Την ανάγκη για ουσιαστικό θεσμικό έλεγχο, αξιολόγηση και λογοδοσία στον χώρο της υγείας, της ψυχικής υγείας και της αναπτυσσόμενης αγοράς του wellness και της προσωπικής ανάπτυξης , υπογράμμισε σε συνέντευξή του στον Αθήνα 984 και στον Γιώργο Μελιγγώνη, ο Ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Ψυχίατρος-Ψυχαναλυτής και επίτιμος πρόεδρος της Ε.Π.Α.Ψ.Υ, Στέλιος Στυλιανίδης.
Με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που άνοιξε μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ο κ. Στυλιανίδης ανέφερε ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές είναι γνωστές εδώ και χρόνια και εστίασε στο ζήτημα της προστασίας των πολιτών, της διάκρισης μεταξύ τεκμηριωμένων θεραπειών και μη ελεγχόμενων πρακτικών αλλά και των ορίων του life coaching.
«Δεν περιμένουμε ένα τραγικό γεγονός για να ανακαλύψουμε ότι υπάρχει ένας ολόκληρος χώρος wellness και εναλλακτικών θεραπειών που λειτουργεί εδώ και χρόνια. Το ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου, αξιολόγησης και λογοδοσίας. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να κάνουμε διάκριση μεταξύ ολιστικού, εναλλακτικού και κομπογιαννιτισμού και, φυσικά, της βιοϊατρικής και των τεκμηριωμένων θεραπειών», εξήγησε και πρόσθεσε: «Η λέξη αξιολόγηση δεν πρέπει να ταυτίζεται με έναν διοικητικό έλεγχο. Είναι έλεγχος ο οποίος μας επιτρέπει να βελτιώσουμε τις πρακτικές και κυρίως να προστατεύσουμε τη δημόσια υγεία».
Πρόσθεσε δε ότι «η θεσμική καχεξία στη χώρα μας έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται ανεξέλεγκτο το πρόβλημα στο χώρο των εναλλακτικών θεραπειών».
«Είμαστε μια πολιτεία δήθεν. Ταυτίζουμε τη λέξη αξιολόγηση με έναν διοικητικό έλεγχο ενώ δεν είναι. Είναι έλεγχος ο οποίος μας επιτρέπει να βελτιώσουμε τις πρακτικές και κυρίως να προστατεύσουμε τη δημοσία υγεία. Υπάρχει μια αλυσίδα κενών, αβελτηρίας και σκόπιμων παραλήψεων ώστε αυτού του τύπου η αγορά να συνεχίζει να λειτουργεί και να ανατροφοδοτείται», υποστήριξε.
«Να χτίσουμε υγιείς μηχανισμούς ελέγχου»
«Δυστυχώς, έχουμε μάθει να λειτουργούμε μέσα από όρους διχοτόμησης, κατακερματισμού, καταγγελίας του άλλου. Ποτέ δεν φταίμε εμείς, ούτε ο δικός μας πολιτικός σχηματισμός. Φταίνε πάντα οι άλλοι οι οποίοι προάγουν την κοινωνική αδικία ενώ εμείς την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτά τα σχήματα, έχουν ξεπεραστεί από την ίδια την πραγματικότητα. Οφείλουμε να δούμε τα πράγματα όπως είναι, να τα αναλύσουμε και να χτίσουμε υγιείς μηχανισμούς και θεσμούς για να αντιμετωπίσουμε το χάος των νέων θεραπειών και τους κινδύνους που υπάρχουν στον χώρο της δημόσιας υγείας».
«Η τυραννία του να είμαστε συνεχώς νέοι»
«Το μάρκετινγκ των τελευταίων χρόνων έχει ωθήσει ακόμη περισσότερο αυτό το πολύ σκληρό μάρκετινγκ στον χώρο της υγείας και του wellness, δηλαδή να είμαστε συνεχώς νέοι, με ενέργεια, να έχουμε επίδοση, να είμαστε παραπάνω από αυτό που ορίζει η ηλικία μας και οι δυνατότητές μας. Αυτός που δεν μπορεί να υλοποιήσει το ”όλα είναι δυνατά”, αισθάνεται μειονεκτικός και ελλειμματικός».
«Άλλο ψυχοθεραπεία και άλλο life coaching»
«Άλλο ψυχοθεραπεία, άλλο ψυχανάλυση, άλλο συμβουλευτική και άλλο life coaching. Δεν θέλω να αφαιρέσω από το coaching τον χώρο που δικαιούται αλλά να τον οριοθετήσω. Όταν ορισμένοι life coaches διεκδικούν γλώσσα και πεδίο ψυχοθεραπείας, τα πράγματα γίνονται ολισθηρά έως επικίνδυνα».
«Ψυχική συνοδεία στα παιδιά μας»
«Η ουσιαστική γονεϊκή παρουσία είναι ψυχική συνοδεία .Δεν χρειάζεται μόνο να συνοδεύσω το παιδί μου στο μπάσκετ, στο μπαλέτο, στο ποδόσφαιρο, στα αγγλικά. Χρειάζεται ψυχική συνοδεία. Να το συνοδεύσω για να χτίσει μια ζωή με νόημα».
