Search

Οι ισπανικές εξελίξεις δεν ενθουσιάζουν ασφαλώς το Διευθυντήριο των Βρυξελλών. Αναμένονται όθεν αντιδράσεις και εμπόδια και τρικλοποδιές. Όπως έγινε και στην περίπτωση της Πορτογαλίας, όπως έγινε, πολύ περισσότερο, με την «πρώτη φορά Αριστερά» στην Ελλάδα

Κι όμως, Σάντσεθ και Γεννηματά ανήκουν, αμφότεροι, στο ΕΣΚ. Απίστευτο;

250

Του Βασίλη Πάικου

Βασίλης ΠάικοςΜετά την Πορτογαλία η Ισπανία. Με την Αριστερά στην εξουσία. Εκεί όπου σήμερα συντελείται το μεγάλο πείραμα. Καθώς, με την συμφωνία Πέδρο Σάντσεθ – Πάμπλο Ιγγλέσιας, συναντώνται στα κυβερνητικά έδρανα και στις αντίστοιχες ευθύνες η αριστερή Σοσιαλδημοκρατία με την ριζοσπαστική Αριστερά. Απαντώντας εμπράκτως στο πανευρωπαϊκό αίτημα για συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων. Έτσι ώστε το εγχείρημα προσλαμβάνει διαστάσεις μεγάλου «πιλοτικού χαρακτήρα» πολιτικού πειράματος, ευρωπαϊκής εμβέλειας. Είναι, βλέπετε, το μέγεθος και ο ρόλος της Ισπανίας που επηρεάζει, έτσι κι αλλιώς τα ευρωπαϊκά πράγματα. Θα μπορούσε βεβαίως να έχει επέλθει η συμφωνία πριν από κάποιους μήνες. Δίχως να οδηγηθεί η Χώρα σε επαναληπτικές εκλογές. Έτσι δεν θα τους είχε προκύψει απειλητική και η ακροδεξιά του VOX. Αλλά κάλλιο αργά…

Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως η επιτυχία του πορτογαλικού πειράματος, επιτυχία που επικυρώθηκε και εκλογικά, επηρέασε και τις ισπανικές εξελίξεις. Όμως οι δυσκολίες στην Ισπανία είναι, ασφαλώς, περισσότερες και μεγαλύτερες. Το ίδιο και οι προκλήσεις. Δυσκολίες και προκλήσεις που έχουν να κάνουν και με τις αυτονομιστικές «διαθέσεις» στη Χώρα, οι οποίες, εξ’ άλλου, πριμοδοτούνται και από οιονεί συμμαχικούς πολιτικούς σχηματισμούς. Και δεν αποκλείεται, ως εκ τούτου, να προκαλέσουν έως και κλυδωνισμούς στην κυβερνητική ευστάθεια.

Το πιο ενδιαφέρον πάντως στοιχείο της ισπανικής αριστερής συγκυβέρνησης έχει να κάνει με την ίδια την πολιτική της ατζέντα. Εκεί όπου βάση της συμφωνίας των Σοσιαλιστών με την Αριστερά είναι ο σαφής κοινωνικός χαρακτήρας διακυβέρνησης. Με καθαρό ταξικό πρόσημο. Δεν είναι δε τυχαίο ότι τα εκ της Αριστεράς προερχόμενα κυβερνητικά στελέχη, ακόμη και ο ίδιος ο Πάμπλο Ιγγλέσιας ως αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ζήτησαν και έλαβαν κοινωνικού περιεχομένου χαρτοφυλάκια. Και είναι ακριβώς εκεί που θα κριθεί η αποτελεσματικότητα του πειράματος. Και, βεβαίως, η αποδοχή του από τον ισπανικό λαό…

Οι ισπανικές εξελίξεις δεν ενθουσιάζουν ασφαλώς το Διευθυντήριο των Βρυξελλών. Αναμένονται όθεν αντιδράσεις και εμπόδια και τρικλοποδιές. Όπως έγινε και στην περίπτωση της Πορτογαλίας, όπως έγινε, πολύ περισσότερο, με την «πρώτη φορά Αριστερά» στην Ελλάδα. Εναπόκειται στους ίδιους του πρωταγωνιστές του εγχειρήματος να επιδείξουν την απαιτούμενη αποφασιστικότητα ώστε να τα υπερβούν. Όσο για την ισπανική Δεξιά, έχει ακριβώς την συμπεριφορά που θα περίμενε κανείς. Ό, τι ακριβώς ζήσαμε κι εμείς εδώ με την καθ’ ημάς Δεξιά. Και μιας και περί των «δικών μας» ο λόγος, δεν μπορεί να μην σημειωθεί ότι οι ιδεολογικά «ομόλογοι» του Σάντσεθ κεντροαριστεροί του ΚΙΝΑΛ, οι ανήκοντες αμφότεροι στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΕΣΚ), μάλλον δυσφορούν με το ισπανικό εγχείρημα. Και το δείχνουν. Είναι τόσο διαμετρικά αντίθετος ο δρόμος που εκείνοι έχουν χαράξει. Ο Πέδρο Σάντσεθ, βλέπετε, όταν λέει πως «ιστορικός αντίπαλος» του κόμματός του είναι η Δεξιά, το εννοεί…

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *