Η θεατρική ομάδα ΡΟΔΑ παρουσιάζει στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ στο Θέατρο Πέτρας, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πέτρας 2020. Ο παραγωγός της παράστασης Oρφέας Περετζής μιλάει για το έργο και την προσέγγιση της Ομάδας, και εξηγεί πως ο ίδιος ο covid 19 είναι από μόνος του μια «Τρικυμία».
Από τη Βάσια Μπακετέα
Β.Μ. Η Τρικυμία δεν ανήκει στα σκυθρωπά δράματα του Σαίξπηρ, έργα που να τελειώνουν με μια καταστροφή. Το διατρέχει ένα στοιχείο γαλήνης και ισορροπίας. Μέσα από ποιούς δρόμους προσεγγίσατε το έργο?
Ο.Π. Όπως σε όλα τα έργα στο ρεπερτόριο του Θεάτρου ΡΟΔΑ η σκηνοθέτις Μαρία Περετζή τα προσεγγίζει μέσα από την εσωτερικότητά τους και τους συμβολισμούς που παρουσιάζουν για την ανθρώπινη φύση. Την Τρικυμία την διακατέχει ένα καυστικό χιούμορ, μια πρόθεση ίσως του ίδιου του Σαίξπηρ να μιλήσει για το ψέμα, τη δολοπλοκία και τη δίψα για εξουσία που παρουσιάζουν οι χαρακτήρες του έργου σαν ένας καθρέφτης της ανθρώπινης κατάστασης. Όλο το αφήγημα της Τρικυμίας βασίζεται πάνω στην προσπάθεια του εξόριστου, αδίκως, Πρόσπερο, να πάρει μια γλυκιά εκδίκηση σε συγγενείς και φίλους που τον πρόδωσαν. Η δυναμή του Πρόσπερο είναι η μαγεία του που την κέρδισε μέσα στην απομόνωσή του. Μακριά από τις “ασθένειες” της καθημερινότητας. Είναι η τελευταία του ευκαιρία να λυτρωθεί από τα βάσανα της ζωής και είναι και το τελευταίο έργο του Σαίξπηρ που δείχνει και τη δική του δημιουργική ανάγκη σαν συγγραφέα να εξιλεωθεί μέσα από την Τέχνη.
Έτσι λοιπόν η Τρικυμία μέσα από τους χαρακτήρες δίνει τις καταλληλότερες συνθήκες και στον ερμηνευτή και ηθοποιό στη ΡΟΔΑ να έρθει σε επαφή μέσα από το θέατρο με ένα είδούς λύτρωσης. Ελπίζει να γλιτώσει από την Τρικυμία ενός κακού εαυτού και να βρει την ισορροπία ενός Πρόσπερο μέσα του. Να βρει την απαιτούμενη εγρήγορση ώστε να μπορέσει να είναι πραγματικός ηθοποιός πἀνω στη σκηνή. Όπως η Μαρία Περετζή είχε αναφέρει σε μια συνέντευξη: “Στο Θέατρο, ο ηθοποιός μαθαίνει να ξεπερνά το συνηθισμένο τρόπο που κάνει τα πράγματα. Μόνον έτσι μπορεί να υποδυθεί «κάποιον άλλο», δηλαδή το ρόλο που έχει αναλάβει, όταν μπορεί να ξεπεράσει τις δεσμεύσεις της συνηθισμένης του συμπεριφοράς. Η ΡΟΔΑ χρησιμοποιεί αυτή τη διαδικασία ευρύτερα, σαν μέθοδο πνευματικής ανάπτυξης.”
Β.Μ. Σε ένα μαγεμένο νησί σε ένα άγνωστο σημείο του ορίζοντα, μια τρικυμία συγκεντρώνει αδικημένους και πανούργους να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους και τους άλλους. Ήταν ευτυχής ή δυστυχής συγκυρία ότι η έννοια της απομονωσης διατρέχει την ραχοκοκκαλιά του έργου?
Ο.Π. Η απομόνωση αποτελεί ένα αναγκαίο κακό για όλους τους χαρακτήρες και για τον τρόπο με τον οποίο ωριμάζουν μέσα στην Τρικυμία. Αυτός είναι άλλος ένας συμβολισμός στο έργο για το μέγεθος του εγχειρήματος της πνευματικής ανάπτυξης. Ανεξάρτητα από το μονοπάτι που θα διαλέξει κάποιος η προσωπική ανάπτυξη χρειάζεται θυσίες.
