Δριμεία κριτική στο Μέγαρο Μαξίμου για «εργαλειοποίηση του φόβου» άσκησε ο ανεξάρτητος βουλευτής και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Δραγασάκης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Αθήνα 9.84 και στον Νίκο Φελέκη. Παράλληλα, κατέθεσε μια συγκεκριμένη πρόταση για τη συγκρότηση ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου, με ξεκάθαρο στόχο να αποτραπεί μια τρίτη θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η δήλωση Μητσοτάκη και η «εργαλειοποίηση» της χρεοκοπίας
Σχολιάζοντας τη φράση του Πρωθυπουργού ότι «δεν χρειάζονται πολλά για να γίνει εκτροχιασμός», ο κ. Δραγασάκης σημείωσε: «Είναι η εργαλειακή χρήση της χρεοκοπίας. Δηλαδή, αντί να αντιμετωπίσουμε τις αιτίες που την προκάλεσαν, επισείεται ως κίνδυνος. Ο κ. Μητσοτάκης έχει το πρόβλημα ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει θετικές προσδοκίες, άρα μόνο με το φόβο ελπίζει μήπως μπορέσει κάτι να κάνει στις εκλογές».
Τι κρύβεται πίσω από τις αναβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης
Αναφερόμενος στην οικονομία, ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης υπενθύμισε ότι «παραμονές της χρεοκοπίας ήμασταν στην Α’ βαθμίδα, άρα οι θετικές αξιολογήσεις θέλουν προσοχή» .Όπως εξήγησε, «αν προσέξει κανείς την αιτιολόγηση των ξένων οίκων (όπως η Moody’s), το πρώτο στοιχείο που θεωρούν θετικό είναι η μείωση του δημόσιου χρέους, η οποία όμως οφείλεται κυρίως στο ό,τι ο πληθωρισμός δημιουργεί μια ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ. Ο ίδιος όμως αυτός ο παράγοντας που δημιουργεί αυτό το θετικό αποτέλεσμα, έχει και ένα πολύ αρνητικό, έχει την ακρίβεια. Αυτός ο μηχανισμός επιτρέπει στους οίκους να λένε ότι η χώρα αναβαθμίζεται από τα χαμηλά που ήταν, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί φτώχεια, ανισότητα και ακρίβεια, την οποία η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει».
Ο κίνδυνος για κοινωνική έκρηξη
Σύμφωνα με τον κ. Δραγασάκη, η κοινωνία βιώνει σήμερα μια φάση συσσώρευσης ανικανοποίητων αναγκών, η οποία αποτυπώνεται ως «μουρμούρα» και δυσαρέσκεια στις δημοσκοπήσεις. Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι «το μέλλον, αν δεν αλλάξουν οι πολιτικές, μπορεί να κρύβει μια νέα κοινωνική έκρηξη».
Ο «δεύτερος ανταγωνισμός» στην Αντιπολίτευση ευνοεί το Μαξίμου
Απαντώντας στο παράδοξο εύρημα των δημοσκοπήσεων, όπου το 70% των πολιτών επιθυμεί την απομάκρυνση της σημερινής κυβέρνησης αλλά τα ποσοστά της αντιπολίτευσης παραμένουν χαμηλά, ο κ. Δραγασάκης εκτίμησε ότι η περίοδος που διανύουμε εγκυμονεί απρόβλεπτες εξελίξεις και υπάρχει χρόνος να ανατραπεί η εικόνα. Εντόπισε, όμως, τη βασική αδυναμία των προοδευτικών δυνάμεων στη δομή του μεταξύ τους ανταγωνισμού:
«Πέρα από τον κύριο ανταγωνισμό στο πρώτο επίπεδο (κυβέρνηση εναντίον αντιπολίτευσης για το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα), έχει αναπτυχθεί ένας δεύτερος ανταγωνισμός στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης για το ποιος θα έχει τον πρώτο, τον δεύτερο ή τον τρίτο ρόλο. Όταν αυτός ο δεύτερος ανταγωνισμός κυριαρχεί στην κοινωνία, ευνοείται η κυβέρνηση, ευνοείται ο κ. Μητσοτάκης».
Ο ανεξάρτητος βουλευτής διευκρίνισε ότι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην αριστερή συμπαράταξη του Α. Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα είναι υπαρκτός και θεμιτός, αλλά δεν είναι μηδενικού αθροίσματος. Αντίθετα, είναι συμπληρωματικός: «Αν βρουν τον σωστό τρόπο, δεν αποκλείεται να έχουν εκλογική άνοδο και το κόμμα του κ. Τσίπρα, και του κ. Ανδρουλάκη, και του κ. Σακελλαρίδη και άλλα».
Ο κ. Δραγασάκης πρότεινε να βγουν μπροστά επιστημονικοί φορείς, πανεπιστήμια και σύλλογοι, προκειμένου να διατυπώνουν μια πλήρως τεκμηριωμένη πρόταση (π.χ. για τη στέγαση). «Αυτή την πρόταση να τη δώσουν στα προοδευτικά κόμματα, και τα προοδευτικά κόμματα με δική τους ευθύνη να πούνε “ναι, τη στηρίζω”. Να μπούμε ως κοινωνία σε μια διαδικασία όπου ο προοδευτικός χώρος δεν πολιτικολογεί απλώς μέσα σε μια τεχνητή τοξικότητα, αλλά παλεύει με τα προβλήματα».
Οι τρεις ιστορικές αρχές της ενότητας
Βασιζόμενος στην προσωπική του εμπειρία από τη συμμετοχή του σε δύο μεγάλα ενωτικά εγχειρήματα (τον Συνασπισμό και τον ΣΥΡΙΖΑ), υπογράμμισε ότι για να πετύχει μια τέτοια προσπάθεια πρέπει να πρυτανεύσουν τρεις βασικές αρχές:
«Το αντίθετο της αλαζονείας: Η ενωτική διαδικασία απαιτεί ταπεινότητα και διάθεση σύνθεσης. Η υπέρβαση των παλαιών διαφορών: Οι ιστορικές διαφωνίες και οι εκτιμήσεις του παρελθόντος δεν πρέπει να κρατούν παγιδευμένο το μέλλον. Η ανασύνδεση στη βάση του σήμερα: Η συνειδητή απόφαση δυνάμεων που χθες διαφωνούσαν, να βρουν κοινά μονοπάτια με αφετηρία τα σύγχρονα, πιεστικά προβλήματα της κοινωνίας».
Κλείνοντας τη συνέντευξή του, ο Γιάννης Δραγασάκης ξεκαθάρισε ότι στην παρούσα φάση δεν εισηγείται μια στενή οργανωτική ενοποίηση των κομμάτων, καθώς αυτό αποτελεί εσωτερική τους υπόθεση. Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι: «η παρέμβασή μου αφορά τη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου με έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: «Όχι τρίτη θητεία στον κ. Μητσοτάκη».
