Search

Ακόμη και στην Ελλάδα, δεν είσαι πάντα ό, τι δηλώνεις…

275

του Βασίλη Πάικου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως γνωστόν, έχει δηλώσει κεντρώος πολιτικός. Και τότε που το πρωτοείπε, ίσως μπορούσε και να πείσει. Είναι αυτό, εξ’ άλλου, το άλλοθι των –όχι λίγων- κεντρώων, ακόμη και κεντροαριστερών, που τον ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές. Αν και δεν επρόκειτο παρά για επιλογή ενταγμένη στο πλαίσιο της χρόνιας αντι-ΣΥΡΙΖΑ εμμονής τους. Σε κάθε περίπτωση κάποιοι κραδαίνουν, ακόμη και τώρα, την ταμπέλα του κεντρώου για λογαριασμό του σημερινού Πρωθυπουργού. Έλα όμως που εκείνος, με το που ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ, πασχίζει να δείξει και ν’ αποδείξει πως είναι σαρξ εκ της σαρκός της καθαρόαιμης δεξιάς.

Η αλήθεια είναι πως παρέλαβε το κόμμα από τον Αντώνη Σαμαρά, με όλα τα ακροδεξιά προικιά που εκείνος του κληροδότησε. Αλλά κι αυτός το τράβηξε το πράμα ως τα άκρα. Αναβαθμίζοντας μάλιστα, με εντελώς προσωπική του ευθύνη, τους πιο εμβληματικούς ακροδεξιούς αστέρες της παράταξής του.

Άσε που στις τελευταίες εκλογές, επίσης με προσωπική του ευθύνη, εμβολίασε την Κοινοβουλευτική του Ομάδα με ακόμη πιο ακροδεξιά μπουμπούκια. Και σήμερα ως Πρωθυπουργός εννοεί, με όλες τις ως τα τώρα κινήσεις του, ν’ αποδείξει ότι έχει ενδυθεί στην εντέλεια την πιο συντηρητική πολιτική στολή. Ότι πιο δεξιά δεν υπάρχει. Δεξιότερα είναι ο τοίχος…

Είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που, όλως αυθαιρέτως, βάφτισε το προσφυγικό ζήτημα σε μεταναστευτικό, ενώ επιτρέπει στους δικούς του να μιλούν ακόμη και για … λαθρομεταναστευτικό.

Μόνο και μόνο προκειμένου να μην υποχρεωθεί να εφαρμόσει όσα προβλέπει η συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες. Προσποιούμενος πως αγνοεί το ορισμό του προφίλ του πρόσφυγα από την Χάρτα του ΟΗΕ. Αλλά και τα επίσημα στοιχεία της ελληνικής αστυνομίας καθώς και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ. Υποστηρίζοντας, μ’ άλλα λόγια, ότι πρόσφυγες είναι μόνο οι προερχόμενοι από εμπόλεμες περιοχές.

Κι είναι γι αυτό που μιλά συνεχώς για τους Σύρους. Και όχι, όπως νομίμως προβλέπεται, για όλους όσοι υφίστανται τις κάθε λογής εις βάρος τους διακρίσεις όπου γης. Κι ακόμη επιμένει στα λεγόμενα, τύπου Αμυγδαλέζας, «κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα», με τείχη και με συρματοπλέγματα προφανώς.

Εφαρμόζοντας στην πράξη το δόγμα Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη, σύμφωνα με το οποίο θα πρέπει να κακοπερνούν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες, ώστε να αποθαρρύνονται κι οι άλλοι νάρθουν να πατήσουν τα χώματά μας.

Και ναι, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που αφαίρεσε τον ΑΜΚΑ από τους ξένους. Έτσι ώστε να μην έχουν πρόσβαση σε δουλειά αλλά και στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας. «Υγεία μόνο για έλληνες» δηλαδή (όπως θάλεγαν και οι χρυσαυγίτες), με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Για τους ίδιους τους πρόσφυγες, αλλά και για την υγεία των ελλήνων πολιτών…

Από κει και πέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πρώτος και ο μόνος έλληνας Πρωθυπουργός που καταδικάζει , με δημόσια δήλωσή του, τις απεργίες και τους απεργούς.

Στ’ όνομα, λέει, των πολλών που ταλαιπωρούνται από τους λίγους. Πριμοδοτώντας έτσι τον επιθετικό «κοινωνικό αυτοματισμό», κατά την πάγια αντίληψη των απανταχού υπερσυντηρητικών.

Προχώρησε μάλιστα ακόμη παραπέρα, χαρακτηρίζοντας τις απεργίες «πρακτικές περασμένων δεκαετιών». Παρωχημένες δηλαδή, όπως το οχτάωρο και η μόνιμη και σταθερή δουλειά, κατά την δική του λογική και φρασεολογία…

Και είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επίσης που τώρα, καθώς βρισκόμαστε στην τελική φάση της αναθεώρησης του Συντάγματος, πραγματοποιεί επ’ αυτού θεαματική συντηρητική αναδίπλωση. Μη αποδεχόμενος την παραμικρή συνταγματική αλλαγή στις σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας. Απορρίπτοντας ακόμη και τον «ουδετερόθρησκο» χαρακτήρα του Κράτους.

Κι επί πλέον αρνείται την καθιέρωση του πολιτικού όρκου, προκειμένου για τα δημόσια αξιώματα, όπως ισχύει παντού στην Ευρώπη. Αρνείται επιπλέον την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού και της ενέργειας.

Αρνείται την πρόσβαση όλων των πολιτών στο ΕΣΥ. Αρνείται την εξασφάλιση ελάχιστου αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης των πολιτών. Αρνείται την δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων και με λαϊκή πρωτοβουλία, αρνείται γενικώς…
Κι από την άλλη, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που προχωρεί στην εντελή αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων και των αντίστοιχων δικαιωμάτων.

Θυμάστε, ξεκίνησε με το καλημέρα, καταργώντας την «αιτιολογημένη απόλυση», την εργασιακή προστασία των εργολαβικώς εργαζομένων, των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, το «κοινωνικό μέρισμα». Και τώρα, με τον λεγόμενο «αναπτυξιακό νόμο», ε δεν μένουν και πολλά πράγματα όρθια, απ’ όσα κατακτήθηκαν εδώ κι έναν αιώνα…

Φέροντας λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και επωμιζόμενος όλη αυτή την υπερσυντηρητική κυβερνητική ατζέντα, δεν ξέρω πως και πόσο μπορεί να υπερασπιστεί τον τίτλο του «κεντρώου πολιτικού». Βλέπετε, ακόμη και στην Ελλάδα, δεν είσαι πάντα ό, τι δηλώνεις…

 

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *