Την ανάγκη για μια νέα πολιτική συνεννόηση μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων χωρίς να αναιρείται η οργανωτική και πολιτική αυτονομία κάθε κόμματος, υπογράμμισε μέσω του Αθήνα 984, ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ , Χάρης Τσιόκας.
Μεταξύ άλλων, μιλώντας στους Γιώργο Κατσίγιαννη και Απόστολο Χονδρόπουλο, έκανε λόγο για συμφωνία στις μονοεδρικές περιφέρειες, λέγοντας: «Δεν μιλάω για κοινή κάθοδο. Το κάθε κόμμα μπορεί να διατηρήσει την αυτοδυναμία και την αυτονομία του. Μπορούν όμως να εξετάσουν μια συμφωνία στις μονοεδρικές ώστε να υπάρξει μια διαφορετική εκλογική δυναμική».
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικής συνεννόησης ακόμη και σε συνθήκες έντονης πολιτικής αντιπαράθεση επικαλέστηκε τις εκλογές του 1990, υπενθυμίζοντας ότι τότε , ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμός είχαν καταλήξει σε συμφωνία για τις μονοεδρικές περιφέρειες παρά τη σφοδρή σύγκρουση που είχε προκαλέσει η υπόθεση της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.
«Ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου διωκόταν στο Ειδικό Δικαστήριο, κάθισαν στο ίδιο τραπέζι και συμφώνησαν…”σε αυτές τις μονοεδρικές θα κατέβουμε εμείς, αυτές θα κατέβετε εσείς” είπε, και πρόσθεσε ότι σημερινό ζητούμενο δεν είναι η αντιγραφή εκείνης της συμφωνίας αλλά η αξιοποίηση της πολιτικής εμπειρίας της εποχής.
«Το παρελθόν δεν αντιγράφεται, αλλά διδάσκει», σχολίασε.
«Μπορούν να υπάρξουν μέθοδοι πολιτικής συνεννόησης, με διακριτά προγράμματα και με πλήρη διατήρηση της οργανωτικής και πολιτικής αυτονομίας κάθε κόμματος ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια εναλλακτική προοδευτική πλειοψηφία», κατέληξε.
«Να εξεταστεί μια συμφωνία στις μονοεδρικές»
«Δεν μιλάω για κοινή κάθοδο. Το κάθε κόμμα μπορεί να διατηρήσει την αυτοδυναμία και την αυτονομία του. Μπορούν όμως να εξετάσουν μια συμφωνία στις μονοεδρικές, ώστε να υπάρξει μια διαφορετική εκλογική δυναμική. Η πρώτη κάλπη είναι πάρα πολύ σημαντική. Τα κόμματα μπορούν να συζητήσουν χωρίς να υποστείλει το καθένα την οργανωτική και πολιτική του αυτονομία. Ένα κόμμα μόνο του δεν μπορεί να εκφράσει τη νέα κοινωνική πραγματικότητα».
«Έχουμε μπει σε μια φάση μιας νέας μεταπολίτευσης»
«Έχουμε μπει σε μια φάση μιας νέας μεταπολίτευσης. Τα κοινωνικά αιτήματα αφορούν πλέον το παραγωγικό μοντέλο, την εγκατάλειψη της ελληνικής περιφέρειας, το δημογραφικό, τη νεολαία, τη συρρίκνωση της εγχώριας παραγωγικής βάσης και την πρόσβαση στα χρηματοδοτικά εργαλεία και στις τράπεζες. Όλα αυτά βάζουν επί τάπητος την ανάγκη η κοινωνία να εκφραστεί πολιτικά. Τα προοδευτικά κόμματα πρέπει να φύγουν από τη λογική της παροχολογίας και να περάσουν στην εναλλακτική του παραγωγικού προγράμματος. Η χώρα ερημώνει και η παραγωγική βάση συρρικνώνεται. Πρέπει να επανέλθουμε στην παρακαταθήκη της Μεταπολίτευσης ,όπου αναμετρώνταν εναλλακτικά προγράμματα διακυβέρνησης. Άλλο πρόγραμμα κατέθετε το ένα κόμμα, άλλο το άλλο και ο πολίτης γινόταν κυρίαρχος και ρυθμιστής. Η ψήφος του γινόταν καταλύτης».
«Τα κόμματα χρειάζονται κοινωνική διασύνδεση»
«Δεν χρειάζονται πλέον κόμματα-μηχανισμοί. Δεν έλκουν τον κόσμο. Τα κοινωνικά στρώματα πρέπει να εκφραστούν στη διαμόρφωση των πολιτικών. Τα προοδευτικά κόμματα πρέπει να συνδεθούν με τις νέες μορφές εργασίας και τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες, από την τηλεργασία και την επισφαλή εργασία μέχρι τους εργαζόμενους στις ψηφιακές πλατφόρμες».
