και οι συγγενείς κι οι φίλοι τους ρωτούσαν πώς ήταν τέλος πάντων αυτός ο πόλεμος, εκείνοι για να μην πουν πως έγινε «της π….», απαντούσαν πως εκεί «…έγινε της Κορέας». Δηλαδή, έγινε κάτι πολύ άσχημο, αιματηρό και μάταιο.

Να θυμίσουμε πως ο πόλεμος τερματίστηκε με συνθήκη, μετά από 3 χρόνια, στο ίδιο σημείο απ’ το οποίο είχε αρχίσει, χωρίς να αναδειχτούν νικητές. Ο πόλεμος της Κορέας κατέληξε σε μια τραγωδία με εκατοντάδες χιλιάδες θυμάτων, χωρίς κανένα εμφανές όφελος και για τις δύο παρατάξεις, τη φιλοδυτική της Νότιας και την κομουνιστική της Βόρειας Κορέας.
Αργότερα κάποιοι δημοσιογράφοι τον χαρακτήρισαν σαν «ένα πόλεμο στο πιο ακατάλληλο μέρος, την πιο ακατάλληλη στιγμή, με τον πιο ακατάλληλο αντίπαλο». Δηλαδή, έγινε της Κορέας.

Παύλος Μεθενίτης