Με αφορμή την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ακύρωσε τις άδειες λειτουργίες τριών μη κρατικών πανεπιστημίων για σφάλματα κατά τη διαδικασία πιστοποίησης και αδειοδότησης τους, ο Γιώργος Σιακαντάρης, δρ. Κοινωνιολογίας και συγγραφέας, συντονιστής της «Ομάδας Εργασίας που επεξεργάστηκε τις θέσεις και το μανιφέστο του κόμματος ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, μιλώντας στον Αθήνα 984 και στην Ελεωνόρα Ορφανίδου, υπογράμμισε την ανάγκη «η συζήτηση για τα μη κρατικά πανεπιστήμια να ξεφύγει από τη συγκυρία και να επιστρέψει στο μείζον ζήτημα της συνταγματικότητας».
Σύμφωνα με τον κ. Σιακαντάρη, η ακύρωση των συγκεκριμένων αδειών αποτελεί το «δέντρο» της υπόθεσης ενώ το πραγματικό «δάσος» είναι η συζήτηση για το άρθρο 16 του Συντάγματος.
«Η απόφαση για τη μη έγκριση άδειας για τρία πανεπιστήμια δεν είναι τίποτα μπροστά στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας η οποία, κατά την άποψή μου, παραγνώρισε ένα πολύ σημαντικό άρθρο που υπάρχει στο Σύνταγμά μας και το οποίο είναι κατηγορηματικό ως προς την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Προσωπικά θεωρώ ότι το Σύνταγμα απορρίπτει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια», ανέφερε, διατυπώνοντας σαφή προσωπική θέση υπέρ της αυστηρής ερμηνείας του άρθρου 16.
«Το άρθρο 16 δεν κάνει διάκριση μεταξύ κερδοσκοπικών και μη κερδοσκοπικών. Απορρίπτει την ιδιωτική εκπαίδευση. Αυτό είναι το ζήτημα που πρέπει να συζητήσουμε», σημείωσε.
Παράλληλα, ξεχώρισε το ζήτημα της συνταγματικής απαγόρευσης από το τι συνιστά δημόσιο αγαθό, λέγοντας: «Δημόσιο αγαθό δεν σημαίνει πάντα κρατική παροχή. Από αυτή την οπτική δεν υπάρχει μία απάντηση στο ερώτημα δημόσια ή μη κρατικά πανεπιστήμια. Εξαρτάται από ποια χώρα βλέπει κανείς το θέμα».
Ερωτηθείς από την Ελεωνόρα Ορφανίδου, γιατί το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα δεν θέτει ως άμεσο στόχο την κατάργηση των μη κρατικών πανεπιστημίων και μιλάει για ποιότητα εκπαίδευσης και όρους λειτουργίας, ο κ. Σιακαντάρης διαχώρισε την προσωπική του θέση από την πολιτική θέση του κόμματος.
«Η προσωπική μου θέση δεν είναι κατ’ ανάγκη η θέση της ΕΛΑΣ. Είμαι απλώς ο συντονιστής του Μανιφέστου του κόμματος και ο ρόλος μου όσον αφορά αυτό το θέμα τελείωσε εκεί. Από την άλλη , διατηρώ την αυτονομία και την αυτοτέλεια της πολιτικής μου σκέψης», σχολίασε, συμπληρώνοντας: «Ένα πολιτικό κόμμα έχει να τηρήσει ισορροπίες τις οποίες ένας διανοούμενος, ένας επιστήμονας ή ένας κριτικός παρατηρητής των πραγμάτων από τα έξω δεν χρειάζεται να τις τηρεί. Η ΕΛΑΣ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο επιθυμητό, το εφικτό και την πραγματικότητα».
Πάντως, σχετικά με την ακύρωση των τριών αδειών, ο κ. Σιακαντάρης, απέδωσε σημαντικό μέρος της ευθύνης στο νομοθετικό πλαίσιο και στον τρόπο με τον οποίο επιχειρήθηκε να οργανωθεί η λειτουργία των μη κρατικών πανεπιστημίων, εκτιμώντας ότι «ο νόμος είναι πάρα πολύ χαλαρός και τον βρίσκει μπροστά του τώρα και το Συμβούλιο της Επικρατείας».
«Χρειάζεται αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας»
«Η χώρας μας χρειάζεται, και αυτό το έχει πει και η ΕΛΑΣ, να ενισχύσει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο πριν και πάνω απ’ όλα. Αυτό πρέπει να είναι ο στόχος τόσο των πολιτικών κομμάτων όσο και των πανεπιστημιακών και των φοιτητών που ζουν καθημερινά μέσα στα Πανεπιστήμια και έχουν άμεση γνώση των πραγματικών τους προβλημάτων. Χρειάζεται αναβάθμιση της Δημόσιας Παιδείας όπως χρειάζεται αναβάθμιση της Δημόσιας Υγείας, της ασφάλειας και μιας σειράς άλλων αγαθών που είναι απαραίτητα για την κοινωνία. Τα τελευταία χρόνια, όμως, μέσα από κυβερνητικές αποφάσεις, έχει ενισχυθεί ουσιαστικά η λογική της υπεροχής και του πρωτείου του ιδιωτικού παντού».
«Η σοσιαλδημοκρατία ανήκει πάντα στον χώρο της Αριστεράς»
«Αυτοπροσδιορίζομαι ως σοσιαλδημοκράτης και αριστερός και θεωρώ ότι η σοσιαλδημοκρατία ανήκει πάντα στον χώρο και στην οικογένεια της Αριστεράς. Η εμπλοκή μου με την ΕΛΑΣ προέκυψε λόγω της πεποίθησής μου ότι η απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα μετατράπηκε ευρύτερα σε απαξίωση της ίδιας της Αριστεράς».
«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος στην πολιτική είναι η αλαζονεία»
«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος στην πολιτική είναι η αλαζονεία. Αυτό που πρέπει να αποφύγει η ΕΛΑΣ είναι να λειτουργεί με αλαζονικό τρόπο και με τρόπο υποτίμησης των πραγματικών δεδομένων της ελληνικής κοινωνίας. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα και η ελληνική δημοκρατία βρίσκονται σε μεγάλη κρίση. Επομένως ο πρώτος στόχος που πρέπει να έχουμε είναι ο σεβασμός και η υπεράσπιση του πρωτείου της δημοκρατίας. Όλα τα άλλα έπονται».
