Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 74 χρόνων, ο σπουδαίος ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός Νίκος Καλογερόπουλος.
Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη, 12 Αυγούστου, στις 12 το μεσημέρι από το Α΄ Κοιμητήριο Αθηνών, με πολιτική κηδεία όπως επιθυμούσε ο ίδιος.
Αντί στεφάνων, παράκληση της οικογένειας είναι, όσοι το επιθυμούν, να ενισχύσουν «Το Σπίτι του Ηθοποιού» στον εξής λογαριασμό:
ALPHA BANK
IBAN: GR45 0140 2280 2280 0200 2002 719
Δικαιούχος: ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ενώ τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή.
Είχε γίνει γνωστός για τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους σε σπουδαίες ταινίες, όπως το «Μάθε παιδί μου γράμματα» (1981), με το οποίο κέρδισε το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και το «Λούφα και παραλλαγή» (1984), για το οποίο έλαβε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
O Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε το 1952 και μεγάλωσε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο Ο μπαμπούλας (1976) και παίχτηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, του 1975. Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως Ο φωτογράφος του χωριού (1977), το Οι παραστρατημένοι και το Μεθυσμένη πολιτεία (1980). Το 1980, συμμετείχε και σε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι. Στην τηλεόραση συμμετείχε και σε άλλες σειρές όπως: το Χαίρε Τάσο Καρατάσο (1985), το Όλη η δόξα όλη η χάρη (1989), Στο κάμπινγκ (1989), το Ερασιτέχνης άνθρωπος (1999) κ.ά.Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα έχει συνεργαστεί με σπουδαίους σύγχρονους σκηνοθέτες, όπως τον Νίκο Περάκη, τον Θόδωρο Μαραγκό, τον Κώστα Φέρρη, τον Νίκο Ζαπατίνα κ.ά. Ενώ, ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Ηλία Λογοθέτη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο κ.ά.Σταθμός στην καριέρα του υπήρξε η θρυλική πλέον «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, το 1984. Ο ρόλος του στην ταινία τον έκανε ευρύτερα γνωστό στο ελληνικό κοινό και του χάρισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Η καλλιτεχνική του πορεία, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία και το σενάριο, έγραψε ποίηση και θεατρικά έργα, ενώ δραστηριοποιήθηκε και ως τραγουδοποιός.
Τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει να βρίσκεται κοντά στον τόπο καταγωγής του και δημιούργησε στην περιοχή της Τριφυλίας το «Τρενοτεχνείο», έναν ιδιαίτερο χώρο πολιτισμού και καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Λ. Μενδώνη: υπηρέτησε την Τέχνη με αφοσίωση, ήθος και ανιδιοτέλεια
Πληροφορούμενη την απώλεια του Νίκου Καλογερόπουλου, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Νίκου Καλογερόπουλου, ενός ηθοποιού μεγάλου διαμετρήματος, με πορεία δεκαετιών στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση. Ο Νίκος Καλογερόπουλος έγινε γνωστός και αγαπήθηκε από το κοινό, κυρίως, μέσω της συμμετοχής του σε εμβληματικές ταινίες του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, της δεκαετίας του ’80. Η ταύτισή του με χαρακτηριστικούς κινηματογραφικούς ρόλους είναι, ως έναν βαθμό, αναπόφευκτή, καθώς η συμμετοχή του στις ταινίες αυτές υπήρξε καταλυτική, συμβάλλοντας στην αντοχή τους στον χρόνο, χωρίς να επισκιάζει τη μακρά πορεία του στην Τέχνη, την οποία υπηρέτησε με αφοσίωση, ήθος και ανιδιοτέλεια. Οι ρόλοι στους οποίους έδωσε πνοή, χάρη στο πηγαίο ταλέντο του, παραμένουν άμεσα αναγνωρίσιμοι και σήμερα. Η συμμετοχή του σε ποιοτικές παραγωγές της μικρής οθόνης φέρει τη σφραγίδα μιας ξεχωριστής ερμηνευτικής ευχέρειας η οποία επικύρωσε τη θέση του ως ενός από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του. Καλλιτέχνης και άνθρωπος ανήσυχος, ο Νίκος Καλογερόπουλος ασχολήθηκε με το θέατρο, ως συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης, αλλά και με τη συγγραφή και τη μουσική. Στην οικογένειά του και τους τόσο πολλούς φίλους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».
ΚΚΕ: Πολυτάλαντος και ανήσυχος δημιουργός – Το «αντίο» με δύο στίχους του
Το ΚΚΕ αποχαιρετά τον Νίκο Καλογερόπουλο, μια ξεχωριστή μορφή του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, έναν πολυτάλαντο και ανήσυχο δημιουργό, που ήξερε να κάνει το γέλιο αιχμηρό, τη σάτιρα κοινωνικό σχόλιο και τους ήρωές του βαθιά λαϊκούς και ανθρώπινους.
Από το «Μάθε παιδί μου γράμματα», το «Ρεμπέτικο» και τη «Λούφα και Παραλλαγή» μέχρι τους δικούς του «Ιππείς της Πύλου», άφησε πίσω του ρόλους που αγαπήθηκαν και έμειναν στη μνήμη, αλλά και το αποτύπωμα ενός δημιουργού που δεν περιορίστηκε στην υποκριτική: Έγραψε, σκηνοθέτησε, έφτιαξε τραγούδια, έγραψε ποίηση και θέατρο.
Με το ιδιαίτερο χιούμορ, την αμεσότητα και εκείνη την αυθεντική, λαϊκή στόφα που χαρακτήριζε την τέχνη του, έδωσε πρόσωπο και φωνή σε ανθρώπους καθημερινούς, στις αντιφάσεις, τα βάσανα και τα όνειρά τους. Αντί για αποχαιρετισμό, δύο δικοί σου στίχοι: «Γεια τους που δε λυγίζουνε και που δεν προσκυνάνε».
