Στη διαφορετική συμπεριφορά ανάμεσα στους γονείς της μικρής Τζωρτζίνας την κρίσιμη περίοδο της νοσηλείας της αναφέρθηκε και μάρτυρας που εξετάστηκε σήμερα στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας στη δίκη με κατηγορούμενη την Ρούλα Πισπιρίγκου.
Προέδρος: Μήπως ήταν αγωνία για την έκβαση της αποσωλήνωσης;
Μάρτυρας: Δεν ήταν αυτή η αγωνία. Δεν εστίαζε στο παιδί. Δεν κοίταζε το παιδί της.
Προέδρος: Μήπως φοβόταν;
Μάρτυρας: Μπορεί να υπάρχει φόβος, αλλά ρωτάνε. Λένε «μπορώ να το ακουμπήσω;». Εδώ της είπαμε εμείς να κάνει πράγματα. Περισσότερο μιλούσε ο πατέρας. Η μητέρα ψέλλισε ένα «Τζωρτζίνα μου». Εμένα μου έκανε φοβερά μεγάλη εντύπωση. Το ανέφερα και στον κ. Ηλιάδη.
«Κάποιες μέρες αργότερα έγινε η εκπαίδευση. Έμαθα στη μητέρα πως να δίνει τα φάρμακα και το πολτοποιημένο φαγητό. Υπήρχαν φορές που ενώ έπρεπε να δώσει τα μεσημεριανά φάρμακα μου έλεγε ότι πρέπει να φύγει και να το κάνω εγώ. Ήταν αρκετές φορές. Στο επισκεπτήριο ήταν τυπική και διεκπεραιωτική. Έλειπε το συναίσθημα», πρόσθεσε.
Η μάρτυρας υπογράμμισε τη διαφορά στη συμπεριφορά μεταξύ των δυο γονιών απέναντι στο παιδί τους. «Όταν ερχόταν ο μπαμπάς της της τραγουδούσε, της μιλούσε, της έκανε μασάζ στα ποδαράκια. Η μητέρα ήταν με ένα κινητό στο χέρι, πιο αποστασιοποιημένη».
Α. Κούγιας: Πόσες νοσηλεύτριες εργάζεστε στη ΜΕΘ;
Μάρτυρας:12.
Α. Κούγιας: Ποιος επέλεξε εσάς τις πέντε να καταθέσετε; Που έρχεστε να πείτε ότι η κατηγορούμενη ήταν ήρεμη. Οι άλλες 7 πως ξέρουμε τι λένε;
Μάρτυρας: Δεν το γνωρίζω αυτό. Εμένα μου ήρθε κλήση.
Α. Κούγιας: Είχατε συζητήσει με τις συναδέλφους σας πριν πάτε στην ανακρίτρια;
Μάρτυρας: Όχι.
Μίνα Μουστάκα