Β.Μ. Διανύουμαι μια εποχή που τα μέτρα για τον covid 19 επιδρούν στους καλλιτέχνες και το έργο τους. Αναγκαστήκατε να επαναπροσδιορίσετε την οπτική σας για το έργο?
Ο.Π. Ο covid είναι με έναν τρόπο μια Τρικυμία. Είναι ένας εύστοχος παραλληλισμός που δικαιώνει τη διαχρονικότητα του έργου καθώς αναζωπυρώνει όπως και στη Τρικυμία το παράλογο της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ταυτόχρονα, η συνθήκη αυτή έδωσε μια νέα ορμή στην ομάδα να ενταντικοποιήσει την πάλη για πνευματική ανάπτυξη. Ο τρόπος που γίνονται οι πρόβες έπρεπε να αλλάξει. Ο καθένας μας έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός με τον εαυτό του και με τους άλλους. Απαιτείται πια ακόμα μεγαλύτερη προσοχή από όλα τα μέλη να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο. Βέβαια στη ΡΟΔΑ η συγκέντρωση και η προσοχή ήταν πάντα ένα απαραίτητο στοιχείο για να μπορέσει ο ηθοποιός να σταθεί πάνω στη σκηνή. Η δημιουργική διαδικασία στη ΡΟΔΑ είναι μια διαλογιστική πρακτική που ξεκινάει μέσα στη Σχολή πολύ πριν διαμορφωθεί το έργο πάνω στη σκηνή. Η προσέγγιση δεν επαναπροσδιορίζεται αλλάζει όμως η πραγματικότητα γύρω μας που ούτως ή άλλως βέβαια όπως αναφέρει και ο Πρόσπερο: “Είμαστε καμωμένοι από την ύλη που είναι φτιαγμένα τα όνειρα και την εφήμερη ζωή μας ο ύπνος την τυλίγει…”
Πληροφορίες για τη παράσταση
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Μαρία Περετζή
Μετάφραση: Δημήτρης Περετζής
Μουσική: Τάκης Πατερέλης/ Πία Πιερράκου (φωνητικά) / Γιώργος Ντούνης/ Μαρία Περετζή
Χορικά: Μαρία Περετζή
Κουστούμια: Μαρία Περετζή/ Ιουλία Βεντίκου/ Άννα Κυπραίου/ Μαρία Συμεωνίδου/ Βίκη Tσέλιου/ Αθηνά Παπαφώτη/ Χρυσούλα Μπέτσα/ Μαρία Τσούγκα/ Ιρις Μπαγλανέα/ Πάτυ Παπαγεωργίου/ Γιάννης Αγγέλης/ Πόπη Αστέρη/ Δέσποινα Λόγια/ Μαρία Λογια/ Βούλη Φωτιάδου
Ηχητικά: Δημήτρης Δημητριάδης
Φωτισμός: Μαρία Περετζή/ Δημήτρης Νέλλας/ Φώτης Τραγανουδάκης
Μακιγιάζ: Πάτυ Παπαγεωργίου/ Ιουλία Βεντίκου
Υποκριτικά:
Πρόσπερος: Σταμάτης Λόγος
Μιράντα: ‘Ιρις Μπαγλανέα
Άριελ: Ιουλία Βεντίκου/ Μάνια Μεταξά/ Πάτυ Παπαγεωργίου
Κάλιμπαν: Σταύρος Κάππας
Φερδινάνδος: Θωμάς Γκότσης
Γκονζάλος: Δημήτρης Μπόζες
Αλόνζο: Δημήτρης Νέλλας
Σεβαστιανός: Γιάννης Αγγέλης
Αντώνιος: Γιώργος Κωστογιάννης
Αδριανός: Χρήστος Βελαώρας
Φραγκίσκος: Γιώργος Ντούνης
Τρίνκουλος: Άννα Κυπραίου
Στέφανος: Αλέξανδρος Μπάτσης
Ίρις: Πάτυ Παπαγεωργίου
Δήμητρα: Πία Πιερράκου
Ήρα: Γεωργία Καρούτσου
Ξωτικά: Εύα Αυλίδου / Χρήστος Βελαώρας / Γεωργία Καρούτσου / Λένα Κοντοπίδου / Άννα Κυπραίου / Αλέξανδρος Μπάτσης / Χρυσούλα Μπέτσα / Αθηνά Παπαφώτη / Μαρίζα Πελεκάνου / Βίκυ Τσέλιου / Αλέξανδρος Τζέκας / Μαρία Τσούγκα